II SA/Wr 550/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi W. S., B. P. – S., R. A , M. O., M. J., H. T., A. T. i N. T. na decyzję Wojewody D. z dnia 27 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie o zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, czterolokalowego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 550/12 poprzez wykreślenie wpisanych skarżących "E. S., W. S.". UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 550/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 27 czerwca 2012 r. w przedmiocie o zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, czterolokalowego w części dotyczącej M. J., H. T., A. T. i N. T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15.04.1982r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155). Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek błędu pisarskiego w komparycji powołanego wyżej postanowienia z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 550/12 omyłkowo podano nazwiska: E. S., W. S.. Z akt sądowych i administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotowa wadliwość nosi znamiona oczywistej omyłki. Nie budzi bowiem wątpliwości, że skarżącym w tej sprawie nie są E. S. i W. S.. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił sprostować komparycję postanowienia i orzec jak w sentencji postanowienia.