I SA/Po 1244/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 1244/16, utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 31 października 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 1244/16, oddalające wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za pobrany, a niewpłacony podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za okres od stycznia do grudnia 2015 r. postanawia : odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 1244/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpatrzeniu sprzeciwu z dnia [...] listopada 2016 r., utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 31 października 2016 r., oddalające wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis postanowienia, bez pouczenia o prawie jego zaskarżenia, skutecznie doręczono w dniu [...] listopada 2016 r. (k. 87 akt sąd.). Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. skarżący zaskarżył powyższe postanowienie WSA, przy czym pismo to określił jako "sprzeciw" (k. 90 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W myśl art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ostatni ze wskazanych przepisów, stosowany odpowiednio w odniesieniu do postępowania wywołanego pismem skarżącego nazwanego "sprzeciwem" na postanowienie Sądu z dnia 22 listopada 2016 r., obliguje Sąd rozpoznający niniejszą sprawę do odrzucenia tego pisma. W tym miejscu należy wyjaśnić, że Sąd nie jest związany tytułem wnoszonego przez skarżącego pisma, lecz jego treścią i aktualnym stanem sprawy. Uwzględniając okoliczności sprawy stwierdzić należy, że wniesiony przez skarżącego środek odwoławczy stanowi de facto zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 listopada 2016 r., a nie sprzeciw. Podkreślenia wymaga, że art. 194 § 1 P.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1 - 10 tego przepisu. Jeżeli zatem P.p.s.a. przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., o sygn. akt II FZ 196/11, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a. znajdującym zastosowanie w sprawie, tj. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 maja 2015 r., poz. 658) - rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że rolą wojewódzkiego sądu administracyjnego jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 - komentarz do art. 260 P.p.s.a, publ. Legalis). Przepis art. 260 P.p.s.a. przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej stanowił, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Mając na uwadze aktualne brzmienie art. 260 P.p.s.a. należy stwierdzić, że obecnie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do NSA, jak również do WSA w Poznaniu. W konsekwencji Sąd stwierdza, że skarżącemu nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie z 22 listopada 2016 r., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza z 31 października 2016 r., oddalające wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Tym samym zażalenie nadane w dniu [...] listopada 2016 r. jako niedopuszczalne należy odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.