Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III AUa 1653/18

Sądy powszechne2018-12-13
Sygnatura
III AUa 1653/18
Data orzeczenia
2018-12-13
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Jolanta PietrzakMarek ProcekTadeusz Szweda (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt III AUa 1653/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> </p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Tadeusz Szweda (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Jolanta Pietrzak</p> <p>SSA Marek Procek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Beata Kłosek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018 r. w Katowicach</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">Z. G.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o prawo do emerytury</p> <p>na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w Bielsku-Białej z dnia 6 czerwca 2018 r. sygn. akt VI U 483/18</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok i oddala odwołanie.</strong> </p> <p>/-/SSA J.Pietrzak /-/SSA T.Szweda /-/SSA M.Procek <br/> Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> <p>Sygn. akt III AUa 1653/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 19 marca 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział <br/>w <span class="anon-block">B.</span> odmówił ubezpieczonemu <span class="anon-block">Z. G.</span> prawa <br/>do emerytury, gdyż nie wykazał 15 lat pracy w szczególnych warunkach na dzień <br/>1 stycznia 1999r.</p> <p>Odwołanie od decyzji wniósł ubezpieczony <span class="anon-block">Z. G.</span>, domagając się zmiany decyzji i przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wniósł <br/>o zaliczenie mu do okresu pracy w szczególnych warunkach zatrudnienie <br/>od 2 września 1976r. do 31 grudnia 1998r. w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <br/>w <span class="anon-block">Ż.</span>, na stanowisku ślusarza.</p> <p>Odpowiadając na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2018r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">B.</span> w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu <span class="anon-block">Z. G.</span> prawo <br/>do emerytury, począwszy od 16 marca 2018r.</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy ustalił, że odwołujący <span class="anon-block">Z. G.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>, z wykształcenia ślusarz, w dniu 16 lutego 2018r. złożył do organu rentowego wniosek o emeryturę.</p> <p>Poza sporem jest, że na dzień 1 stycznia 1999r. odwołujący się wykazał łącznie 25 lat, 3 miesiące i 27 dni okresów składkowych i nieskładkowych oraz z dniem <br/> <span class="anon-block">(...)</span> uzyskał wiek 60 lat i nadal pozostaje w zatrudnieniu.</p> <p>Odwołujący się przedstawił organowi rentowemu świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawione przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> z dnia 31 stycznia 2002r., z którego wynika, <br/>że w okresie od 2 września 1976r. do 31 lipca 2001r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę ślusarza (ostrzarza-szlifierza) na stanowisku ostrzarz-szlifierz. Organ rentowy nie uwzględnił powyższego okresu jako pracy w szczególnych warunkach podnosząc, że pracodawca nie określił charakteru pracy ubezpieczonego zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił, że odwołujący w okresie od 2 września 1976r. <br/>do 31 lipca 2001r. był zatrudniony w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> Tartak w <span class="anon-block">Ż.</span> w pełnym wymiarze czasu pracy i wykonywał pracę ślusarza <br/>w systemie II-zmianowym. Podlegał kierownikowi warsztatu, który to warsztat znajdował się na terenie Tartaku w <span class="anon-block">Ż.</span>. Pracodawca określił stanowisko zajmowane przez ubezpieczonego jako szlifierz-ostrzarz, jednakże ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako ślusarz, wykonując takie prace, <br/>jak: kucie i cięcie pił trakowych na wymiar, okuwanie (ulistwianie), zgniatanie zębów w piłach, lutowanie i spawanie pił i inne czynności związane z przygotowaniem pił <br/>do ostrzenia. Natomiast ostrzarze-szlifierze wykonywali czynności końcowe, <br/>tj. ostrzyli piły. Odwołujący się wykonywał czynności wcześniejsze, poprzedzające przekazanie pił do ostrzenia. W warsztacie panował hałas i zapylenie. Wraz z nim <br/>w tym okresie pracowali m.in. <span class="anon-block">A. A.</span> , który był szlifierzem-ostrzarzem oraz <span class="anon-block">D. F.</span> - pracownik fizyczny tartaku.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, odwołanie zasługuje na uwzględnienie, gdyż odwołujący spełnił sporny warunek 15-lat pracy w szczególnych warunkach na dzień 1 stycznia 1999r., przy zaliczeniu mu do pracy w szczególnych warunkach okresu <br/>od 2 września 1976r. do 31 grudnia 1998r. na stanowisku ślusarza w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> Tartak w <span class="anon-block">Ż.</span>, a to na mocy art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2017r., <br/>poz. 1383 i zm.) w zw. z zarządzeniem nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa <br/>i Gospodarki Żywnościowej z dnia 31 marca 1988r. (Dz. Urz. z 4 listopada 1988r. nr 2 poz. 2-5 zał. nr 1 wykaz A dział VI poz. 16 - ślusarz).</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił na podstawie zeznań świadków, a to <span class="anon-block">A. A.</span> i <span class="anon-block">D. F.</span>, że odwołujący w spornym okresie wykonywał prace poprzedzające czynności szlifierza-ostrzarza, tj. był ślusarzem, zgodnie <br/>z wykształceniem zawodowym, które uzyskał kończąc ZSZ w tym zawodzie.</p> <p>Zeznania świadków współpracowników odwołującego są rzeczowe i konkretnie wskazują na czynności, które ubezpieczony wykonywał w okresie zatrudnienia <br/>w Tartaku w <span class="anon-block">Ż.</span>. Pracodawca w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach określił, że ubezpieczony wykonywał prace ślusarza (ostrzarza-szlifierza). Powyższy zapis w zasadniczej części koresponduje z zeznaniami w/w świadków <br/>oraz odwołującego, który kategorycznie twierdził, że przez cały okres zatrudnienia <br/>w tartaku wykonywał pracę ślusarza, opisując konkretnie czynności ślusarskie, które wykonywał.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">A. A.</span>, który był w tartaku szlifierzem-ostrzarzem zeznał, że ubezpieczony wykonywał prace ślusarskie takie, jak: kucie pił, rozbieranie <br/>i naprężanie pił, zgniatanie, okuwanie i inne czynności ślusarskie. Natomiast ostrzarze, jak zeznał, zajmowali się ostrzeniem pił trakowych i pił taśmowych, a tymi czynnościami nie zajmował się ubezpieczony. Podobnie zeznał <span class="anon-block">D. F.</span>, który twierdził, że odwołujący pracował na stanowisku ślusarskim, zajmując się zgniataniem zębów w piłach tarczowych, przycinaniem pił, rozwodzeniem zębów <br/>w piłach. Zeznania świadków wzajemnie się uzupełniają, są potwierdzeniem zeznań odwołującego, który wskazał, że zajmował się stale i w pełnym wymiarze czasu pracy cięciem pił trakowych na wymiar, naprężaniem, okuwaniem pił i innymi czynnościami ślusarskimi. Sąd Okręgowy oparł się na zeznaniach świadków oraz ubezpieczonego, przy uwzględnieniu dokumentacji zgromadzonej w aktach ubezpieczeniowych Zakładu, gdyż pracodawca odwołującego, mimo wezwania, nie przedstawił dokumentacji osobowej ubezpieczonego.</p> <p>Sąd Okręgowy przyjął, że zgromadzony materiał dowodowy jest wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i uznania, że odwołujący jako ślusarz <br/>stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w Tartaku w <span class="anon-block">Ż.</span>, kwalifikowaną jako praca w szczególnych warunkach.</p> <p>Z tych względów, Sąd Okręgowy na mocy powołanych przepisów, <br/>przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup> <!-- -->14 </sup>§ 2 k.p.c.</a> orzekł, jak w wyroku.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł organ rentowy, zaskarżając go <br/>w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię <br/>lub niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 184 w zw. z art. 32 ustawy <br/>z dnia 1 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2017r., poz. 1383 <br/>ze zm.) oraz naruszenie prawa procesowego poprzez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania.</p> <p>W pisemnych motywach uzasadnienia organ rentowy wskazał, że praca jaką wykonywał ubezpieczony w spornym okresie, nie była to praca w szczególnych warunkach, gdyż nie jest wymieniona w wykazie A lub B rozporządzenia Rady Ministrów.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja organ rentowego zasługuje na uwzględnienie.</strong> </p> <p>W niniejszej sprawie rozstrzygnięcia wymagało, czy ubezpieczony spełnia przesłanki do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym <br/>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach <br/>z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2017r., poz. 1383 j.t.) zwanej ustawą emerytalną, a w szczególności, czy legitymuje się 15-letnim okresem pracy <br/>w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu tej ustawy.</p> <p>Podkreślić należy, że przepisy prawa ubezpieczeń społecznych mają charakter norm bezwzględnie obowiązujących, co powoduje, iż określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawie <br/>o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> instytucja emerytury <br/>w obniżonym wieku emerytalnym musi podlegać ścisłej wykładni (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2007r., I UK 287/06, Lex nr 936837). Ubezpieczony ubiegający się o emeryturę z niższego wieku emerytalnego, winien udowodnić (wykazać) w sporze sądowym, że spełnia wszystkie przesłanki do otrzymania emerytury w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> Nie ulega także wątpliwości, że praca <br/>w szczególnych warunkach, to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia z dnia <br/>7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych <br/>w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 marca 2018r., sygn. akt III AUa 2350/17, <br/>Lex nr 2472459).</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy wadliwie uznał, że ubezpieczony spełnił sporny warunek przez zaliczenie mu okresu pracy od 2 września 1976r. <br/>do 31 grudnia 1998r. na stanowisku ślusarza w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> Tartak w <span class="anon-block">Ż.</span>, gdyż praca na tym stanowisku nie jest w ogóle wymieniona w załączniku A i B rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. 1983.8.43).</p> <p>Rację ma zatem organ rentowy podnosząc w apelacji, że ubezpieczy <br/>nie wykazał tym samym przesłanek, o których mowa w art. 32 ustawy o emeryturach <br/>i rentach z FUS, gdyż na dzień 1 stycznia 1999r. nie legitymuje się 15-letnim okresem stażu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>Powyższej oceny prawnej nie zmienia treść zeznań świadków <span class="anon-block">A. A.</span> i <span class="anon-block">D. F.</span> oraz zeznań ubezpieczonego złożonych <br/>na rozprawie dnia 6 czerwca 2018r., na których swe rozstrzygnięcie oparł Sąd <br/>I instancji.</p> <p>Z tych przyczyn, Sąd Apelacyjny na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie.</p> <p>/-/SSA J.Pietrzak /-/SSA T.Szweda /-/SSA M.Procek <br/> Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> <p>JR</p> </div>