Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VII SA/Wa 1419/08

Sądy administracyjne2008-10-08
Sygnatura
VII SA/Wa 1419/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2008-10-08
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Elżbieta Zielińska-Śpiewak

Rozstrzygnięcie

Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 8 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści uprawnień budowlanych postanawia oddalić wniosek W. S. o przywrócenia terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 sierpnia 2008 r. W. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podniósł, iż ostateczne postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa otrzymał 16 czerwca 2008 r., skargę zaś (za pośrednictwem organu) nadał 15 lipca 2008 r. Jednakże 1 sierpnia 2008 r. poczta zwróciła skarżącemu przesyłkę z adnotacją "adresat wyprowadził się". Dlatego też, nie znając aktualnego adresu organu, W. S. złożył skargę bezpośrednio do Sądu z uchybieniem terminu. Skarżący argumentował, iż uchybienie to nastąpiło nie z jego winy. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - Sąd może na wniosek przywrócić termin stronie, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). W. S. w złożonym wniosku powołuje się na okoliczność, iż nie zna aktualnego adresu organu. Oceniając w/w argument stwierdzić należy, iż nie jest on przesłanką wyłączającą winę strony w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej. Nawet bowiem w sytuacji gdyby W. S. był pewny, iż organ odwoławczy ma siedzibę pod wskazanym przez skarżącego adresem: ul. S. [...] (przy czym skarżący w żaden sposób nie uzasadnił swojego błędnego przekonania), to przy zachowaniu minimum staranności winien był zauważyć, iż w stopce postanowienia Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2008 r., wskazany jest prawidłowy adres organu: ul. M. [...]. Strona skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna, istniała cały czas aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, to jest, że powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała po jego upływie, aż do wystąpienia z wnioskiem. Ponieważ w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do dokonania czynności, wyłącza to możliwość przywrócenia terminu. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 cytowanej ustawy orzekł jak w sentencji.