Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VIII C 1090/18

Sądy powszechne2018-12-05
Sygnatura
VIII C 1090/18
Data orzeczenia
2018-12-05
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Anna Bielecka-Gąszcz (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt VIII C 1090/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: S.S.R. Anna Bielecka-Gąszcz</p> <p>Protokolant: st. sekr.sąd. Anna Zuchora</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2018 roku w Łodzi</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">Ł. P.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>Sygn. akt VIII C 1090/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 15 lutego 2018 roku powód <span class="anon-block">(...)</span> Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we <span class="anon-block">W.</span>, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">Ł. P.</span> powództwo o zasądzenie kwoty 392,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu powód podniósł, że przedmiotowa wierzytelność wynika z <span class="anon-block">umowy pożyczki o nr (...)</span> zawartej przez pozwanego w dniu 16 maja 2014 roku z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Spółką komandytowo-akcyjną. Pozwany nie dotrzymał warunków umowy. W dniu 4 grudnia 2014 roku powód zawarł z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Spółką komandytowo-akcyjną umowę cesji, na mocy której przejął prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu umowy pożyczki. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(pozew 3-5)</em> </strong> </p> <p>W dniu 27 lutego 2018 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał w przedmiotowej sprawie przeciwko pozwanemu nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, który pozwany zaskarżył sprzeciwem w całości, wnosząc o oddalenie powództwa w całości. W sprzeciwie pozwany podniósł, że nigdy nie zawierał żadnej umowy pożyczki, na którą powołuje się powód, a w sprawie prowadzone jest dochodzenie pod nadzorem Prokuratury Rejonowej <span class="anon-block">Ł.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> sygn. akt PR 1 DS. <span class="anon-block"> (...)</span>.2017. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 21, sprzeciw k. 30-31)</em> </strong> </p> <p>W odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał powództwo w całości. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(pismo procesowe k. 37-38)</em> </strong> </p> <p>Na rozprawie w dniu 5 grudnia 2018 roku w imieniu powoda nikt się nie stawił, pełnomocnik powoda został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(protokół rozprawy k. 70)</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 16 maja 2014 roku nieustalona osoba, posługując się danymi osobowymi pozwanego <span class="anon-block">Ł. P.</span>, zawarła z pierwotnym wierzycielem <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Spółką komandytowo-akcyjną <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> na kwotę 300 zł.</p> <p>W sprawie mającego miejsce w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w okresie od 7 maja do 16 maja 2014 roku w <span class="anon-block">Ł.</span>, doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim posłużeniu się danymi osobowymi <span class="anon-block">Ł. P.</span>, podrobieniu jego podpisu i założeniu rachunku w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, a następnie wprowadzeniu w błąd co do osoby klienta i zamiaru wywiązania się z zobowiązań, w celu zawarcia umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> o wartości 7.087,78 zł i uzyskaniu pożyczki w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w kwocie 1.400 zł oraz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> S.K.A. w kwocie 300 zł, czym działano na szkodę w/w instytucji, prowadzone było pod nadzorem Prokuratury Rejonowej <span class="anon-block">Ł.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> dochodzenie, które zostało umorzone postanowieniem z dnia 18 czerwca 2018 roku, wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(kserokopia umowy ramowej z zał. K. 38-48, kserokopia postanowienia o umorzeniu dochodzenia i innych dokumentów k. 54-65)</em> </strong> </p> <p>W dniu 4 grudnia 2014 roku powód zawarł z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Spółką komandytowo-akcyjną umowę cesji, na mocy której przejął prawa do wierzytelności wobec osoby posługującej się danymi osobowymi <span class="anon-block">Ł. P.</span> z tytułu <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span>. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(kserokopia umowy cesji wraz z załącznikiem k. 8-13)</em> </strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie było zasadne i podlegało oddaleniu w całości.</p> <p>Podstawę prawną dochodzonego roszczenia stanowiła przedłożona przez stronę powodową <span class="anon-block">umowa pożyczki nr (...)</span>. Osią sporu w przedmiotowej sprawie było ustalenie czy pozwany zawarł ową umowę, co pozwany kwestionował od samego początku. Powód nie wykazał, że pierwotnego wierzyciela łączył z pozwanym jakikolwiek stosunek prawny mogący uzasadniać niniejsze powództwo, w szczególności nie wykazał, by pozwany był stroną powyższej umowy pożyczki. Wprawdzie powód załączył do akt sprawy umowę ramową, harmonogram i potwierdzenie wykonania przelewu kwoty 300 zł, jednak pozwany wykazał, że to nie on, lecz nieustalona osoba posłużyła się jego danymi osobowymi, o czym świadczą dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, a załączone z akt toczącego się postępowania przygotowawczego, m.in. w sprawie oszustwa na szkodę pierwotnego wierzyciela. W postępowaniu tym zresztą został przesłuchany specjalista ds. wyłudzeń Spółki będącej pierwotnym wierzycielem, który zeznał, że umowę zawarła osoba posługująca się danymi osobowymi pozwanego <span class="anon-block">Ł. P.</span>.</p> <p>Z powyższych względów, Sąd uznał, że pozwany nie jest biernie legitymowany do występowania w przedmiotowej sprawie, czego konsekwencją musiało być oddalenie powództwa w całości.</p> <p>Ponadto biorąc pod uwagę fakt, że w dacie dokonania cesji wierzytelności (w dniu 4 grudnia 2014 roku) roszczenie z umowy pożyczki było wymagalne, należało uznać, że uległo ono przedawnieniu. Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 k.c.</a>). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">art. 117 § 2 k.c.</a>, po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Należy jednocześnie zaznaczyć, iż od wejścia w życie ustawy nowelizującej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeks cywilny</a> (ustawa z dnia 28 lipca 1990 roku o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">ustawy Kodeks cywilny</a>, Dz.U. Nr 55, poz. 321) do dnia 9 lipca 2018 roku (do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2018, poz. 1104), Sąd badał zarzut przedawnienia tylko wówczas, jeżeli został zgłoszony przez stronę. Od dnia 9 lipca 2018 roku wszedł w życie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2<sup> <!-- -->1</sup> k.c.</a>, zgodnie z którym, po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, a ponadto zgodnie z przepisem art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 1104), roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej (to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksie cywilnym</a>), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą (to jest w znowelizowanym brzmieniu). Powyższe oznacza konieczność brania przez Sąd pod uwagę z urzędu przedawnienia roszczenia przy orzekaniu od dnia 9 lipca 2018 roku, także w sprawach wszczętych przed tym dniem, a dotyczących roszczeń przysługujących przeciwko konsumentom. Roszczenie dochodzone niniejszym powództwem bez wątpienia jest roszczeniem majątkowym przysługującym przeciwko konsumentowi, a zgodnie z zasadą ogólną z upływem trzech lat przedawniają się roszczenia – jak w przedmiotowej sprawie – związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jako że pożyczkodawca – pierwotny wierzyciel takową działalność niewątpliwie prowadził (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>).</p> <p>Z tych względów, orzeczono jak w sentencji.</p> </div>