VIII U 1920/18

Sądy powszechne2018-11-30

Sygnatura

VIII U 1920/18

Data orzeczenia

2018-11-30

Rodzaj

REASONS

Sędziowie

A. Przybylska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art.129, 134 ustawy z dnia 17.12.1998r.o emeryturach i rentach z FUS

Treść orzeczenia

Sygn. akt VIII U 1920/18 <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 22 sierpnia 2017 r Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. przyznał K. Z. prawo do emerytury od 1 listopada 2017 r to jest od daty określonej w wyroku sądu. Wypłata emerytury podlegała zawieszeniu z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia. /decyzja – k. 48 akt ZUS/ W dniu 12 września 2018 r wnioskodawca wniósł odwołanie od powyższej decyzji w części dotyczącej zawieszenia wypłaty przyznanej emerytury, wnosząc o jej uchylenie w tej części i wypłacenie należnej emerytury od dnia orzeczonego w wyroku z dnia 5.07.2018 r w sprawie VIII U 124/18 wraz z wyrównaniem od dnia przyznania mu prawa do emerytury oraz zasądzenie odsetek od niewypłaconej mu emerytury od dnia 1.11.2017 r.  /odwołanie – k. 3-5/. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, wywodząc , jak w zaskarżonej decyzji. /odpowiedź na odwołanie – k. 8/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20 listopada 2017 r K. Z. złożył wniosek o emeryturę. /wniosek – k. 1 akt ZUS/ W dniu 1 grudnia 2017 r ZUS II Oddział w Ł. odmówił K. Z. prawa do emerytury z uwagi na nieudowodnienie 15 - letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych. /decyzja – k. 16 akt ZUS/ Wyrokiem z dnia 5 lipca 2018 r Sąd Okręgowy w Łodzi w sprawie VIII U 124/18 zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia 1 listopada 2017 roku. /okoliczność bezsporna - odpis wyroku – k. 35 akt ZUS/ Zaskarżoną decyzją z dnia 22 sierpnia 2017 r Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. przyznał K. Z. prawo do emerytury od 1 listopada 2017 r to jest od daty określonej w wyroku sądu. Wypłata emerytury podlegała zawieszeniu z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia. /decyzja – k. 48 akt ZUS/ W dniu 3 września 2018 roku ubezpieczony wniósł o wypłatę emerytury i doliczenie składek w związku z zakończeniem pracy. Do wniosku załączył świadectwo pracy, z którego wynikało, iż jego stosunek pracy trwający od dnia 12.07.2014 r , ustał z dniem 23.08.2018 r na mocy porozumienia stron. /wniosek wraz ze świadectwem pracy– k. 50,51 akt ZUS/ Decyzją z dnia 10.09.2018 r organ rentowy ustalił wysokość i podjął wypłatę emerytury od 1 września 2018 r, tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. /decyzja – k. 53 akt ZUS/ Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie kwestią sporną była data, od której należało przyznać ubezpieczonemu prawo do wypłaty emerytury. Zgodnie z art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r o emeryturach i rentach z FUS / tekst jednolity Dz. U. z 2017 roku, poz.1383/ postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku zainteresowanego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Do wniosku w sprawie przyznania świadczeń powinny być dołączone dowody uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokości, określone w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. (ust. 5). Przepis art. 116 ust. 1 wprowadza generalną zasadę postępowania emerytalno-rentowego, tj. zasadę wnioskowości (fakultatywności).Działanie z urzędu w sprawach świadczeń ma charakter wyjątkowy i musi wynikać wprost z ustawy. To do osoby występującej o przyznanie czy przeliczenie świadczenia należy przy tym zarówno wystąpienie z samym wnioskiem o przyznanie świadczenia, jak też zgromadzenie dokumentacji niezbędnej do uzyskania korzystnej decyzji organu rentowego. /tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2017 r. ,III AUa 1219/16/ Konsekwencją wnioskowego charakteru świadczeń jest uregulowanie w przepisie art. 129 ust. 1 w/w ustawy maksymalnego wstecznego terminu podjęcia wypłaty. Dotyczy to pierwszego dnia miesiąca złożenia wniosku, o ile w tej dacie spełnione są wszystkie warunki do powstania prawa o podjęcia jego wypłaty. Zgodnie z art. 134 ust. 1 pkt. 1 ustawy emerytalnej wpłatę świadczeń wstrzymuje się, jeżeli powstaną okoliczności uzasadniające zawieszenie prawa do świadczeń lub ustanie tego prawa. Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy emerytalnej prawo do emerytur i rent ulega zawieszeniu lub świadczenia te ulegają zmniejszeniu na zasadach określonych w art. 103a-106 ustawy emerytalnej. Art. 103a stanowi, że prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca uzyskał prawo do emerytury, zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 5 lipca 2018 r., w sprawie VIII U 124/18, od dnia 1 listopada 2017 r. Zawieszenie wypłaty emerytury związane było z kontynuowaniem zatrudnienia przez wnioskodawcę. Wniosek o emeryturę wnioskodawca złożył w czasie, kiedy był jeszcze zatrudniony. Tym samym wnioskodawca spełnił przesłankę art. 103a ustawy emerytalnej i w związku z art. 134 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej nastąpiło wstrzymanie wypłaty emerytury, co należy jednak podkreślić - bez pozbawienia prawa do świadczenia, które nadal posiadał. Wnioskodawca nie został pozbawiony prawa do zabezpieczenia społecznego po osiągnięciu wieku emerytalnego, bowiem prawo to miał i nadal je posiada, wstrzymana została jedynie wypłata świadczenia w okresie, kiedy kontynuował zatrudnienie u dotychczasowego pracodawcy, ponieważ zgodnie z wolą ustawodawcy nie można łączyć równoczesnego pobierania emerytury i wynagrodzenia za pracę wykonywaną bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego emeryt pracował bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. Konsekwencje w postaci zawieszenia prawa przepis łączy z kontynuowaniem zatrudnienia po ustalonym w decyzji organu rentowego dniu nabycia prawa do emerytury (jej realizacji), a nie z kontynuowaniem zatrudnienia po ustaleniu tego prawa decyzją organu rentowego. /tak Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 19 stycznia 2017 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III AUa 1497/16/. Nabycie prawa do emerytury jest niezależne od kontynuowania zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy, jednakże realizacja tego prawa (wypłata świadczenia) ulega zawieszeniu do czasu rozwiązania stosunku pracy z tym pracodawcą. Zatem pracownikowi, który nabył prawo do emerytury i nie rozwiązał stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą przysługuje jedno świadczenie - albo emerytura z ubezpieczenia społecznego albo wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia. Emerytura jest w założeniu świadczeniem, które zastępuje, a nie uzupełnia wynagrodzenie ze stosunku pracy i do jej istoty należy zapewnienie środków utrzymania w razie zaprzestania pracy w związku z osiągnięciem określonego wieku. W tym kontekście rozwiązanie stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą stanowi cechę istotną, uzasadniającą efektywne korzystanie z prawa do świadczeń emerytalnych./tak SA w Gdańsku w wyroku z dnia 5 stycznia 2017 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III AUa 1912/16/. /tak też SA w Łodzi w wyroku z dnia 20.03.2018 i uzasadnieniu w sprawie III AUa 678/17,zgodnie z którym nabycie prawa do emerytury jest niezależne od kontynuowania zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy, jednakże realizacja tego prawa (wypłata świadczenia) ulega zawieszeniu do czasu rozwiązania stosunku pracy z tym pracodawcą; tak też SA w Krakowie w wyroku z dnia 26.04.2018 r III AUa 1134/16 ). W ocenie Sądu, mając na względzie powyższe uregulowania, brak było podstaw do wypłaty emerytury od 1 listopada 2017 roku, skoro wnioskodawca kontynuował zatrudnienie. Organ rentowy w sposób prawidłowy orzekł o prawie do świadczenia od dnia 1 listopada 2017 roku, a następnie prawidłowo zawiesił wypłatę emerytury, której wypłata została podjęta od złożenia wniosku ubezpieczonego wraz ze świadectwem pracy, dokumentującym rozwiązanie stosunku pracy. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił odwołanie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art.477 14§ 1 k.p.c.</a>, nie znajdując podstaw do wyrównania emerytury wraz z ustawowymi odsetkami. </div>