IV SA/Wa 3028/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 października 2016 r. Gmina [...] reprezentowana przez Wójta Gminy [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] o ustaleniu odszkodowania w wysokości 227.862,00 zł za działkę gruntu wydzieloną pod drogę krajową (obwodnicę [...]), oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka ewid. nr [...] o pow. 1489 m2, położoną w obrębie [...], gm. [...]. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 listopada 2016 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia baków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. różnicy między wysokością odszkodowania ustaloną w zaskarżonej decyzji, a wysokością odszkodowania, która powinna być ustalona. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, wezwanie doręczono skarżącej w dniu 12 grudnia 2016 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 19 grudnia 2016 r. W zakreślonym terminie Wójt Gminy [...] nadesłał pismo z dnia [...] grudnia 2016 r., w którym poinformował, że skarga obejmuje swym zakresem całość zaskarżonej decyzji, bowiem skarżąca gmina kwestionuje merytoryczne rozstrzygnięcie ww. decyzji. Przedmiotem skargi jest cała decyzja, a nie jedynie jej rozstrzygnięcie w zakresie wysokości odszkodowania. Ponadto podniósł, że przedmiotowa skarga podlega wpisowi stałemu w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie do art. 216 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Z uwagi na przedmiot zaskarżonej decyzji, jakim jest ustalenie odszkodowania za nieruchomość, skarżąca została wezwana do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. różnicy między wysokością odszkodowania ustaloną w zaskarżonej decyzji, a wysokością odszkodowania, jakiej domaga się strona skarżąca. Niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego o uzupełnienie braku formalnego skargi jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Rygor ten dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2008 r. sygn. akt I GSK 885/07, Lex nr 505984). W niniejszej sprawie strona skarżąca, pomimo wezwania, nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.