IV Ka 657/18

<p>Sygn. akt IV Ka 657/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Mariusz Górski (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Elżbieta Marcinkowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSO Adam Pietrzak</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Magdalena Telesz</strong> </p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Eligiusza Wnuka Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 16 listopada, 20 listopada i 11 grudnia 2018 roku</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy </strong> </p> <p>1)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->córki <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">B. z domu T.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>2)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->córki <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">M. z domu S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora, obrońcę oskarżonej <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span> oraz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L.</span>i jego pełnomocnika</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 29 maja 2018 r. sygnatura akt VI K 66/16</strong> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sygn. akt IV ka 657/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>1)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J.</span> </strong> <span class="anon-block">P.</span>oskarżona została o to, że przekroczyła uprawnienia i nie dopełniła obowiązków pomiędzy 14 lutego 2014 a 25 września 2014 w <span class="anon-block">Ś.</span> województwa <span class="anon-block"> (...)</span> poprzez nieprawidłowe prowadzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> przeciwko <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L.</span>a to przez brak prawidłowego nadzoru nad przeprowadzaniem czynności komorniczej odbioru oświadczenia i podpisu oskarżycielki <span class="anon-block">K. Ł.</span> przez pracownika swojego Biura <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>w dniu 21 lutego 2014 ,gdy tymczasem podpis ten nie został złożony przez <span class="anon-block">T. Ł.</span> czym działała na szkodę interesu prywatnego</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>2)  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A.</span> </strong> <span class="anon-block">S.</span>oskarżona została o to, że w dniu 21 lutego w <span class="anon-block">Ś.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> w Biurze Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym <span class="anon-block">Ś.</span> <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>nie dopełniła swoich obowiązków pracownika Biura Komornika i dopuściła do podrobienia podpisu oskarżycielki <span class="anon-block">K. Ł.</span> na protokole czynności komorniczej odbioru oświadczenia i podpisu od osoby podającej się za <span class="anon-block">T. Ł.</span> ,gdy tymczasem oskarżycielka subsydiarna takiego podpisu nie złożyła i nie brała udziału w tej czynności, działając tym na szkodę interesu prywatnego;</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 §1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1kk</a> </strong> </p> <p>Zaskarżonym wyrokiem <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>uniewinniono od opisanego wyżej czynu, zaś <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>uznano za winną tego, że w dniu 21 lutego 2014 roku w <span class="anon-block">Ś.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> jako pracownik biura komornika <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span> sporządziła dokument w postaci protokołu, w którym poświadczyła nieprawdę co do okoliczności w nim podanych tj. tożsamości osób uczestniczących w czynności, z której był sporządzany protokół i treści złożonego oświadczenia co do tego, że dłużnik w kraju nie posiada mienia podlegającego egzekucji i które to okoliczności miały istotne znaczenie prawne, bo spowodowały naliczenie opłaty za poszukiwanie majątku dłużnika tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271§1 kk</a> i za to na podstawie tego przepisu, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierzono jej karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżyli: prokurator, obrońca <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>, oskarżyciel posiłkowy <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L.</span>i pełnomocnik tegoż oskarżyciela posiłkowego.</p> <p>Pierwszy ze skarżących zarzucił orzeczeniu obrazę przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 9)">art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 55;art. 55 § 1)">art. 55 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 330;art. 330 § 2)">art. 330 § 2 k.p.k.</a> mającą wpływ na treść orzeczenia - polegająca na-błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji subsydiarnego aktu oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span> o popełnienie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 k.k.</a>, pomimo braku spełnienia warunków do jego skierowania, niezachowania tożsamości czynu wynikającego z treści postanowienia o umorzeniu śledztwa wydanego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 330;art. 330 § 2)">art. 330 § 2 k.p.k.</a>, a przede wszystkim wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela, co skutkowało skazaniem <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>za przestępstwo z art, 271<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> przy czym taki czyn, co do tej osoby nie był uprzednio "przedmiotem prawnokarnej oceny w prowadzonym śledztwie zakończonym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 330;art. 330 § 2)">art. 330 § 2 kpk</a> </p> <p>Tym samym apelujący wniósł o umorzenie postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 9)">art. 17 § 1 pkt 9 kpk</a> wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela.</p> <p>Z kolei obrońca <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>zarzuciła wyrokowi:</p> <p>1. Obrazę prawa procesowego:</p> <p>a) rażące naruszenie prawa określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt 9 kpk</a> związane z rażącym naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 9)">art. 17 § 1 pkt 9 kpk</a>, polegające na uznaniu oskarżonej za winną poświadczenia nieprawdy w wystawionym dokumencie, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a>, podczas gdy umorzone postępowanie przygotowawcze nie dotyczyło ww. czynu i tym samym niedopuszczalna była skarga w tym zakresie</p> <p>b) rażące naruszenie prawa określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt 9 kpk</a> związane z rażącym naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 9)">art. 17 § 1 pkt <em> <!-- -->9</em> </a> <em> <!-- -->, </em>polegające na rozpoznaniu sprawy pomimo braku skargi uprawnionego oskarżyciela.</p> <p>2. Obrazę przepisów prawa materialnego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a> poprzez jego zastosowanie w danym stanie faktycznym, podczas gdy zarzucony czyn nie wyczerpuje znamion przestępstwa.</p> <p>Wskazując na powyższe, apelujący wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span> od popełnienia czynu wskazanego w pkt. II części wstępnej zaskarżonego wyroku.</p> <p>Oskarżyciel posiłkowy <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L.</span>wyrokowi zarzucił:</p> <p>1. w odniesieniu do uniewinnienia oskarżonej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>a. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt. 2 k.p.k.</a> naruszenie przepisów postępowania, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366)">art. 366 kpk</a> poprzez – dowolną dokonaną wbrew doświadczeniu życiowemu ocenę i zasadom logiki a nawet contra legem materiału dowodowego wyrażającą się w przyjęciu, że:</p> <p>komornik sądowy jako funkcjonariusz publiczny będący pracodawcą, nie musi wiedzieć o czynnościach dokonywanych w ramach postępowania egzekucyjnego przez jego</p> <p>w stosunku do <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>, która dodatkowo przyuczała się do zawodu;</p> <p>• nie ma obowiązku sprawowania nadzoru nad czynnościami powierzonymi pracownikowi w ramach postępowania egzekucyjnego zwłaszcza w rozważanej sprawie pracownikowi, który dopiero przyucza się do zawodu -aplikantowi komorniczemu;</p> <p>• zatrudnieni pracownicy w kancelarii komornika sądowego, zwłaszcza aplikant komorniczy, który przyucza się do zawodu, mają swoje zakresy obowiązków i kompetencje w zakresie określonych czynności, dlatego komornik nie musiała wiedzieć o każdej czynności, rozmowie, spotkaniu, kiedy obowiązek nadzoru jest niezależny od tego, jakie obowiązki czy kompetencje ma pracownik, zwłaszcza w przyjętej w kancelarii komorniczej strukturze organizacyjnej, gdzie wszyscy pracownicy podlegali bezpośrednio komornikowi, zwłaszcza aplikant komorniczy <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>, co do którego wykazano wobec skazania (nieprawomocnie) nieprawidłowo dokonaną przez komornika ocenę kompetencji pracownika tak co do jego wiedzy, umiejętności i postawy,</p> <p>b. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438</a> pkt- 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> naruszenie przepisów postępowania procesowego mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4 i 7 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 177)">art. 177 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193)">art. 193 k.p.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;art. 200;art. 200 § 3)">§ 1 i art. 200 § 3 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 k.p.k.</a>, i w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 ust. 1)">art. 424 § 1 ust. 1 k.p.k.</a>, poprzez nieuwzględnienie w części materiału dowodowego wynikającego z wniosków dowodowych oskarżycieli subsydiarnych w postaci dokumentu prywatnego "z Badania w grafologicznego wykonanego w dniu 21.11.2017 roku przez <span class="anon-block">K. S.</span> na pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. Ł.</span> i Jego przesłuchania w charakterze świadka oraz nie przeprowadzenie dowodu z powołania biegłego sądowego z zakresu jadania wariograficznego i jego przesłuchania, zaś podstawą wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej oraz wskazanie, dlaczego Sąd nie uznał w/w dowodów wniesionych przez oskarżycieli subsydiarnych, czego Sąd I instancji nie uwzględnił w orzeczeniu;</p> <p>c. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt. 2 k.p.k.</a> naruszenie prawa procesowego to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 49 a)">art. 49a k.p.k.</a> poprzez jego niezastosowanie choć zostały złożone w dniu 09.01.2017 roku moje wnioski o naprawienie szkody, w którym wykazałem wysokość wyrządzonej szkody z tytułu dodatkowo poniesionych niesłusznie kosztów egzekucyjnych i postępowania zażaleniowego oraz zadośćuczynienia w wysokości 30 000, 00 tys. złotych, a następnie pomniejszonego do kwoty 10 000, 00 złotych przez mojego pełnomocnika profesjonalnego.</p> <p>d. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt. 2 k.p.k.</a> naruszenie przepisów postępowania procesowego mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 177)">art. 177 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 k.p.k.</a> poprzez niezastosowanie tego przepisu wobec zgłoszonych przez pokrzywdzonych wniosków dowodowych i przeprowadzenia postępowania dowodowego w postaci przesłuchania świadków <span class="anon-block">L. P.</span> <span class="anon-block">T. R.</span>, <span class="anon-block">P. O.</span>, <span class="anon-block">G. K.</span>, <span class="anon-block">E. F.</span>, <span class="anon-block">J. W.</span>, <span class="anon-block">A. Ł.</span> na okoliczność czy czynności związane z poszukiwaniem majątku dłużnika zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy, czy zostały podjęte na podstawie prawidłowo złożonego wniosku wierzyciela i prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa na podstawie właściwej uchwały wierzyciela – Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> zgodnie z ustawą z dnia o własności lokali;</p> <p>e) na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt. 3 k.p.k.</a> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez nietrafną ocenę dowodów z zeznań świadków: <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">A. S. (1)</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> <span class="anon-block">I. P.</span>, <span class="anon-block">P. P.</span>, <span class="anon-block">A. R.</span>, <span class="anon-block">J. T.</span>, <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">B. H.</span> będących pracownikami Kancelarii Komorniczej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>sprowadzających się do wyrażenia spłyconego poglądu, że w dniu 21 lutego 2014 roku w kancelarii komorniczej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>była zatrudniona tylko <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>, natomiast nie była zatrudniona <span class="anon-block">B. H.</span>, podczas gdy z przeprowadzonego badania wariograficznego wykonanego w dniu 21.11.2017 roku przez <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>protokół ugody w dniu 21 lutego 2014 roku była w kancelarii sama (bez osób zainteresowanych) oraz podpisała dokument z kobietą o blond kręconych włosach (panią <span class="anon-block">H.</span>) czemu zaprzeczają pracownicy kancelarii, co w konsekwencji doprowadziło do przynajmniej przedwczesnego uniewinnienia oskarżonej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>od zarzucanego Jej udziału w czynie stanowiącym przedmiot prowadzonego postępowania karnego;</p> <p>f. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt. 1 k.p.k.</a> naruszenie prawa materialnego to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330882" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 882 (art. 36;art. 36 ust. 1;art. 36 ust. 2;art. 36 ust. 3)">art. 36 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji</a> poprzez ich niezastosowanie przy ocenie kwestii zakresu obowiązków komornika sądowego będącego pracodawcą <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>zatrudnionej w kancelarii komorniczej, których niedopełnienie w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 kk</a> stanowi zmianę czynu zabronionego w konsekwencji uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>od zarzucanego jej czynu, choć zachodziły podstawy faktyczne do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231)">art. 231</a> § i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a>, jeśli nawet nie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a>; skoro opłata egzekucyjna poszukiwanie majątku została naliczona i pobrana, zwłaszcza, że zdaniem Sądu cyt.: „oczywistym jest, że motywem działania oskarżonej <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>była chęć u zyskania przez kancelarię dodatkowych dochodów, które wynikają z opłat za czynności związane z poszukiwaniem majątku dłużnika, tym bardziej że cały zysk miał przypaść i ostatecznie częściowo przypadł w wysokości około 518, 07 zł nie <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>, a właścicielowi kancelarii komorniczej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>;</p> <p>g. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że wbrew treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330882" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 882 (art. 36;art. 36 ust. 1;art. 36 ust. 2;art. 36 ust. 3)">art. 36 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji</a> oraz przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksu pracy</a> komornik sądowa będąca funkcjonariuszem publicznym i pracodawcą dla aplikanta komorniczego <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>nie miała obowiązku sprawować nadzoru nad czynnościami powierzonymi aplikantowi komorniczemu, w tym przypadku polegającymi na sporządzeniu protokołów obejmujących oświadczenia woli dłużników i ich pełnomocników w ramach prowadzonych postępowań egzekucyjnych, a tym samym nie działała na szkodę interesu prywatnego i uniewinnienie z związku z tym oskarżonej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> 2</strong>. w odniesieniu do skazania oskarżonej <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>za czyn opisany w pkt. II części</p> <p>dyspozycyjnej wyroku zaskarżam to rozstrzygnięcie w części dotyczącej kary na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 § 4)">art. 438 § 4 kpk</a> zarzucając zastosowanej wobec oskarżonej <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>- nie na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> - karze grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 50, 00 złotych, rażąco nadmierną łagodność kary pomimo, że rodzaj czynu i sposób jego popełnienia oraz skutki sprzeciwiają się temu zwłaszcza, że w dacie popełnienia czynu oskarżona przyuczała się do zawodu cieszącego się dużym zaufaniem społecznym, którego przedstawiciele objęci są statusem funkcjonariuszy publicznych, od których oczekuje się szczególnej rękojmi należytego wykonywania obowiązków, a jej działania podyktowane były niskimi pobudkami, a mianowicie korzyścią majątkową dla kancelarii w której pracowała, jak również uzyskaniem zawodu, co jest stanem rażącej niesprawiedliwości,</p> <p>3. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 628;art. 628 § 1)">art. 628 § 1 k.p.k.</a> w związku z 640 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> poprzez nieprawidłowość rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania z uwagi na fakt, że zasądzono od oskarżonej <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>na rzecz oskarżycieli subsydiarnych kwotę 300, 00 zł kiedy</p> <p>tymczasem każdy z oskarżycieli uiścił po 300, 00 zł stąd należało zasądzić na rzecz każdego z oskarżycieli subsydiarnych po 300, 00 złotych, jak również poniesionych kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych oraz wydatków związanych z przeprowadzonym badaniem wariograficznym na pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. Ł.</span> w kwocie 2 214, 00 zł (dowody wniesienia opłaty za wykonane badanie w aktach przedmiotowych sprawy).</p> <p>4. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt. 2 k.p.k.</a> naruszenie przepisów postępowania procesowego mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 49 a)">art. 49a k.p.k.</a> poprzez jego niezastosowanie choć zostały złożone w dniu 09.01.2017 roku moje wnioski o naprawienie szkody, w którym wykazałem wysokość wyrządzonej szkody z tytułu dodatkowo poniesionych niesłusznie kosztów egzekucyjnych i postępowania zażaleniowego oraz zadośćuczynienia w wysokości 30 000, 00 tys. złotych, a następnie pomniejszonego do kwoty 10 000, 00 złotych przez mojego pełnomocnika profesjonalnego, a w orzeczeniu Sąd I instancji nie uwzględnił.</p> <p>Formułując powyższe zarzuty na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> wniósł o:</p> <p>1) uchylenie wyroku Sądu Rejonowego Wydziału VI Karnego w Świdnicy z dnia 29 maja 2018 roku w pkt. I części dyspozytywnej w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świdnicy w tym zakresie,</p> <p>2) zmianę w/w wyroku w pkt. II części dyspozytywnej poprzez wymierzenie oskarżonej <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 k.k.</a> kary 1 roku pozbawienia wolności adekwatnej do stopnia zawinienia oskarżonej i społecznej szkodliwości czynu z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby;</p> <p>3) zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego od oskarżonych na moją rzecz według norm przypisanych.</p> <p>Pełnomocnik <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L.</span>zarzuciła orzeczeniu:</p> <p>W odniesieniu do oskarżonej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>:</p> <p>- obrazę przepisów postępowania, co mogło mieć wpływ na treść wyroku, a to naruszenie przepisów art.. 4 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, polegającą na mało wnikliwej i wybiórczej ocenie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, które w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowych ustaleń faktycznych i przyjęciu, że komornik sądowy jako funkcjonariusz publiczny będąc jednocześnie pracodawcą nie ma obowiązku posiadania 'wiedzy w zakresie czynności podejmowanych w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonych przez jego pracowników — w przedmiotowej sprawie przez <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>, która to dodatkowo w kancelarii oskarżonej była zatrudniona jako aplikant komorniczy (przyuczająca się do zawodu);</p> <p>- obrazę przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 k.k.</a> i art/36 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330882" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 882 ()">ustawy o komornikach sądowych i egzekucji</a> poprzez brak ich zastosowania i w konsekwencji uniewinnienia oskarżonej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>;</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, a polegający na dowolnym ustaleniu, że oskarżona jako pracodawca i komornik nie miała obowiązku sprawowania nadzoru nad aplikantem komorniczym zatrudnionym w jej kancelarii.</p> <p>2. W odniesieniu do oskarżonej <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>- naruszenie art. 438 § 4 k.pk., tj. rażącą nadmierną łagodność kary, w sytuacji gdy sposób popełnienia czynu a także fakt, iż oskarżona była aplikantem komorniczym i doskonale zdawała sobie sprawę z ciążącej na niej odpowiedzialności i faktu iż ciąży na niej szczególny obowiązek związany z zaufaniem publicznym do zawodu do którego się przygotowywała mimo wszystko chciała przysporzyć dodatkowego zysku kancelarii.</p> <p>3. naruszenie przepisów poprzez niewłaściwe rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania.</p> <p>Wskazując na powyższe na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> apelująca wniosła o:</p> <p>1. uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy VI Wydział Karny z dnia 29 maja 2018r. w pkt I w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w tym zakresie;</p> <p>2. Zmianę wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy VI Wydział Karny z dnia 29 maja 2018r. w pkt II poprzez wymierzenie <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span> kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 i zasądzenie od oskarżonej kwoty 20.000 złotych na rzecz oskarżyciela subsydiarnego <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L.</span>tytułem zadośćuczynienia.</p> <p>3. Zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego od. oskarżonych na rzecz oskarżyciela <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L.</span>według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</strong> </p> <p>Żadnej ze wskazanych wyżej apelacji nie sposób uznać za w pełni trafną, zasługującą na jednoznaczne uwzględnienie.</p> <p>I tak, bez szczegółowego odnoszenia się do każdej z nich należy, w pierwszej kolejności stwierdzić, że niewątpliwie w działaniu <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>21 lutego 2014 roku wystąpiły poważne nieprawidłowości, które być może winny być oceniane jako przestępstwo.</p> <p>Nie sposób wykluczyć obecnie także i tego, iż działanie, czy też zaniechanie <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>było istotnym uchybieniem zawodowym, a być może i przestępstwem.</p> <p>Kwestie powyższe w istocie nawet w szczątkowym zakresie nie zostały wyjaśnione w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w Świdnicy, która dążyła do jak najszybszego zakończenia postępowania jego umorzeniem i to in rem, nie zaś in personam.</p> <p>Powyższe stwierdzenie jawi się jako w pełni uzasadnione, gdy weźmie się pod uwagę to, że nie przesłuchano w sprawie wszystkich świadków, których przesłuchać należało, nie dokonano koniecznych konfrontacji, nie przesłuchano w jakimkolwiek charakterze <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>, zaś <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>przesłuchano wyłącznie jako świadka i orzeczenie oparto na (jak się wydaje) niepełnych opiniach biegłego z zakresu badania pisma ręcznego, bowiem nie analizowano próbek pisma wszystkich osób, które mogły dopuścić się sfałszowania podpisu <span class="anon-block">K. Ł.</span>.</p> <p>W efekcie prokurator Prokuratury Rejonowej w Świdnicy ponownym postanowieniem z 30 grudnia 2015 roku umorzyła postępowanie w sprawie przekroczenia uprawnień przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy poprzez nieprawidłowe prowadzenie postępowania egzekucyjnego i podrobienia podpisu <span class="anon-block">K. Ł.</span> w protokole z przeprowadzonej czynności komorniczej 21 lutego 2014 roku.</p> <p>Uzasadnieniem tej decyzji było nieustalenie sprawcy przestępstwa.</p> <p>Powyższe jawi się jako wręcz absurdalne, bowiem nawet dysponując jedynie nader skromnym materiałem dowodowym ze śledztwa można było jednoznacznie stwierdzić, iż protokół poświadczający nieprawdę został sporządzony niewątpliwie przez <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>i jest to wystarczające dla wypełnienia znamion występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a>, nawet bez ustalania kto sfałszował podpis <span class="anon-block">K. Ł.</span>.</p> <p>Poza tym oczywiste wydaje się, że skoro w postanowieniu o umorzeniu śledztwa wskazano jednoznacznie na przekroczenie uprawnień przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy, to oczywistym jest, że komornikiem tym była <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>. Tak więc można było zastanowić się, czy istotnie owe uprawnienia zostały przekroczone, lecz jeśli tak, to nieuprawnionym było umorzenie śledztwa z powodu nieustalenia sprawcy, mi.in. owego działania., a można było to uczynić co najwyżej odnośnie niewykrycia sprawcy podrobienia samego podpisu.</p> <p>Nie sposób także przejść do porządku na samą redakcją czynu, którego dotyczyło umorzenie postępowania, bowiem nie można wykluczyć, że zdaniem prokuratora przekroczenie uprawnień przez komornika miało polegać na sfałszowaniu podpisu <span class="anon-block">K. Ł.</span>, choć, jeśli prowadzono postępowanie m.in. w kierunku właśnie owego fałszerstwa, to należało przyjąć kwalifikację nie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a> lecz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a>.</p> <p>Błędy, uchybienia, czy zaniedbania popełnione w postępowaniu przygotowawczym można by mnożyć, lecz nie wydaje się to obecnie najistotniejsze. Oczywistym jest jednak to, że rzutowały one niewątpliwie na kolejne uchybienia popełnione tym razem przez Sąd I Instancji.</p> <p>I tak 15 lutego 2016 roku do Sadu Rejonowego w Świnicy wpłynął subsydiarny akt oskarżenia, sporządzony przez pełnomocnika <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L.</span>oraz <span class="anon-block">K. Ł.</span> i przyjęto go bez zastrzeżeń do rozpoznania, choć już wówczas należało odmówić udziałowi oskarżycielki w postępowaniu, albowiem nie była ona pokrzywdzoną w sprawie, a jedynie pełnomocnikiem oskarżyciela we wcześniejszych czynnościach m.in. przed komornikiem (por. postanowienie Sadu Okręgowego k.601).</p> <p>Nadto, ów subsydiarny akt oskarżenia nie spełnił podstawowych wymagań jakim winno odpowiadać tego rodzaju pismo procesowe. Dopiero 28 lipca 2016 roku wpłynął do Sądu I instancji zmodyfikowany subsydiarny akt oskarżenia, który stał się przedmiotem rozpoznania, choć powinnością Sądu było zastanowienie się , czy opisane tam czyny korelują z tym wskazanym przez prokuratora w postanowieniu o umorzeniu śledztwa, a w szczególności, czy dopuszczalne było oskarżenie <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Tym samym, przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien w pierwszej kolejności zastanowić się właśnie nad wskazanymi wyżej zagadnieniami.</p> <p>W tym kontekście zaznaczyć bowiem trzeba, że:</p> <p>1.  Śledztwo prowadzono w sprawie, nie zaś przeciwko konkretnej osobie. Ta okoliczność zdaje się pozwalać na wskazanie w subsydiarnym akcie oskarżenia „dowolnej” osoby, która zdaniem składającego ów akt oskarżenia dopuściła się przestępstwa. Tym samym wskazanie <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>wydawać by się mogło dozwolone z tego właśnie punktu widzenia. Nie sposób jednak nie zauważyć, że śledztwo zostało umorzone w sprawie przekroczenia uprawnień przez komornika sądowego, a zatem, czy to nie przekreśla możliwości oskarżenia innych osób poza właśnie owym komornikiem, jako sprawców przestępstwa w sprawie której umorzono postępowanie.</p> <p>2.  Jeżeli Sąd I instancji dojdzie do przekonania, że wskazane wyżej wątpliwości nie przekreśliły możliwości wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>, to należy zastanowić się, czy opis czynu zawarty w postanowieniu prokuratora z 30 grudnia 2015 roku jest tożsamy z tym wskazanym w subsydiarnym akcie oskarżenia.</p> <p>I tak została tu zachowana jedność czasu (14.02.2014 – 25.09.2014) oraz jedność miejsca – Kancelaria Komornika w <span class="anon-block">Ś.</span>. Jednak poza tymi dwoma elementami musi też występować tożsamość w działaniu lub zaniechaniu wskazanej osoby.</p> <p>W tym względzie istnieją pewne wątpliwości. Przede wszystkim <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>zarzucono niedopełnienie obowiązków pracownika biura Komornika, co determinowało kwalifikację z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 kk</a>, choć oczywistym jest, iż takiego zarzutu aplikantowi komorniczemu nie można było postawić (to zauważył także Sad i instancji).</p> <p>Nadto zarzucono jej dopuszczenie do podrobienia podpisu <span class="anon-block">K. Ł.</span> na protokole czynności komorniczej, choć w postanowieniu o umorzeniu śledztwa jednoznaczne owe podrobienie podpisu zdaje się być powiązane z przekroczeniem uprawnień przez komornika.</p> <p>3.  Gdyby nawet przyjąć, że wskazane w postanowieniu o umorzeniu śledztwa podrobienie podpisu można traktować odrębnie od przekroczenia uprawnień przez komornika, to owe sfałszowanie wydaje się być zupełnie inną czynnością, niż dopuszczenie przez <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>do podrobienia podpisu <span class="anon-block">K. Ł.</span>.</p> <p>4.  W postanowieniu o umorzeniu śledztwa jest mowa o przekroczeniu uprawnień przez komornika sądowego, a zatem to sprzeczne z prawem postępowanie miało polegać na działaniu. Tymczasem w subsydiarnym akcie oskarżenia <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>zarzuca się co prawda przekroczenie uprawnień, lecz także i nie dopełnienie obowiązków, a zatem sprzeczne z prawem zaniechanie. Oczywistym przy tym jest, że wskazany brak nadzoru może polegać wyłącznie na zaniechaniu, czyli być wynikiem niedopełnienia obowiązków. Tak wiec analizy wymaga możliwość wprowadzenia w subsydiarnym akcie oskarżenia dodatkowego znamienia (o jakim mowa wyżej), <span class="underline"> <!-- --> które w praktyce może zdeterminować ewentualną odpowiedzialność <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>.</span> </p> <p>5.  Jak już zauważono wcześniej w postanowieniu prokuratora z 30.12.2018 roku mowa jest o podrobieniu podpisu <span class="anon-block">K. Ł.</span>, gdy tymczasem w subsydiarnym akcie oskarżenia wskazuje się na brak nadzoru nad odbiorem oświadczenia i podpisu <span class="anon-block">K. Ł.</span>. Tak więc jest to kolejny problem dotyczący wzajemnej korelacji postanowienia o umorzeniu śledztwa z subsydiarnym aktem oskarżenia.</p> <p>Jeśli Sąd I instancji dojdzie jednak przy ponownym rozpoznaniu sprawy do wniosku, iż subsydiarny akt oskarżenia odpowiada wymogom formalno-prawnym i materialnoprawnym, to podczas ponownego rozpoznania sprawy winien przeprowadzić wszystkie dowody dla potwierdzenia bądź wykluczenia jego zasadności.</p> <p>W szczególności uzupełnienia zdaje wymagać opinia biegłego z zakresu badania pisma ręcznego i dokumentów.</p> <p>Jak bowiem wynika z treści dotychczasowych opinii przeprowadzone badania pozwoliły na zakwalifikowanie podpisu dowodowego tylko do badań pod kątem potwierdzenia lub wykluczenia autentyczności z wzorami <span class="anon-block">K. Ł.</span> i <span class="anon-block">T. Ł.</span>. Ograniczenia istniejące po stronie materiału dowodowego nie pozwoliły natomiast na przeprowadzenie badań identyfikacyjnych z wzorami <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">L.</span>, <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">S.</span>i <span class="anon-block">A. L. (1)</span>.</p> <p>Z powyższego można jednak wysnuć wniosek, iż co prawda nie jest możliwe określenie kto złożył podpis do protokołu z 21.02.2014 roku, lecz być może da się jednoznacznie wykluczyć kto prócz <span class="anon-block">T. Ł.</span> i <span class="anon-block">K. Ł.</span> tego podpisu nie złożył.</p> <p>Tym samym celowym wydaje się by biegły wydał kolejną opinię w tym właśnie kontekście i to nie tylko, co do osób od których pobrano wcześniej próbki pisma ręcznego, lecz także innych, zwłaszcza pracowników Kancelarii Komorniczej w tym <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">P.</span>, a także jej aplikantki <span class="anon-block">B. H.</span>.</p> <p>W konsekwencji dodatkowa opinia pismoznawcza może determinować konieczność przeprowadzenia ponownego przesłuchania oskarżonych i dotychczas przesłuchanych świadków.</p> <p>Nie sposób również wykluczyć, iż zasadnym będzie przeprowadzenie przynajmniej części dowodów o co wniósł oskarżyciel posiłkowy <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">L.</span>w piśmie z 11.12.2018 roku zatytułowanym „uzupełnienie apelacji”, jednak to Sąd I instancji będzie musiał ocenić, czy i które z tychże dowodów ewentualnie przeprowadzić, by wydać nie budzące wątpliwości tak pod względem formalnym jak i merytorycznym rozstrzygniecie.</p> <p>Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.</p> </div>