I C 168/18

<p>Sygn. I C 168/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 14 grudnia 2018 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Słupsku I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Beata Kopania</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekretarz sądowy Anna Karwacka</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. w Słupsku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">R. M.</span> i <span class="anon-block">W. M.</span> </p> <p>przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>o uchylenie uchwały</p> <p>1.  uchyla punkt 4 uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 09.04.2018 r. Wspólnoty Mieszkaniowej <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>;</p> <p>2.  nie obciąża pozwanej kosztami procesu;</p> <p>3.  przyznaje radcy prawnemu <span class="anon-block">M. R.</span> ze Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Słupsku kwotę 180 zł powiększoną o podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom <br/>z urzędu.</p> <p>Na oryginale właściwy podpis.</p> <p>Sygn. akt I C 168/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powodowie, <span class="anon-block">R. M.</span> i <span class="anon-block">W. M.</span>, wnieśli przeciwko pozwanej, Wspólnocie Mieszkaniowej <span class="anon-block"> (...)</span> pozew z żądaniem uchylenia uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span> z 9 kwietnia 2018 r. w sprawie ustalania zasad sposobu korzystania z części wspólnych nieruchomości gruntowej i lokalowej Wspólnoty Mieszkaniowej <span class="anon-block"> (...)</span> – w części dotyczącej ustalenia <span class="anon-block">R. M.</span> odpłatności za użytkowanie pomieszczenia wydzielonego tj. garażu murowanego (nr <span class="anon-block">(...)</span>na schemacie projektowym), określonej w § 1 ust. 4 uchwały.</p> <p>Na uzasadnienie powodowie podali, że przedmiotowa uchwała sankcjonuje dotychczas istniejący stan posiadana części nieruchomości wspólnej i usytuowanych na niej budynków gospodarczych, określając wysokość odpłatności za użytkowanie tych pomieszczeń, czy budynków gospodarczych. Podkreślili, iż stawka określona indywidualnie dla powodów za korzystanie z murowanego garażu, a określona jako iloczyn czterokrotnej stawki funduszu remontowego za 1m^{<!-- -->2} zajmowanej powierzchni, w sposób rażący odbiega od stawek ustanowionych dla innych członków Wspólnoty. Stawka ta nie została przy tym oparta na jakiejkolwiek kalkulacji. Rozwiązanie takie rażąco narusza interesy powodów.</p> <p>Pozwana, Wspólnota Mieszkaniowa <span class="anon-block"> (...)</span>, wniosła o oddalenie powództwa w całości. Podkreśliła, że naliczenie stawki za garaż murowany jest zgodne z regułami użytkowania pomieszczeń dodatkowych należących do Wspólnoty, a nadto wyższa stawka dla powodów stanowi kontynuację czynszu dzierżawnego, który powód uiszczał Państwowemu Gospodarstwu Rolnemu.</p> <p>Na rozprawie w dniu 11 grudnia 2018 r. strona pozwana wyraziła gotowość obniżenia powodom stawki za użytkowany garaż, zaś na rozprawie w dniu 14 grudnia 2018 r. uznała powództwo, podnosząc, że kwestia opłat za użytkowany przez powodów garaż zostanie uregulowana na nowo, wyrażając jednocześnie akceptację na ustalenie jej na poziomie 1,5 – krotności stawki funduszu remontowego tj. 27 zł.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił:</span> </p> <p>Pozwana Wspólnota składa się z 12 wyodrębnionych lokali mieszalnych położonych <span class="anon-block">budynku nr (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Powodowie są współwłaścicielami <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> wchodzącego w skład pozwanej wspólnoty <strong> <!-- -->(bezsporne)</strong>.</p> <p>Powodowie są jednymi z pierwszych mieszkańców budynku należącego do pozwanej Wspólnoty. Byli wcześniej pracownikami istniejącego tam Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Na nieruchomości wspólnej usytuowany jest m.in. garaż murowany z kanałem roboczym. Garaż ten od lat 90 tych ubiegłego wieku użytkują wyłącznie powodowie. Żaden z pozostałych członków Wspólnoty Mieszkaniowej nie chciał korzystać z tego garażu, albowiem znajdował się on w złym stanie technicznym. Powodowie przez cały okres użytkowania dbali o ten garaż. Podejmowali na własny koszt prace naprawcze, m.in. naprawili dach, wylali posadzkę, wstawili drzwi. Pozwana Wspólnota Mieszkaniowa nie ponosiła kosztów związanych z utrzymaniem przedmiotowego garażu <strong> <!-- -->(bezsporne)</strong>.</p> <p>Pomimo, że pierwszy lokal w <span class="anon-block">budynku mieszkalnym nr (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> został wyodrębniony w latach 90-tych ubiegłego wieku, członkowie Wspólnoty dopiero w 2018 r. podjęli działania mające na celu sformalizowanie działalności Wspólnoty Mieszkaniowej, a polegające na zarejestrowaniu Wspólnoty, nadanie NIP-u, REGON-u, założeniu konta, powołaniu zarządu. Administrowanie nieruchomością w zakresie jej części wspólnych Wspólnota zleciła administratorowi, który podjął działania zmierzające do uregulowania kwestii związanych z korzystaniem przez członków wspólnoty z części wspólnych <strong> <!-- -->(bezsporne)</strong>.</p> <p>W wyniku indywidualnego zbierania głosów pozwana wspólnota podjęła 9 kwietnia 2018 r. uchwałę nr <span class="anon-block">(...)</span> w sprawie zasad sposobu korzystania z części wspólnych nieruchomości gruntowej i lokalowej Wspólnoty Mieszkaniowej <span class="anon-block"> (...)</span>. W § 1 pkt. 4 uchwały wyrażono zgodę <span class="anon-block">R. M.</span> na użytkowanie pomieszczenia wydzielonego tj. garażu murowanego z kanałem naprawczym (nr 19 na schemacie poglądowym) równą iloczynowi czterokrotnej stawki funduszu remontowego za 1 m^{<!-- -->2}zajmowanej powierzchni.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód</strong>: uchwała nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 17.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył:</span> </p> <p>Stan faktyczny w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia nie był między stronami sporny. Został on ustalony na podstawie dokumentów załączonych do pozwu oraz oświadczeń stron.</p> <p>Podstawę prawną niniejszego powództwa stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 25;art. 25 ust. 1)">art. 25 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali</a>. Powodowie żądając uchylenia uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span> z 9 kwietnia 2018 r. w części ustalającej opłatę za użytkowany przez nich garaż w wysokości równej iloczynowi czterokrotnej stawki funduszu remontowego za 1 m^{<!-- -->2}zajmowanej powierzchni, wskazywali, że uchwała w tym zakresie jest dla powodów krzywdząca, albowiem stanowi zbyt duże i nieuzasadnione obciążenie, a ponadto narusza zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną oraz interesy powodów. Podkreślali, że w uchwale nie wskazano przyczyn zróżnicowania stawki dla powodów w stosunku do stawek ustalonych innym członkom wspólnoty za wyłączne korzystanie z pomieszczeń wspólnych.</p> <p>Strona pozwana w toku postępowania wyrażała wolę obniżenia powodom stawki za korzystanie z garażu, do poziomu 1,5 krotności stawki funduszu remontowego tj. 27 zł i ostatecznie, na rozprawie w dniu 14 grudnia 2018 r., kierując się dobrem Wspólnoty uznała żądanie powodów o uchylenie uchwały w zaskarżonej części, by na nowo – uchwałą, określić stawkę czynszu dla powodów.</p> <p>Stosownie do treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 1)">art. 213 § 1 k.p.c.</a> Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.</p> <p>Uznanie powództwa przez pozwaną wspólnotę było jednoznaczne i nie nasuwało żądnych wątpliwości. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności mogących świadczyć, że uznanie powództwa przez stronę pozwaną jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub zmierza do obejścia prawa. Pozwana podzieliła argumentację strony powodowej, że w okolicznościach niniejszej sprawy określona w uchwale stawka za korzystanie przez powodów z garażu jest dla nich zbyt wysoka. Stwierdzając jednocześnie, że przedmiotowa opłata jest wygórowana w stosunku do potrzeb Wspólnoty, wyraziła gotowość uregulowania kwestii związanej z wysokością tej opłaty na nowo, z uwzględnieniem interesów powodów jak i Wspólnoty, na poziomie nie wyższym niż 1,5 - krotność stawki funduszu remontowego. W tym stanie rzeczy, należało przyjąć, że uznanie powództwa przez pozwanych było skuteczne, a w konsekwencji wiążące dla Sądu i uzasadniało wydanie wyroku z uznania, uwzględniającego żądanie pozwu.</p> <p>W kontekście stanowiska strony powodowej, wyjaśnić jeszcze należy, że Sąd w niniejszym procesie, przedmiotem którego było uchylenie uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej, nie mógł wydać rozstrzygnięcia prowadzącego do modyfikacji treści uchwały w jej zaskarżonej części, a jedynie uchylić uchwałę bądź w razie uznania, że nie istnieją podstawy do jej uchylenia oddalić powództwo.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 1)">art. 213 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 25)">art. 25 ustawy o własności lokali</a> uchylił pkt. 4 uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 9 kwietnia 2018 r. Wspólnoty Mieszkaniowej <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p>Odnosząc się do rozstrzygnięcia w zakresie kosztów procesu, wskazać należy, iż co do zasady, pozwana jako strona przegrywająca niniejszą sprawę winna zostać obciążana obowiązkiem zwrotu kosztów procesu poniesionych przez powodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>). Sąd uznał jednak, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> do nieobciążania pozwanej kosztami procesu. Sąd, mając na uwadze stosunki panujące we Wspólnocie, w szczególności zarysowujący się konflikt miedzy powodami a poszczególnymi członkami Wspólnoty doszedł do przekonania, że nałożenie na pozwaną obowiązku zwrotu powodom poniesionych przez nich kosztów procesu sprowadzających się do opłaty od pozwu w wysokości 200 zł mogłoby doprowadzić do powstania dodatkowych napięć we Wspólnocie. Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie 2 wyroku.</p> <p>O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu Sąd orzekł w punkcie 3 wyroku stosując w tym zakresie przepis § 14 ust. 1 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2016. 1715 ze zm.).</p> </div>