I C 706/18

<p>Sygn. akt I C 706/18 upr.</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 19 grudnia 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="192"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Anna Gajewska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekretarka Agnieszka Zuzga</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. w Piszu</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>o r z e k a :</p> <p>powództwo oddala.</p> <p>Sygn. akt I C 706/18 upr</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 1 marca 2018 roku wytoczyła powództwo przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span> o zapłatę kwoty 4 479,80 złotych wraz z odsetkami:</p> <p>- umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie, liczonymi od kwoty 4 100,00 złotych od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty,</p> <p>- ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 379,80 złotych od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w dniu 1 czerwca 2017 roku pozwana, przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, zawarła z powódką umowę pożyczki <span class="anon-block">V.</span>.pl o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. Pozwana za pomocą formularza rejestracyjnego umieszczonego na stronie internetowej należącej do powódki, <span class="anon-block"> (...)</span> dokonała rejestracji, będącej równoznaczną ze złożeniem wniosku o pożyczkę. Pozwana sama dokonała wyboru zarówno w zakresie kwoty pożyczki, jak i okresu spłaty. Pozwana zapoznała się i zaakceptowała postanowienia umowy oraz regulaminu świadczenia usług drogą elektroniczną oraz zapoznała się i zaakceptowała warunki ochrony danych osobowych, a następnie zakończyła proces rejestracji wpłacając na rachunek bankowy powódki kwotę 0,01 złotych i podając w tytule „potwierdzam rejestrację i zgadzam się na umowę pożyczki <span class="anon-block">V.</span>.pl”. W związku z dokonaniem przez pozwaną powyższych czynności oraz po wykonaniu przez powódkę odpowiednich czynności weryfikacyjnych, w dniu 1 czerwca 2017 roku powódka przelała na rachunek bankowy pozwanej, z którego pozwana dokonała przelewu kwoty weryfikacyjnej 0,01 złotych, zawnioskowaną kwotę pożyczki w kwocie 4 100,00 złotych. Pozwana nie wywiązała się z postanowień umowy pożyczki zawartej 1 czerwca 2017 roku.</p> <p>Powódka wskazała, że na kwotę dochodzą pozwem składa się:</p> <p>- kwota 4 100,00 zł – niespłacony kapitał pożyczki,</p> <p>- kwota 379,80 zł – skapitalizowane odsetki umowne za opóźnienie w spłacie pożyczki, w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie, naliczone od dnia następującego po dniu wymagalności, tj. od 2 lipca 2017 roku, do dnia 20 lutego 2018 roku.</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 5 kwietnia 2018 roku wydanym w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie nakazał pozwanej zapłacić na rzecz powódki całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. (k. 6v)</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">M. S.</span> w przepisanym terminie wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu zakwestionował istnienie roszczenia tak co do zasady, jak i wysokości, oraz z ostrożności procesowej podniosła zarzut przedawnienia roszczenia.</p> <p>Wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu przez pozwaną i utraty przez nakaz zapłaty mocy w całości, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z 23 sierpnia 2018 roku przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu jako sądowi właściwości ogólnej pozwanego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 29 marca 2013 roku <span class="anon-block">M. S.</span> z rachunku bankowego o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> wpłaciła na rachunek bankowy <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 0,01 złotych, podając w tytule przelewu „potwierdzam rejestrację i zgadzam się na umowę pożyczki <span class="anon-block">V.</span>.pl nr <span class="anon-block"> (...)</span>”.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: potwierdzenie przelewu k. 36)</em> </p> <p>W dniu 1 czerwca 2017 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przelała na rachunek bankowy <span class="anon-block">M. S.</span> o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> kwotę 5 000,00 złotych, podając w tytule przelewu „<span class="anon-block">V.</span>.pl <span class="anon-block">umowa pożyczki (...)</span>”.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: potwierdzenia przelewu k. 37)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powódka nie udowodniła roszczenia.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powódce spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jej roszczenie, a ponadto w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> ciążył na niej obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodziła skutki prawne.</p> <p>Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie: „Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>).” <em> <!-- -->(vide wyrok Sądu Najwyższego z 17.12.1996r. w sprawie I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 21.10.2003r. w sprawie I ACa 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok Sądu Najwyższego z 07.10.1998r. w sprawie II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662)</em>.</p> <p>Podstawą dochodzonego przez powódkę roszczenia jest, jak wynika z treści pozwu, umowa pożyczki zawarta między stronami 1 czerwca 2017 roku <span class="underline"> <!-- -->o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> </span>, w oparciu o którą pozwanej wypłacona została kwota <span class="underline"> <!-- -->4 100,00 złotych</span>. Powódka wskazała, że rejestracja na należącej do niej stronie internetowej jest równoznaczna ze złożeniem wniosku o pożyczkę, a proces rejestracji kończy się wpłaceniem przez wnioskodawcę na rachunek bankowy powódki kwoty 0,01 złotych z podaniem w tytule „potwierdzam rejestrację i zgadzam się na umowę pożyczki <span class="anon-block">V.</span>.pl”. Powódka wskazała ponadto, że zawnioskowana przez pozwaną kwota pożyczki 4 100,00 złotych została przelana przez powódkę na ten sam rachunek bankowy, z którego pozwana wpłaciła opłatę weryfikacyjną w kwocie 0,01 złotych.</p> <p>Tymczasem podkreślić należy, iż załączone do akt sprawy potwierdzenie przelewu przez pozwaną opłaty weryfikacyjnej w kwocie 0,01 złotych (k. 36), dotyczy potwierdzenia rejestracji i zgody na <span class="anon-block">umowę pożyczki o numerze (...)</span>. Ponadto, przedłożone Sądowi potwierdzenie przelewu kwoty pożyczki (k. 37), o ile dotyczy <span class="anon-block">umowy pożyczki o numerze (...)</span>, co wprost wynika z tytułu operacji bankowej, o tyle opiewa na kwotę 5 000,00 złotych, a nie kwotę 4 100,00 złotych, a przecież o taką, jak wynika z twierdzeń powódki, wnioskowała pozwana i taka została jej wypłacona. Z kolei załączona do akt sprawy umowa pożyczki (k. 29-34), co prawda sporządzona została 1 czerwca 2017 roku, jednak nie jest ona opatrzona żadnym numerem, a ponadto dotyczy pożyczki przyznanej w łącznej wysokości 5 900,00 złotych, z której po potrąceniu prowizji i odsetek, pozwanej wypłacona została kwota 5 000,00 złotych.</p> <p>Nie sposób pominąć także, że rachunek bankowy, z którego pozwana dokonała przelewu opłaty weryfikacyjnej w kwocie 0,01 złotych, nie jest tożsamy z rachunkiem bankowym, na który powódka przelała kwotę 5 000,00 złotych. Tymczasem z twierdzeń powódki wynika, że wnioskowana kwota pożyczki wypłacana jest na ten sam rachunek bankowy, z którego wpłacana jest opłata weryfikacyjna.</p> <p>Ponadto nie sposób pominąć, iż dokonany przez pozwaną przelew weryfikacyjny miał miejsce 29 marca 2013 roku, zaś <span class="anon-block">umowa pożyczki o numerze (...)</span> została zawarta, jak wskazuje strona powodowa, dopiero 1 czerwca 2017 roku, zatem po przeszło czterech latach, co rażąco odbiega od przyjętych standardów szybkich umów pożyczek zawieranych przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość.</p> <p>Z uwagi na powyższe rozbieżności nie można wykluczyć, że pomiędzy stronami zawierane były też inne umowy pożyczki.</p> <p>Powódka nie przedstawiła żadnych dowodów, które wskazywałyby, że pozwana zgodziła się na zawarcie <span class="anon-block">umowy pożyczki o numerze (...)</span>, która jest podstawą dochodzonych roszczeń w niniejszej sprawie, i w oparciu o którą pozwanej została wypłacona przez powódkę kwota 4 100,00 złotych.</p> <p>W tym stanie rzeczy, uznając, iż powódka nie dowiodła swojego roszczenia, Sąd powództwo oddalił.</p> </div>