Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VI Ka 402/18

Sądy powszechne2018-12-07
Sygnatura
VI Ka 402/18
Data orzeczenia
2018-12-07
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Zenon Stankiewicz (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Warszawa, dnia 30 listopada 2018 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 402/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz</p> <p>protokolant: p.o. protokolanta sądowego Zuzanna Poźniak</p> <p>przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera</p> <p>po rozpoznaniu dnia 30 listopada 2018 r. w Warszawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">K. K.</span>, syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">L.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie</p> <p>z dnia 27 listopada 2017 r. sygn. akt III K 143/17</p> <p>zaskarżony wyrok zmienia łagodząc orzeczoną karę ograniczenia wolności do 6 (sześciu) miesięcy; w pozostałym zakresie utrzymuje wyrok w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty za obie instancje oraz obciąża go wydatkami postępowania w sprawie.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 402/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie</p> <p>z dnia 30 listopada 2018r.</p> <p>Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie <br/>z dnia 27 listopada 2017r. został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span>, wnoszącego o warunkowe umorzenie postępowania. Apelacja nie jest zasadna, aczkolwiek uzasadnia złagodzenie orzeczenia, o czym niżej.</p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Trafnie orzekł w przedmiocie winy oskarżonego, nie ustosunkował się natomiast wprost do złożonego w mowie końcowej wniosku <br/>o warunkowe umorzenie postępowania. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia należy wyprowadzić wniosek, że przeciwko proponowanemu rozstrzygnięciu przemawiał poziom zawinienia oraz stopień społecznej szkodliwości czynu, do których to, zdaniem Sądu Rejonowego, <em> <!-- -->orzeczona kara jest adekwatna </em>(k. 125 akt sprawy).</p> <p>Przedstawiona w środku odwoławczym argumentacja ma charakter wyłącznie polemiczny. Nie przedstawia bowiem okoliczności, które nie byłyby już przedmiotem oceny Sądu I instancji. Sam zaś fakt ustawowej dopuszczalności określonego rozstrzygnięcia (tu: warunkowego umorzenia) nie może przesądzać o konieczności takiego postąpienia. Lakoniczność wywodów Sądu I instancji w zakresie wymiaru kary obliguje sąd odwoławczy do oceny przesłanek podmiotowo-przedmiotowych we własnym zakresie. Ustalenia te nie wypadają dla oskarżonego korzystnie. Przede wszystkim należy wziąć tu pod uwagę spowodowanie zachowaniem oskarżonego zagrożenia <br/>w bezpieczeństwie ruchu drogowego – powodem interwencji funkcjonariuszy Policji było nie utrzymanie kierunku ruchu przez nietrzeźwego kierowcę <br/>i uderzenie w drzewo wraz z uszkodzeniem pojazdu. Co więcej, oskarżony uprzednio wielokrotnie naruszał zasady ruchu drogowego, co wynika <br/>z Informacji o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (k. 148a). Nie sposób też mówić o skrusze okazanej po popełnieniu przypisanego mu czynu, skoro dopiero po wydaniu przez biegłego z zakresu toksykologii niekorzystnej dla niego opinii oskarżony przyznał spożycie alkoholu <em> <!-- -->przed</em> nie zaś <em> <!-- -->po</em> spowodowanej kolizji. Wszystkie te okoliczności, we wzajemnym powiązaniu, przemawiają, zdaniem Sądu Okręgowego, przeciwko postulowanemu w apelacji rozstrzygnięciu. Rozważyć jedynie należało stopień dolegliwości kary wymierzonej. Wziąć tu należy pod uwagę stosunkowo nieznaczny poziom alkoholu w organizmie kierowcy, jak również późniejsze poddanie się terapii przeciwalkoholowej. Uzasadnia to złagodzenie kary do 6 miesięcy ograniczenia wolności. Zdaniem sądu odwoławczego represja w tym wymiarze wpłynie na oskarżonego wychowawczo, stanowiąc wystarczającą przestrogę przed naruszaniem zasad porządku prawnego w przyszłości.</p> <p>Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie uzasadnione jest zmianą orzeczenia skazującego w drugiej instancji.</p> </div>