III K 248/18

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 5 grudnia 2018 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodnicząca:</strong> SSO Karolina Siwierska</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu <span class="anon-block">G. K.</span> </p> <p>po rozpoznaniu sprawy skazanego <span class="anon-block">E. M.</span> </p> <p>z urzędu</p> <p>w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>1.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 572)">art. 572 k.p.k.</a> umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">E. M.</span> był karany sądownie następującymi wyrokami:</p> <p>I.  wyrokiem Sądu Rejonowego w Mielcu z dnia 10. 04. 2010 r. w sprawie o sygn. akt II K 133/15 na karę grzywny, którą następnie zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności,</p> <p>II.  wyrokiem Sądu Rejonowego w Biłgoraju z dnia 15. 07. 2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 317/15 na karę grzywny, którą następnie zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności,</p> <p>III.  wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa - Nowej Huty z dnia 19. 01. 2016 r. w sprawie o sygn. akt II K 350/15/N na karę grzywny, którą następnie zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności,</p> <p>IV.  wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 22. 01. 2016 r. w sprawie o sygn.. akt II K 1460/15 na karę grzywny, którą następnie zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności,</p> <p>V.  wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 28. 06. 2016 r. w sprawie o sygn. akt II K 1438/15 na karę grzywny,</p> <p>VI.  wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 06. 06. 2017 r. w sprawie o sygn. akt III K 69/17 na karę pozbawienia wolności.</p> <p>Pismem z dnia 12. 06. 2018 r. skazany wniósł o wydanie wyroku łącznego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Wniosek <span class="anon-block">E. M.</span> okazał się niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W ramach kary łącznej wolno łączyć tylko kary tego samego rodzaju, a więc karę pozbawienia wolności z inną karą pozbawienia wolności, karę ograniczenia wolności z inną karą ograniczenia wolności, karę grzywny z inną karą grzywny oraz kary rodzajowo różne, lecz podlegające łączeniu; acz możliwość łączenia kar rożnych rodzajowo – za sprawą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87)">art. 87 k.k.</a> – została ograniczona do przypadku łączenia kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności.</p> <p>Kary będące podstawą wymiaru kary łącznej określa się często mianem kar jednostkowych. W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na to, że omawiany warunek dotyczy wyłącznie kar pierwotnie wymierzonych. Takie rozumienie rzeczonego warunku przyjął również SN, który w wyroku z dnia 20. 02. 2006 r. (IV KK 1/06, Prok. i Pr. – wkł. 2006, Nr 6, poz. 9) wyraźnie stwierdził, że: "<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks karny</a> nie przewiduje (…) możliwości orzekania kary łącznej co do kar zastępczych, określonych w miejsce zasadniczych kar ograniczenia wolności lub grzywny".</p> <p>Nie ma zatem podstaw do łączenia kar zastępczych ani ze sobą (wyr. SN z 20.2.2006 r., IV KK 1/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz. 285; wyr. SN z 18.3.2010 r., IV KK 8/10, Biul. PK 2010, Nr 3, poz. 7; wyr. SA w Szczecinie z 21.12.2016 r., II AKa 185/16, niepubl.; <em> <!-- --> <span class="anon-block">D. K.</span>, M. <span class="anon-block">K.</span> </em>, <span class="anon-block">K.</span> łączna i wyrok łączny, s. 51–52), ani z karami zasadniczymi (wyr. SN z 14.1.2010 r., V KK 250/09, <span class="anon-block">L.</span>; wyr. SN z 3.4.2006 r., V KK 487/05, OSNKW 2006, Nr 6, poz. 59; post. SN z 20.4.2017 r., II KK 93/17, <span class="anon-block">L.</span>; <em> <!-- --> <span class="anon-block">D. K.</span>, M. <span class="anon-block">K.</span> </em>, <span class="anon-block">K.</span> łączna i wyrok łączny, s. 51–52).</p> <p>W odniesieniu do wniosku skazanego należy stwierdzić, że nie ma podstaw do połączenia kar orzeczonych wobec niego wyrokami opisanymi wyżej w punktach I-IV, z uwagi na fakt, iż w tych przypadkach w miejsce kar grzywny zostały orzeczone kary zastępcze pozbawienia wolności. Z kolei kary orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach V i VI nie podlegają łączeniu ze względu na różnorodność rodzajową.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe rozważania brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skazanego i wydania wyroku łącznego, wobec czego Sąd umorzył postępowanie.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów powołanych w pkt. 2 postanowienia.</p> <p>SSO Karolina Siwierska</p> </div>