I SA/Lu 668/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. J., reprezentowany przez pełnomocnika S. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] określającą łączne zobowiązanie pieniężne za 2012 rok. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone 31 sierpnia 2012 r. W odpowiedzi na powyższe wezwania pełnomocnik skarżącego nadesłał do Sądu pismo wyjaśniając, że w sprawie niniejszej przedmiot zaskarżenia nie posiada wartości materialnej. W związku z treścią odpowiedzi, pełnomocnik skarżącego został ponownie wezwany do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia pod rygorem odrzucenia skargi oraz zostali pouczeni, że wartość przedmiotu zaskarżenia odpowiada kwocie podatku kwestionowanej w skardze (szczegółowa treść wezwania k.14 akt sądowych). Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy w dniu 5 października 2012 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, wystosował natomiast pismo z dnia 11 października 2012 r. w którym wyraził stanowisko, że w jego przekonaniu "w tym przypadku przedmiot zaskarżenia po prostu nie posiada wartości materialnej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej "ppsa", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W sprawie niniejszej, zgodnie z art. 216 ppsa wartością przedmiotu zaskarżenia była należność pieniężna objęta zaskarżoną decyzją. W związku z tym, iż niewskazanie wysokości spornej kwoty uniemożliwiło nadanie prawidłowego biegu sprawie, pełnomocnik J. J. został wezwany, w trybie art. 49 § 1 tej ustawy, do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi. Jak wskazano powyżej, brak formalny skargi nie został do dnia dzisiejszego uzupełniony. Tym samym biorąc pod uwagę dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, stanowiącą, iż Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi – należało orzec jak w sentencji.