II W 969/25

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II W 969/25</strong> </p> <p>RSOW 35/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 9 kwietnia 2026 roku</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny, Sekcja ds. Wykroczeń</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk</p> <p>Protokolant – st. sekr. sąd. Ewa Chrząstek</p> <p>Oskarżyciel ------</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie 9 kwietnia 2026 roku sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S.</span> (<span class="anon-block">S.</span>)</strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">U.</span> z domu <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>ur. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 22 listopada 2024 r. w miejscowości <span class="anon-block">Ł. (...)</span>, gm. <span class="anon-block">M.</span>, pow. <span class="anon-block">(...)</span>, rozpowszechniał <span class="anon-block">B. N.</span>, w celu szkodzenia <span class="anon-block">(...)</span> S.A. i <span class="anon-block">(...)</span> S.A., a jednocześnie przysporzenia sobie korzyści majątkowej polegającej na uzyskaniu przychodu ze sprzedaży magazynu <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">M.</span>, nieprawdziwe informację o <span class="anon-block">(...)</span> S.A. i <span class="anon-block">(...)</span> S.A., jakoby spółki miały zawyżać ceny oferowanych produktów, zaniedbywać obsługę klientów oraz nie wypłacać wynagrodzeń swoim współpracownikom,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 54)">art. 54 kodeksu wykroczeń</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19930470211" title="Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - Dz. U. z 1993 r. Nr 47, poz. 211 (art. 26;art. 26 ust. 2)">art. 26 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z dnia 16 kwietnia 1993r.</a> </em> </strong> </p> <p>1.  uniewinnia obwinionego <span class="anon-block">S. S.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu,</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1)">art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.</a> kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W oparciu o dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">S. S.</span> 22 listopada 2024 r. przyjechał wraz z <span class="anon-block">M. M.</span> do <span class="anon-block">B. N.</span> do <span class="anon-block">Ł.</span>. Obaj związaniu już wtedy byli ze spółką <span class="anon-block">(...)</span>. Wcześniej wykonywali czynności w ramach grupy kapitałowej <span class="anon-block">R.</span>, a <span class="anon-block">M. M.</span>, jako przedstawiciel <span class="anon-block">(...)</span> S.A. zawarł 6 lutego 2024 r. z <span class="anon-block">B. N.</span> umowę sprzedaży i montażu instalacji fotowoltaicznej. W trakcie rozmowy z <span class="anon-block">B. N.</span> mężczyźni starali się ją nakłonić do zakupu produktów od spółki <span class="anon-block">(...)</span>. Obwiniony mówił przy tym, że od spółki <span class="anon-block">(...)</span> nadal nie otrzymał całości należnego mu wynagrodzenia, że oferują oni gorszy sprzęt niż konkurencja i zawyżają ceny.</p> <p>/<strong> <!-- -->dowód: </strong>zeznania <span class="anon-block">B. N.</span> – k.127v; umowa – k.13-26; umowa – k.27-33; umowa – k.35-38/</p> <p>Ustalając stan faktyczny w sprawie, sąd oparł się na zeznania <span class="anon-block">B. N.</span>, które były wiarygodne i logiczne. Sąd nie miał wątpliwości, że opisała ona szczerze okoliczności przyjazdu do niej obwinionego i <span class="anon-block">M. M.</span> oraz przebieg spotkania, w tym treść rozmowy. Bezpośrednio kontakt ze świadkiem nie dawał podstaw do kwestionowania szczerości zeznań.</p> <p>Sąd oparł się również na dowodach z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, gdyż nie były kwestionowane przez strony, a ich treść i autentyczność nie budziły wątpliwości.</p> <p>Natomiast sąd nie dał wiary ani wyjaśnieniom obwinionego ani zeznaniom <span class="anon-block">M. M.</span>, gdyż nie tylko były one sprzeczne z zeznaniami <span class="anon-block">B. N.</span>, które z przyczyn wskazanych powyżej został uznane za wiarygodne, ale w ocenie sądu mieli oni również interes w tym by przedstawić przebieg wydarzeń z 24 listopada 2024 r. w sposób korzystny dla siebie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">S. S.</span> został obwiniony o czyn z art. 54 k.w. w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.</p> <p>Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji odpowiedzialności za to wykroczenie podlega kto rozpowszechnia nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o przedsiębiorstwie, w szczególności o osobach kierujących przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach, świadczonych usługach lub stosowanych cenach albo o sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorstwa, w celu szkodzenia przedsiębiorcy. Natomiast odpowiedzialności za wykroczenie z ust. 2 podlega ten kto, w celu przysporzenia korzyści majątkowej lub osobistej sobie, swojemu przedsiębiorstwu lub osobom trzecim, rozpowszechnia nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o swoim przedsiębiorstwie lub przedsiębiorcy, w szczególności o osobach kierujących przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach, świadczonych usługach lub stosowanych cenach albo o sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorcy lub przedsiębiorstwa.</p> <p>Istotą obu tych wykroczeń jest rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości.</p> <p>Sąd podziela wyrażane w doktrynie stanowisko, że rozpowszechnianie informacji należy odróżniać od jej przekazywania pojedynczej osobie. W tym drugim przypadku osoba przekazująca informację czyni to bez zamiaru, aby odbiorca przekazał ją dalej innym podmiotom. Rozpowszechnianie wiadomości będzie miało miejsce natomiast w sytuacji, gdy następuje przekazanie określonej informacji nawet jednej osobie, lecz ze świadomością, iż przekaże ją dalej (<span class="anon-block">Ł. B.</span> (red.), Zdyb Marian (red.), <em> <!-- -->Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz</em>, wyd. II, WK 2016).</p> <p>W niniejszej sprawie ustalono, że obwiniony owszem przekazywał informacje pojedynczej osobie – M. Rybce, natomiast nie wykazano by doszło do rozpowszechniania przez niego informacji w rozumieniu przywołanych przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania oraz poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne sąd stwierdził, że obwiniony swoim zachowaniem nie zrealizował znamienia rozpowszechniania informacji.</p> <p>Reasumując, brak w zachowaniu sprawcy choćby jednego z elementów czynu zabronionego, powoduje zdekompletowanie jego znamion, a tym samym niemożność przypisania odpowiedzialności za wykroczenie.</p> <p>Tak więc skoro obwiniony swoim zachowaniem nie wyczerpał wszystkich znamion zarzucanego mu czynu zabronionego to zachodziła negatywna przesłanka procesowa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 1 pkt. 2)">art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.</a> W tej sytuacji sąd wydał wyrok uniewinniający.</p> <p>Jednocześnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1)">art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.</a>, wobec uniewinnienia obwinionego kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.</p> </div>