I OZ 1674/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym Izby Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt III SA/Gd 547/15 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności dłużnika alimentacyjnego postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt III SA/Gd 547/15 (dalej postanowienie z 30 września 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Z. P. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku (dalej Kolegium) z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] kwietnia 2015 r.) w przedmiocie umorzenia należności dłużnika alimentacyjnego. Skarżący wniósł do WSA w Gdańsku skargę na decyzję z [...] kwietnia 2015 r. i jak wynika z zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzję tę doręczono skarżącemu dnia 21 maja 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (dalej Przewodniczący Wydziału III) z dnia 7 lipca 2015 r. III SA/Gd 547/15 (dalej zarządzenie z 7 lipca 2015 r.) wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi przez nadesłanie potwierdzenia nadania skargi, w celu ustalenia czy skarga wpłynęła w terminie, (koperta, w której skarga została przesłana do organu nie zawiera daty stempla pocztowego). W zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało prawidłowo doręczone w dniu 13 lipca 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał pismo z dnia 16 lipca 2015 r., w którym wyjaśnił, że przebywa i pracuje w Szwecji. Przesyłka zawierająca skargę została złożona w Szwecji w dniu 20 czerwca 2015 r. jako przesyłka priorytetowa. W związku z tym, że dni 19 i 20 czerwca 2015 r. były w Szwecji dniami świątecznymi, nie mógł złożyć skargi w placówce pocztowej, ale listy były wybierane ze skrzynek pocztowych. W dniu wrzucenia przesyłki do skrzynki, tj. 20 czerwca 2015 r., uzyskał zapewnienie konwojenta pocztowego, że listy będą stemplowane tego samego dnia. Brak stempla na kopercie wynika z zaniedbań po stronie poczty szwedzkiej i polskiej. Taki zbieg okoliczności nie przesądza o niezachowaniu przez skarżącego terminu do złożenia skargi. Oświadczył, że skargę złożył w terminie 30 dni od daty otrzymania zaskarżonej decyzji (k. 13-14, 15 akt sądowych). Pismem z dnia 6 sierpnia 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 30 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez potwierdzenie oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe. Jednocześnie poinformowano skarżącego o tym, że koperta w której skarga została przesłana do organu nie zawiera żadnego stempla pocztowego oraz o tym, że zgodnie z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa) w przypadku, gdy pismo zostaje złożone w zagranicznym urzędzie pocztowym (niezależnie czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami), o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania pisma za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu (k. 23, 24, 28 akt sądowych). W odpowiedzi z dnia 10 września 2015 r. skarżący powtórzył argumenty z pisma z 16 lipca 2015 r. dodając, że w związku z wysokimi opłatami nie stać go na wysyłanie listów poleconych ze Szwecji, gdzie przebywa. Jedynym dowodem nadania jest w tej sytuacji datownik miejscowej placówki nadawczej. Wyjątkowe okoliczności sprawiły, że w przypadku tej przesyłki nie mógł nadać jej w placówce pocztowej w ostatnim dniu terminu. W dniu wysłania skargi dzwonił do organu odwoławczego informując o całej sytuacji. Z prostego matematycznego wyliczenia wynika, że termin został dotrzymany. Wątpliwości Sądu w tym zakresie są niezrozumiałe (k. 29-31, 32 akt sądowych). Sąd w uzasadnieniu postanowienia powołał art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wskazał, że taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, o które był wzywany. Za takie uzupełnienie nie można uznać jego wyjaśnień zawartych w pismach procesowych. Zgodnie z art. 83 § 3 ppsa, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Sąd wyjaśnił, powołując orzecznictwo NSA, że jedynie nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest wystarczające dla uznania, że został zachowany termin do jego złożenia, natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym - niezależnie od tego czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami - o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu W niniejszej sprawie Sąd nie ma dowodu pozwalającego uznać, że skarga została złożona w terminie, gdyż brak jakiejkolwiek adnotacji pocztowej. Pewna jest jedynie data wpłynięcia skargi do organu odwoławczego, tj. 24 czerwca 2015 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu na złożenie skargi był dzień 22 czerwca 2015 r. W zaistniałej sytuacji, skoro skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi przez nadesłanie potwierdzenia jej oddania polskiej placówce pocztowej, a jednocześnie też nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa odrzucił skargę (k. 1, 2-7, 8, 9, 10, 11, 18, 33-35 akt sądowych). Zażalenie na to postanowienie wywiódł Z. P.. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu skardze. Skarżący podniósł, że dwukrotnie uzupełnił braki skargi i złożył obszerne wyjaśnienia. Skarga nie może być odrzucona, ponieważ została prawidłowo złożona, z zachowaniem terminu do jej złożenia (k. 41 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 83 § 3 ppsa, oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Nie ulega wątpliwości, że dnia 24 czerwca 2015 r. skarga skarżącego wpłynęła do organu odwoławczego, w przypadku gdy dzień 22 czerwca 2015 r. był terminem ostatnim do złożenia skargi (art. 53 § 1 ppsa). Obowiązkiem Sądu było zatem wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie potwierdzenia nadania skargi, dla ustalenia, że skarga wpłynęła w terminie. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji słusznie wskazał, że wyłącznie oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym byłoby równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 ppsa; wyrok NSA z 26.9.2008 r. II OSK 1101/07, z aprobująca glosą W. Tarasa, OSP 2009/6/64; postanowienie NSA z 11.10.2012 r. II OZ 883/12, Lex 1270326; postanowienie SN z 12.5.1978 r., IV CR 130/78, OSP 1979/4/76, akceptowane przez B. Dauera w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2013, uw. 4 do art. 83). Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie jest nadmiernym obciążeniem wysłanie pisma listem poleconym, gdy skarżący jest osobą przebywającą i pracującą w Szwecji. Mimo że skarżący dwoma pismami (z 16 lipca 2015 r. i 10 września 2015 r.) złożył wyjaśnienia dotyczące nadania przesyłki przez "złożenie w skrzynce pocztowej" dnia 20 czerwca 2015 r., to nie wykazał, że dopełnił wymogów z art. 83 § 3 ppsa. Sąd I instancji trafnie uznał, że brak formalny skargi nie został uzupełniony i prawidłowo odrzucił skargę (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Żaden z argumentów podniesionych w zażaleniu nie prowadził do odmiennych wniosków. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.