I SA/Go 412/08

SENTENCJA Dnia 19 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku, nr [...] postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] lutego 2008 r. nr [...] został zawarty w punkcie 4 wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając go strona podniosła, że wykonanie decyzji, choćby w niewielkiej części wobec wykazanych uchybień i sytuacji finansowej skarżącego, spowodowałoby nieodwracalne skutki, pozbawiając skarżącego i jego rodzinę źródła utrzymania. W udzielonej na skargę odpowiedzi organ nie ustosunkował się do złożonego przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego. Natomiast w myśl § 3 w/w normy sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest to zamknięty katalog przesłanek pozytywnych, którymi sąd jest związany przy rozważaniu wniosku o wstrzymanie wykonania określonego aktu. Przy czym sąd ma obowiązek z urzędu brać pod uwagę wszystkie okoliczności mogące zadecydować o wstrzymaniu wykonania decyzji. Jednocześnie godzi się również podkreślić, iż przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być brane pod uwagę zarzuty co do prawidłowości jej wydania. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Chodzi o taka szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, na które powołuje się strona skarżąca, powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadającej szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. W orzecznictwie przyjmuje się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Sąd rozpoznający wniosek stwierdza że prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza oraz rolnicza, na skutek braku wstrzymania zaskarżonej decyzji może zakończyć się ich likwidacją. Biorąc ponadto pod uwagę konkurencyjność prowadzonej działalności w przypadku nawet korzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia nastąpią już trudne do odwrócenia skutki (podobnie NSA w postanowieniu z 15 grudnia 2005 r. sygn. akt I FZ 633/05, niepublikowane). Powyższe okoliczności sprawy uzasadniają przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.