VI W 1308/23

<p>Sygn. akt VI W 1308/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 25 marca 2024r.</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VI Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia Izabela Hantz – Nowak</p> <p>Protokolant: st. prot. sąd. Natalia Muszyńska</p> <p>przy udziale oskarżyciela publicznego Komisariat Policji Luboń sierż. Patryk Taciak </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie dnia 18.03.24r.</p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span>, </strong>s. <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">A.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>obwinionemu o to, że:</p> <p>w dniu 14 czerwca 2023 r. około godziny 15:10 w <span class="anon-block">L.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, kierując pojazdem <span class="anon-block">B. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który skręcał w drogę poprzeczną nie ustąpił pierwszeństwa pieszemu przechodzącemu na pa przecinaniu się jezdni drogi na którą wjeżdżał</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 86b § 1 k.w. w zw. z § 26 ust. 2 <span class="anon-block"> (...)</span> </strong> </p> <p>I.  Obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia w sposób opisany wyżej wykroczenia z art. 86b § 1 kw i za to na podstawie art. 86b § 1 kw wymierza obwinionemu karę grzywny w kwocie 1500 ( tysiąc pięćset) zł.</p> <p>II.  Na podstawie art. 86b § 3 kw orzeka zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy,</p> <p>III.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1;art. 118 § 4)">art. 118 § 1 i 4 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 617)">art. 617 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. nr 27, poz. 152) zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 120 zł i opłatę 150 zł.</p> <p>/-/ s. I. Hantz – Nowak </p> <p> <strong> <!-- -->Uzasadnienie wyroku z dnia 25.03.2024 r. w sprawie <span class="underline"> <!-- -->VI W 1308/23</span> </strong> </p> <p>W dniu 14.06.2023 roku ok. godz. 15:10 w miejscowości <span class="anon-block">L.</span> obwiniony <span class="anon-block">A. S.</span> kierował pojazdem marki <span class="anon-block">B. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Obwiniony jechał <span class="anon-block">ulicą (...)</span> w kierunku dworca PKP. W tym samym kierunku, po chodniku, szedł <span class="anon-block">M. S.</span>. W momencie gdy obydwoje byli na wysokości skrzyżowania z <span class="anon-block">ulicą (...)</span>, obwiniony skręcił w lewo w tę ulicę, a <span class="anon-block">M. S.</span> przeciął ją idąc dalej prosto.</p> <p>Wykonując manewr skrętu w lewo, wjeżdżając w <span class="anon-block">ulicę (...)</span>, która to ulica jest ulicą poprzeczną w stosunku do <span class="anon-block">ulicy (...)</span> nie ustąpił pierwszeństwa pieszemu <span class="anon-block">M. S.</span>, który przechodził przez tę drogę. <span class="anon-block">M. S.</span> zdenerwował się <br/>i kopnął w tylny zderzak samochodu obwinionego. Z kolei obwiniony wysiadł z pojazdu, pomiędzy mężczyznami wywiązała się kłótnia, wzajemnie kierowali do siebie obelgi <br/>i wyzwiska, a w konsekwencji obwiniony psiknął w stronie <span class="anon-block">M. S.</span> gazem. Po tym mężczyźni rozeszli się.</p> <p>W dniu 14.06.2023 roku warunki drogowe były dobre. Miejsce zdarzenia nie jest objęte systemem monitoringu.</p> <p>Obwiniony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> ma 48 lat, <span class="anon-block">urodził się (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. <span class="anon-block">A. S.</span> ma wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem mechanizacji rolnictwa. Obwiniony prowadzi własną działalność gospodarczą, z której osiąga dochód 3000 zł miesięcznie, ma dwoje dzieci na utrzymaniu.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:</p> <p>a)  dowodów z dokumentów:</p> <p>- zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia – k. 4 – 5,</p> <p>- płyta ze zdjęciami i nagraniem – k. 6, 26</p> <p>- dokumentacja zdjęciowa – k. 7, 44 – 48,</p> <p>- notatki urzędowe – k. 9, 10, 21</p> <p>b)  częściowo wyjaśnień <span class="anon-block">A. S.</span> – k. 23 – 24, 49 – 50,</p> <p>c)  zeznań świadka <span class="anon-block">M. S.</span> – k. 16 – 17, 50 – 51.</p> <p>Wyjaśnienia obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> Sąd uznał za wiarygodne częściowo, <br/>tj. w tym zakresie, w którym obwiniony podał, że w dniu 14.06.2022 r. prowadził pojazd <span class="anon-block">B. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, jechał <span class="anon-block">ulicą (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> i na skrzyżowaniu z <span class="anon-block">ulicą (...)</span> skręcił w lewo. Na wiarę zasługuje też to twierdzenie obwinionego, w którym wskazał, że pomiędzy nim a <span class="anon-block">M. S.</span> doszło do kłótni, wzajemnych obelg <br/>i, że psiknął w jego kierunku gazem. Wyjaśnienia <span class="anon-block">A. S.</span> w tym zakresie korespondują z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W pozostałym zakresie wyjaśnienia obwinionego nie zasługują na wiarę. <span class="anon-block">A. S.</span> nie przyznał się <br/>do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia wskazując, że to <span class="anon-block">M. S.</span> wtargnął <br/>mu na jezdnię. Wyjaśnienia te nie zostały potwierdzone żadnym dowodem, rażą naiwnością <br/>i Sąd uznał, że stanowią przyjętą przez obwinionego linię obrony, która ma na celu umniejszenie jego winy. Ewentualne wspominane przez obwinionego rzucenie kamieniem przez świadka w stronę samochodu obwinionego nie usprawiedliwia zachowania obwinionego, miało bowiem miejsce po zdarzeniu na ulicy.</p> <p>Za wiarygodne Sąd uznał zeznania <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> </strong>. Są one jasne, logiczne, spójne <br/>i korelują z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Jego twierdzenia były spontaniczne, odnosiły się do faktów. Świadek szczegółowo opisał zdarzenie z dnia 14.06.2023 roku. Sąd nie dopatrzył się żadnych argumentów mających przemawiać za odmową wiarygodności zeznań świadka. Świadek jest osobą obcą dla obwinionego i nie ma żadnego uzasadnionego interesu by podawać okoliczności niekorzystne dla obwinionego.</p> <p>Dokumenty zebrane w sprawie Sąd ocenił jako wiarygodne i w pełni przydatne dla rozstrzygnięcia. Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego podmioty, w przepisanej formie, strony nie kwestionowały ich prawdziwości, a Sąd nie miał podstaw by czynić <br/>to z urzędu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">A. S.</span> stanął pod zarzutem tego, że w dniu 14.06.2023 r. około godziny 15:10 w <span class="anon-block">L.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, kierując pojazdem <span class="anon-block">B. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który skręcał w drogę poprzeczną nie ustąpił pierwszeństwa pieszemu przechodzącemu <br/>na przecinaniu się jezdni drogi na którą wjeżdżał, tj. o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86 b;art. 86 b § 1)">art. 86b § 1</a> k.w. <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 26;art. 26 ust. 2)">art. 26 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>.</p> <p>Zgodnie z art. 86b § 1 k.w. kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, prowadząc pojazd mechaniczny:</p> <p>1) wbrew obowiązkowi nie ustępuje pierwszeństwa pieszemu,</p> <p>2) nie zatrzymuje pojazdu w celu umożliwienia przejścia przez jezdnię osobie niepełnosprawnej, używającej specjalnego znaku, lub osobie o widocznej ograniczonej sprawności ruchowej,</p> <p>3) wyprzedza pojazd na przejściu dla pieszych, na którym ruch nie jest kierowany, lub bezpośrednio przed tym przejściem,</p> <p>4) omija pojazd, który jechał w tym samym kierunku, lecz zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszemu,</p> <p>5) narusza zakaz jazdy wzdłuż po drodze dla pieszych lub przejściu dla pieszych, podlega karze grzywny nie niższej niż 1500 złotych.</p> <p>Przedmiotem ochrony z art. 86b § 1 k.w. jest bezpieczeństwo w ruchu drogowym, <br/>w tym przede wszystkim bezpieczeństwo pieszych, a na drugim dopiero miejscu porządek <br/>w komunikacji.</p> <p>W art. 86b § 1 ustawodawca stypizował pięć wariantów zabronionego zachowania. <br/>Po pierwsze, czyn sprawcy może polegać na nieustąpieniu pierwszeństwa pieszemu. Pieszy powinien być rozumiany zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 18 p.r.d. jako osoba znajdującą się poza pojazdem na drodze i niewykonująca na niej robót lub czynności przewidzianych odrębnymi przepisami; za pieszego uważa się również osobę prowadzącą, ciągnącą lub pchającą rower, motorower, motocykl, hulajnogę elektryczną, urządzenie transportu osobistego, urządzenie wspomagające ruch, wózek dziecięcy, podręczny lub inwalidzki, osobę poruszającą się w wózku inwalidzkim, a także dziecko w wieku do 10 lat kierujące rowerem pod opieką osoby dorosłej.</p> <p>Sprawcą wykroczenia stypizowanego w § 1 może być wyłącznie prowadzący pojazd mechaniczny, a sprawcą wykroczenia z § 2 – wyłącznie prowadzący pojazd inny niż mechaniczny.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 26;art. 26 ust. 2)">art. 26 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> kierujący pojazdem, który skręca w drogę poprzeczną, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pieszemu przechodzącemu <br/>na skrzyżowaniu przez jezdnię drogi, na którą wjeżdża.</p> <p>W świetle powyższych rozważań teoretycznych, uznać zatem należało, iż sprawstwo <br/>i wina <span class="anon-block">A. S.</span> były niewątpliwe. Zachowanie obwinionego naruszyło bezpieczeństwo pieszego <span class="anon-block">M. S.</span>. Obwiniony wykonywał manewr skrętu w lewo, wobec czego obowiązany był ustąpić pierwszeństwa <span class="anon-block">M. S.</span> przecinającemu <span class="anon-block">ulicę (...)</span> z <span class="anon-block">ulicą (...)</span> w kierunku dworca PKP.</p> <p>Rozważając kwestię wymiaru kary właściwej dla obwinionego za wyżej opisane działanie, Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3;art. 33 § 4)">art. 33 § 1 – 4 kodeksu wykroczeń</a>. Wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 86 b;art. 86 b § 1)">art. 86b § 1</a> k.w. zagrożone jest karą grzywny nie niższą niż 1500 złotych do wysokości 5000 złotych. Z uwagi na charakter czynu, którego dopuścił się obwiniony odpowiednią sankcją jest grzywna w minimalnej wysokości 1500 złotych. Kara taka nie przekracza stopnia winy, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec ukaranego, <br/>a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jednocześnie wysokość orzeczonej grzywny nie przekracza możliwości finansowych obwinionego. Grzywna w takiej wysokości spełni wobec niego cele zapobiegawcze i wychowawcze, uzmysławiając jednocześnie, jak ważną i istotną dla bezpieczeństwa ruchu drogowego regułą jest konieczność stosowania się do wszystkich zasad ruchu drogowego, dla zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim użytkownikom. Wymierzając karę sąd wziął pod uwagę, że <span class="anon-block">A. S.</span> celowo i świadomie naruszył przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">prawa o ruchu drogowym</a>. W zachowaniu obwinionego Sąd nie znalazł żadnych okoliczności łagodzących, zarówno co do postawy w toku procesu sądowego, jak i po popełnieniu wykroczenia. Natomiast na jego korzyść przemawia niekaralność <br/>za wykroczenia drogowe czy przestępstwa.</p> <p>O kosztach Sąd orzekł jak w punkcie 2 wyroku, mają na uwadze, zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 119;art. 119 § 1 k)">art. 119 § 1 k.p.s.</a>w. zasadę ponoszenia kosztów postępowania przez osobę ukaraną. Brak było w ocenie Sądu podstaw do zwolnienia z tego obowiązku obwinionego.</p> <p>/-/ sędzia Izabela Hantz – Nowak</p> </div>