II OZ 1131/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak, po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1456/19 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu W. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 kwietnia 2019 r. nr ... w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1456/19 odrzucono sprzeciw W. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 kwietnia 2019 r. nr ... w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że strona sprzeciwiająca się została wezwana do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, tj. odpisu KRS oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Ostatni dzień terminu do usunięcia ww. braku formalnego sprzeciwu oraz uiszczenia wpisu, liczonego od dnia doręczenia wezwania, przypadł na dzień 16 lipca 2019 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że strona sprzeciwiająca się uiściła należny wpis sądowy w wyznaczonym terminie (k.18). Natomiast z akt sprawy wynika, że strona sprzeciwiająca się do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła braku formalnego w postaci nadesłania dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji tj. odpisu KRS. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64b § ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił sprzeciw. W zażaleniu W. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. zaskarżyła ww. postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt. 3 w związku z art. 64b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na odrzuceniu sprzeciwu skarżącej z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w zakreślonym terminie w sytuacji, gdy strona braki te uzupełniła. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z treścią zarządzenia z dnia 25 czerwca 2019 r. w przedmiocie wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez przedłożenie do Sądu odpisu KRS, z którego miałby wynikać sposób reprezentacji skarżąca brak ten uzupełniła w zakreślonym przez Sąd terminie. Nadto spółka wskazała, że zgodnie z przepisami ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym z dnia 20 sierpnia 1997 r. (Dz. U. 1997 Nr 121 poz. 769 tj. Dz. U. 2019 poz. 1500) rejestr prowadzony jest w systemie teleinformatycznym. Przedmiotowy rejestr jest jawny, przez co każdy, w tym prowadzący postępowanie Sąd ma dostęp do danych zawartych w rejestrze. Jawność elektronicznego katalogu dokumentów obejmuje swym zakresem dokumenty spółek z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółek z o.o. sp. k. dlatego też rozpoznający sprawę Sąd od samego początku dysponował możliwością zweryfikowania sposobu reprezentacji Skarżącej bez odrębnego wzywania do uzupełniania stwierdzonych w tym zakresie braków. W piśmie z dnia 6 października 2019 r. spółka wskazała, że w uzupełnieniu zażalenia z dn. 3 września 2019 załącza potwierdzenie nadania przesyłki pocztowej do WSA ostemplowane datownikiem Poczty polskiej z dnia 16 lipca 2019 r. z nadanym numerem przesyłki w prawidłowym terminie 7 dni od daty odbioru wezwania. Przesyłka zawierała wydruki KRS spółki skarżącej i spółki komplementariusza zaczerpnięte z bazy danych KRS w dniu 14 lipca 2019 o godz. 15.32 i 15.33, potwierdzenie uiszczenia opłaty sądowej oraz stosowne pisma. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 64b § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 64b § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Powyższa regulacja dotycząca skargi ma odpowiednie zastosowanie do instytucji sprzeciwu od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 Kodeku postępowania administracyjnego (art. 64b § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w całości podziela i uznaje za własne stanowisko wyrażone w postanowieniu I FZ 155/19, w którym NSA odniósł się do kwestii samodzielnego zweryfikowania przez sąd KRS-u spółki, stwierdzając, że "w świetle art. 28 § 1 w zw. z art. 29 P.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem tym w przypadku spółki prawa handlowego jest co do zasady odpis z rejestru przedsiębiorców KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu w ww. zakresie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Powyższego stanowiska nie zmienia okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 986 ze zm.) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów odpisy, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z Rejestru. Należy bowiem wskazać, że obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą Sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: z 9 maja 2018 r., II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., II OSK 2456/15, podobnie NSA w postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14 (CBOSA, NSA w postanowieniu z 25 listopada 2019 r. sygn.. akt I FZ 221/19). Niemniej jednak biorąc pod uwagę argumentację zawartą w piśmie z dnia 6 października 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny zweryfikuje argumentację strony dotyczącą przesyłki nr (...)...). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 3