II SA/Gl 1003/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 września 2016 r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. znak [...], wydaną w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 18 października 2016 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na podany w skardze adres i wobec nieobecności strony skarżącej była dwukrotnie awizowana (w dniu 2 i 10 listopada 2016 r. ), o czym umieszczono zawiadomienia w skrzynce do doręczania korespondencji. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie wezwania skierowanego do K. B. było skuteczne i zostało dokonane z upływem 16 listopada 2016 r. (art. 73 § 4 P.p.s.a.) Pomimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, skarżący nie uiścił należnej opłaty sądowej. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.