Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I1 C 2799/18

Sądy powszechne2018-12-18
Sygnatura
I1 C 2799/18
Data orzeczenia
2018-12-18
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Iwona Tusk-Kasiewicz (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I1 C 698/18 upr.</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 18 grudnia 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I1 Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Iwona Tusk-Kasiewicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>protokolant Agata Langa</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 r. w Gdyni</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">H. R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  Oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">H. R.</span> kwotę 1 800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód , <span class="anon-block">(...)</span> Spółka zoo w <span class="anon-block">W.</span> pozwem z dnia 13 kwietnia 2018 r. , wniósł o zasądzenie od pozwanego, <span class="anon-block">A. W.</span>, kwoty 1767, 84 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie-od dnia 2.10.2015r do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany oraz <span class="anon-block">A.</span> sp. zoo w <span class="anon-block">S.</span> zawarli umowę pożyczki droga elektroniczną, nabytą następnie przez <span class="anon-block">(...)</span> Spółkę zoo w <span class="anon-block">W.</span>; na podstawie tej umowy pozwany otrzymał określoną w umowie kwotę pieniężną 1500 zł , jednocześnie zobowiązał się do jej zwrotu na warunkach precyzyjnie określonych w tej umowie. Powód wskazał, iż pozwany nie wywiązał się z przyjętego na siebie zobowiązania do terminu spłaty, tj. 1.10.2015r ,wobec czego niezapłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Powód wyjaśnił, iż na żądaną pozwem kwotę składają się: należność główna w wysokości 1500 zł, prowizja, 267, 84 zł .</p> <p>(pozew – k. 2-5)</p> <p>Postanowieniem z dnia 25.5.2018r Sąd Rejonowy Lublin –Zachód w Lublinie przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Gdyni</p> <p>( postanowienie w sprawie VI Nc-e <span class="anon-block"> (...)</span>, k. 5v)</p> <p>Po wpłynięciu sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni powód nadal wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 1767, 84 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie-od dnia 2.10.2015r do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że pozwany <span class="anon-block">A.</span> sp. zoo w <span class="anon-block">S.</span> zawarli umowę pożyczki droga elektroniczną, nabytą następnie przez <span class="anon-block">(...)</span> Spółkę zoo w <span class="anon-block">W.</span>; na podstawie tej umowy pozwany otrzymał określoną w umowie kwotę pieniężną 1500 zł , jednocześnie zobowiązał się do jej zwrotu na warunkach precyzyjnie określonych w tej umowie. Powód wskazał, iż pozwany nie wywiązał się z przyjętego na siebie zobowiązania do terminu spłaty, tj. 1.10.2015r ,wobec czego niezapłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Powód wyjaśnił, iż na żądaną pozwem kwotę składają się: należność główna w wysokości 1500 zł, prowizja, 267, 84 zł .</p> <p>(pozew – k. 9-13.)</p> <p>Pozwany, <span class="anon-block">A. W.</span> , nie stawił się na termin, nie przedstawił swego stanowiska w sprawie, ani żadnych argumentów, dowodów.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił następujący stan faktyczny: </strong> </p> <p>Z datą 1 września 2015 r. <span class="anon-block">A.</span> sp. zoo z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> sporządził wydruk umowy ramowej pożyczki nr <span class="anon-block"> (...)</span> –z <span class="anon-block">A. W.</span>, który nie podpisał w/w umowy. W treści umowy pożyczki mowa o udzieleniu pożyczki w kwocie 1500 zł na czas określony do 1.10.2015r.. Kwota 1500 zł została przelana w dniu 1.9.2015r na konto wskazane jako konto <span class="anon-block">A. W.</span>. Całkowity koszt pożyczki wyniósł 297 zł prowizji, roczna stopa oprocentowania przeterminowanego to 12 %.</p> <p> <em> <!-- -->okoliczność bezsporna, a nadto umowa ramowa pożyczki – k. 14-18v przelew, k. 34, </em> </p> <p>W dniu 29 stycznia 2016 r. pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> sp. zoo w <span class="anon-block">W.</span> a <span class="anon-block"> (...)</span> zawarta została umowa sprzedaży wierzytelności. W załączniku do umowy przelewu wierzytelności wskazano, iż przelewem objęto m. in. wierzytelność w wysokości 1938,68 zł - z powodu nieczytelnego wydruku-nie wiadomo z jakiej wynikającą umowy i wobec kogo istniejącą.</p> <p> <em> <!-- -->okoliczność niesporna, a nadto umowa sprzedaży wierzytelności - k. 19-24v, wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji – k. 28</em> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> Spółka zoo w <span class="anon-block">W.</span> wystawił oświadczenie o cesji wierzytelności , w którym stwierdzono fakt nabycia wierzytelności od sp. zoo <span class="anon-block">A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> względem dłużnika, <span class="anon-block">A. W.</span> , wynikającą z <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> .</p> <p> <em> <!-- -->okoliczność niesporna, a nadto oświadczenie k. 29</em> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie w/w dowodów z dokumentów przedłożonych przez powoda w toku postępowania, których prawdziwość nie była kwestionowana przez stronę przeciwną, a nadto nie budziły one wątpliwości Sądu co do swojej autentyczności i prawdziwości, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Pozostałe dokumenty zgromadzone w aktach nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wnosiły do sprawy żadnych nowych, istotnych okoliczności.</p> <p>Pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew, ani w inny sposób nie zajął stanowiska w sprawie. Zaszły więc warunki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 k.p.c.</a> do wydania wyroku zaocznego w stosunku do tego pozwanego. Jednocześnie § 2 tego przepisu wskazuje, iż w takim przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->one uzasadnione wątpliwości.</span> </strong> </p> <p>Powód domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> , z której wywodził swoje roszczenie objęte pozwem, wskazując jednocześnie, że wierzytelność dochodzoną pozwem nabył na podstawie umowy przelewu wierzytelności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a>). Pomiędzy stronami ma zatem zastosowanie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 513;art. 513 § 1)">art. 513 § 1 k.c.</a>, z którego wynika, że dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.</p> <p>W myśl ogólnych zasad na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, zaś na pozwanym obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jego wniosek o oddalenie powództwa.</p> <p>W niniejszej sprawie powód dochodząc zapłaty wskazanej w pozwie kwoty i będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika powinien był wykazać zasadność obciążenia pozwanego żądaną kwotą, charakter umowy jaka łączyła strony oraz jakie świadczenia w ramach tej umowy powinien pozwany ponosić na rzecz poprzednika prawnego powoda. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe.</p> <p>W ocenie Sądu powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720)">art. 720 k.c.</a> przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Zatem z istoty umowy pożyczki wynika obowiązek jej zwrotu, choć to od stron zależy, w jaki sposób zwrot jej nastąpi.</p> <p>W pierwszej kolejności należy wskazać, że w niniejszej sprawie brak umowy cesji, ze wskazaniem, że powód nabył wierzytelność wobec pozwanego i jaką, w szczególności z tytułu przytoczonej umowy pożyczki . Umowa pożyczki załączona do pozwu wskazuje ,że pożyczka była w kwocie 1500 zł, na podstawie umowy zawartej pomiędzy pozwanym , a <span class="anon-block">A.</span> spółką zoo w <span class="anon-block">S.</span>, jednakże brak dowodu na to, że w/w wierzytelność , powstała na podstawie tej umowy pożyczki ,została nabyta prze powoda, bo brak umowy cesji pomiędzy <span class="anon-block">A.</span> sp. zoo w <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> , albo pomiędzy <span class="anon-block">A.</span> spółką zoo w <span class="anon-block">S.</span> a powodem, ze wskazaniem, ze wierzytelność pozwanego tez była nią objęta. Załącznik do cesji załączony do pozwu nie jest czytelny i nie wiadomo kogo i czego dotyczy. Powyższa okoliczność, której nie wyjaśniają załączone do pozwu dokumenty budzi <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> uzasadnione wątpliwości Sądu.</span> </strong> </p> <p>W tym stanie rzeczy uznać należy, iż roszczenie powoda, zarówno co do należności głównej jak i odsetek, nie zostało wykazane i budzi <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> uzasadnione wątpliwości.</span> </strong> </p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd oddalił w pk-cie I wyroku powództwo, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720)">art. 720 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>, uznając ,że zastosowane w niniejszej sprawie przepisy są zgodne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">konstytucją</a>.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, zgodnie z zasadą , że przegrywający ponosi koszty procesu, w tym przypadku, przegrał powód. Na koszty procesu w tej sprawie składa się: kwota 30 złotych tytułem opłaty sądowej.</p> </div>