II FSK 2629/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Beata Cieloch, , , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie w zakresie kosztów postępowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2016 r. sygn. akt II FSK 2629/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej E. C.-G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 99/16 w sprawie ze skargi E. C.-G. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 28 maja 2012 r. nr IPPB1/415-215/12-4/ES w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w ten sposób, że w sentencji oznaczyć jako punkt 1 "oddala skargę kasacyjną" i dodać punkt 2 o treści: zasądza od E. C.-G. rzecz Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną E. C.-G. (dalej: "Skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 99/16 w sprawie ze skargi Skarżącej na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 28 maja 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik organu zobowiązał się do przedłożenia pełnomocnictwa w terminie 3 dni. Naczelny Sąd Administracyjny warunkowo dopuścił pełnomocnika organu do udziału w sprawie. Pismem z dnia 5 grudnia 2016 r. pełnomocnik Ministra Finansów wraz z przesłaniem pełnomocnictwa wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku w przedmiocie zwrotu na rzecz organu należnych kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten, w myśl z art. 193 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio także do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Zgodnie zaś z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie pełnomocnikiem organu był radca prawny. Należy zatem uwzględnić rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804) Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) w zw. z § 14 ust.1 pkt 1 lit c) ww. rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik organu nie sporządził odpowiedzi na skargę kasacyjną, ale brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przedkładając pełnomocnictwo oraz wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Przed sądem pierwszej instancji, ze strony organu, stawił się inny pełnomocnik. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. i art. 204 pkt 1 P.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych orzekł jak w sentencji postanowienia.