II SA/Kr 160/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.J. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 12 listopada 2008 r, nr [....] w przedmiocie nakazania sporządzenia projektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną skarżącego UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [....] 2009 r. pełnomocnik z urzędu ustanowiony dla skarżącego poinformował, że nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 2 listopada 2009 r. (data nadania na poczcie) skarżący złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej ppsa (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 ppsa, jak również w art. 175 § 3 ppsa w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. W przeciwieństwie bowiem do wymogów formalnych przewidzianych dla pisma procesowego, którego braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 ppsa, sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę do tego nieuprawnioną należy do braków nieusuwalnych. W konsekwencji, podlega ona odrzuceniu bez wzywania strony o jej uzupełnienie. Skarżący nie jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej i mimo to wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Skutkuje to stwierdzeniem niedopuszczalności skargi kasacyjnej i jej odrzuceniem na podstawie art. 178 ppsa. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia