Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I C 951/17

Sądy powszechne2018-12-18
Sygnatura
I C 951/17
Data orzeczenia
2018-12-18
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Anna Gajewska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 951/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 18 grudnia 2018r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Anna Gajewska</p> <p>Protokolant: sekretarka Agnieszka Zuzga</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 grudnia 2018r.</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">T. B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>o r z e k a</p> <p>I.  Zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">T. B.</span> kwotę 1 510 zł (jeden tysiąc pięćset dziesięć złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 12 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty.</p> <p>II.  Zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">T. B.</span> kwotę 1 393 zł (jeden tysiąc trzysta dziewięćdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>III.  Nakazuje pobrać od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 670,62 zł (sześćset siedemdziesiąt złotych 62/100) tytułem nie pokrytych wydatków na opinie biegłych.</p> <p>Sygn. akt I C 951/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">T. B.</span> wytoczył powództwo przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę kwoty 1 510,00 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 12 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 11 marca 2016 roku doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, stanowiący własność <span class="anon-block">Ł. R.</span>. Właściciel pojazdu posiadał polisę autocasco w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń, któremu w dniu 11 marca 2016 roku zgłosił szkodę wnosząc o wypłatę odszkodowania. Ubezpieczyciel przyznał i wypłacił <span class="anon-block">Ł. R.</span> odszkodowanie w kwocie 8 484,37 złotych, ustalając, iż szkoda powstała w przedmiotowym pojeździe jest szkodą całkowitą. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności, całość praw do niniejszego odszkodowania nabył powód.</p> <p>Powód wskazał, że nie kwestionuje, iż szkoda powstała w przedmiotowym pojeździe jest szkodą całkowitą, natomiast kwestionuje przyjętą przez pozwanego wartość pojazdu przed i po zaistnieniu szkody, do doprowadziło do przyznania poszkodowanemu zaniżonego odszkodowania, nie rekompensującego szkody w całości.</p> <p>Powód zaznaczył, że w niniejszej sprawie dochodzi zapłaty jedynie częściowego odszkodowania i nie wyklucza dochodzenia dalszych części tego odszkodowania w kolejnych, oddzielnych pozwach.</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 25 lipca 2017 roku wydanym w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Piszu nakazał pozwanej zapłacić na rzecz powoda całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. (k. 22)</p> <p>Pozwana <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w przepisanym terminie wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa.</p> <p>W uzasadnieniu pozwana stanowczo zaprzeczyła, że przedmiotowa szkoda została przez nią zakwalifikowana jako całkowita. Podkreśliła, iż decyzja pozwanej z 23 marca 2016 roku wyraźnie wskazuje, że wysokość odszkodowania została wyliczona w oparciu o wycenę kosztów naprawy przedmiotowego pojazdu. Dodatkowo w decyzji tej wskazane jest, że określenie wysokości odszkodowania nastąpiło w oparciu o § 15 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia <span class="anon-block"> (...)</span> Autocasco, a więc wyliczenia dotyczące szkody częściowej. Pozwana podniosła, że do zakwalifikowania szkody jako całkowitej doszłoby w przypadku uznania, że koszty naprawy przekroczą 70% wartości rynkowej pojazdu bezpośrednio przez powstaniem szkody. Tymczasem przy określeniu wartości przedmiotowego pojazdu na kwotę 27 400,00 złotych brutto i ustaleniu należnego odszkodowania na pułapie 8 484,37 złotych, pozwana uznała, że nie zachodzą podstawy do uznania szkody za szkodę całkowitą. Z uwagi na powyższe, w ocenie pozwanego zasadne jest ustalenie nie wartości przedmiotowego pojazdu przed i po szkodzie, lecz wysokości kosztów naprawy tego pojazdu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 11 marca 2016 roku doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> stanowiący własność <span class="anon-block">Ł. R.</span>.</p> <p>W dacie powyższego zdarzenia <span class="anon-block">Ł. R.</span> posiadał polisę Autocasco wystawioną przez <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) Spółkę Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>W dniu 11 marca 2016 roku <span class="anon-block">Ł. R.</span> zgłosił szkodę ubezpieczycielowi wnosząc o wypłatę odszkodowania.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczności bezsporne)</em> </p> <p>Ubezpieczyciel wszczął postępowanie likwidacyjne szkody, uznał swoją odpowiedzialność i decyzją z 23 marca 2016 roku przyznał i wypłacił <span class="anon-block">Ł. R.</span> odszkodowanie w kwocie 8 484,37 złotych, wyjaśniając jednocześnie, iż wysokość odszkodowania została wyliczona w oparciu o wycenę kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu, zgodnie z § 15 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia <span class="anon-block"> (...)</span> Autocasco obowiązujących na dzień zawarcia umowy ubezpieczenia.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: decyzja pozwanego z 23.03.2016r. k. 49)</em> </p> <p>W dniu 18 maja 2017 roku <span class="anon-block">Ł. R.</span> zawarł umowę cesji wierzytelności z <span class="anon-block"> (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>, na mocy której przelał na rzecz w/w spółki wierzytelności przysługujące mu od <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> za szkodę komunikacyjną o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> na pojeździe marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rejestracyjnym (...)</span> mającą miejsce 11.03.2016r. Zgodnie z umową cesji, przelew obejmował wszelkie uprawnienia cedenta względem dłużnika związane z szkodą w pojeździe, w tym min. prawo do dostępu akt szkody, jednakże z wyłączeniem wypłaconej już <span class="anon-block">Ł. R.</span> kwoty 8 484,37 złotych, a także z wyłączeniem roszczeń z tytułu zwrotu kosztów holowania, parkingu lub najmu samochodu zastępczego.</p> <p>Następnie, w dniu 19 maja 2017 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczona odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>, przelała wszelkie swoje wierzytelności wynikające z umowy zawartej z <span class="anon-block">Ł. R.</span> na rzecz <span class="anon-block">T. B.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczności bezsporne, dowód: umowa cesji wierzytelności k. 6 i 7)</em> </p> <p>Wartość samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> przed zdarzeniem powodującym szkodę z 11 marca 2016 roku wynosiła 27 700,00 złotych brutto, a po zaistnieniu szkody wynosiła 14 300,00 złotych brutto. Natomiast wysokość kosztów naprawy tego pojazdu, przy uwzględnieniu postanowień umowy ubezpieczenia oraz § 15 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia <span class="anon-block"> (...)</span> Autocasco, wynosi 13 359,85 złotych brutto.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: opinia podstawowa biegłego sądowego z zakresu mechaniki pojazdowej, ruchu drogowego, szacowania szkód, wyceny środków transportu i urządzeń wraz z dwiema opiniami uzupełniającymi k. 64-94, 130-136, 161-165)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 1)">art. 805 § 1 k.c.</a> przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.</p> <p>Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie – przy ubezpieczeniu majątkowym – określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 2;art. 805 § 2 pkt. 1)">art. 805 § 2 pkt 1 k.c.</a>).</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817 § 1 k.c.</a>, ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku.</p> <p>Natomiast w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a> jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.</p> <p>Pozwany nie kwestionował swej odpowiedzialności za szkodę w pojeździe marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> powstałą na skutek zdarzenia z 11 marca 2016 roku. Jednakże w ocenie pozwanego przyznane i wypłacone dotąd odszkodowanie w wysokości 8 484,37 złotych w pełni szkodę tą kompensuje.</p> <p>Spór w przedmiotowej sprawie koncentrował się na ustaleniu, czy powstała w przedmiotowym pojeździe szkoda jest całkowita, a ponadto na ustaleniu wysokości kosztów naprawy tego pojazdu i w konsekwencji wysokości należnego powodowi odszkodowania.</p> <p>Wbrew twierdzeniom strony powodowej, pozwany w toku postępowania likwidacyjnego szkody nie zakwalifikował przedmiotowej szkody jako całkowitej, na co wprost wskazuje treść znajdującej się na karcie 49 akt sprawy decyzji pozwanego z 23 marca 2016 roku o przyznaniu odszkodowania. Wysokość przyznanego poszkodowanemu odszkodowania została wyliczona przez pozwanego w oparciu o wycenę kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu, zgodnie z § 15 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia <span class="anon-block"> (...)</span> Autocasco obowiązujących na dzień zawarcia umowy ubezpieczenia.</p> <p>W oparciu o opinię biegłego sądowego z zakresu mechaniki pojazdowej, ruchu drogowego, szacowania szkód, wyceny środków transportu i urządzeń, <span class="anon-block">J. S.</span>, Sąd ustalił, że wartość samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> przed zdarzeniem powodującym szkodę z 11 marca 2016 roku wynosiła 27 700,00 złotych brutto, a po zaistnieniu szkody wynosiła 14 300,00 złotych brutto, natomiast wysokość kosztów naprawy tego pojazdu, przy uwzględnieniu postanowień umowy ubezpieczenia autocasco oraz § 15 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia <span class="anon-block"> (...)</span> Autocasco, wynosi 13 359,85 złotych brutto. W opiniach uzupełniających biegły podtrzymał swoje stanowisko i rzeczowo odniósł się do zarzutów pełnomocników stron.</p> <p>Sąd w pełni podziela opinię podstawową i opinie uzupełniające biegłego, bowiem spełniały one stawiane im wymogi, odzwierciedlały staranność i wnikliwość w badaniu zleconego zagadnienia, odpowiadały w sposób wyczerpujący, stanowczy i zrozumiały na postawione pytania, a przytoczona na ich uzasadnienie argumentacja jest w pełni przekonująca. Zauważyć należy, iż opinia biegłego podlega, jak i inne dowody, ocenie według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c</a>, lecz odróżniają je szczególne kryteria oceny. Stanowią je zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. W ocenie Sądu opinie powyższe sporządzone zostały zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą specjalną. Są rzeczowe i logiczne. Ponadto należy podkreślić, iż ostatecznie opinia biegłego nie była kwestionowana przez strony sporu.</p> <p>Mając na uwadze opinię biegłego stwierdzić zatem należy, że szkoda, powstała wskutek zdarzenia z 11 marca 2016 roku w samochodzie osobowym marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, nie jest szkodą całkowitą.</p> <p>Mając na uwadze ustaloną przez biegłego wysokość kosztów naprawy przedmiotowego pojazdu oraz fakt, iż w toku likwidacji szkody poszkodowany otrzymał tytułem odszkodowania kwotę 8 484,37 złotych, Sąd na podstawie powołanych na wstępie rozważań przepisów zasądził od pozwanej na rzecz powoda dochodzoną pozwem kwotę 1 510,00 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 12 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty. Pozwany nie kwestionował, że zawiadomienie o szkodzie otrzymał 11 marca 2016 roku, tym samym roszczenie powoda o zadośćuczynienie stało się wymagalne po upływie 30 dni od daty otrzymania zawiadomienia o szkodzie, a zatem w dniu 12 kwietnia 2016 roku.</p> <p>O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu o § 2 pkt 3) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W tym przypadku jest to kwota 900,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, kwota 17,00 złotych tytułem zwrotu opłaty od udzielonego pełnomocnictwa, kwota 76,00 złotych tytułem zwrotu opłaty sądowej od pozwu oraz kwota 400,00 złotych tytułem zwrotu zaliczki uiszczonej przez powoda na poczet wynagrodzenia biegłego sądowego.</p> <p>Nadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 83;art. 83 ust. 2)">art. 83 ust. 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (Dz.U. z 2005r., Nr 167, poz. 1398 ze zm.), Sąd nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 670,62 złotych tytułem zwrotu niepokrytych przez strony wydatków na opinie biegłego, które tymczasowo wyłożone zostały przez Skarb Państwa. Koszty opinii biegłego wyniosły łącznie 1 470,62 złotych i do wysokości 800,00 złotych zostały pokryte z zaliczek wpłaconych przez strony.</p> </div>