II W 168/18

<p>Sygn. akt II W 168/18</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodnicząca – SSR <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Protokolant – <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>przy udziale <span class="anon-block">(...)</span> – <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach <span class="anon-block">(...)</span> roku i <span class="anon-block">(...)</span> roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> z d. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> </p> <p>w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> o to, że:</strong> </p> <p>w dniu <span class="anon-block">(...)</span> ok. godz. <span class="anon-block">(...)</span> będąc w stanie po spożyciu alkoholu leżała na chodniku na <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> zakłócając swoim czynem porządek publiczny,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z art. 51 § 2 kw</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o r z e k a</strong> </p> <p>I.  <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, przy czym ustala, że obwiniona dopuściła się tego czynu mając znacznie ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem, tj. popełnienia wykroczenia z art. 51 § 2 kw w zw. z art. 17 § 2 kw, a na podstawie art. 17 § 2 kw odstępuje od wymierzenia jej kary;</p> <p>II.  zasądza od <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> kwotę 265,68 zł (dwieście sześćdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt osiem groszy), w tym kwotę 49,68 zł (czterdzieści dziewięć złotych i sześćdziesiąt osiem groszy) podatku od towarów i usług (VAT), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną <span class="anon-block">(...)</span> z urzędu;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 121;art. 121 § 1)">art. 121§1 kpw</a> zwalnia <span class="anon-block">(...)</span> z ponoszenia kosztów sądowych w całości, przejmując je na rachunek <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II W 168/ 18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Na podstawie materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu <span class="anon-block">(...)</span> około godziny <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> będąca w stanie po spożyciu alkoholu leżała na chodniku przy bloku <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>, która jak wynikało z anonimowego zgłoszenia prawdopodobnie potrzebowała pomocy. Przybyli na miejsce zdarzenia funkcjonariusze <span class="anon-block">(...)</span> wezwali <span class="anon-block">(...)</span>. Przybyły na miejsce ratownik medyczny stwierdził stan po użyciu alkoholu. Kobieta została przewieziona do <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>, gdzie została przekazana za pokwitowaniem celem wytrzeźwienia.</p> <p> <strong> <!-- --> Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów<em> <!-- --> : </em> </strong>zeznań świadka <span class="anon-block">(...)</span> (k. 10,83), zeznań świadka <span class="anon-block">(...)</span> (k. 8, 83-84), <span class="anon-block">(...)</span> (k. 2, 19, 42, 59), <span class="anon-block">(...)</span> (k. 4), <span class="anon-block">(...)</span> (k. 3), <span class="anon-block">(...)</span> 12.04.2016 r. (k. 14-18), zdjęć (5), <span class="anon-block">(...)</span> (k. 41), <span class="anon-block">(...)</span> (k. 60-74).</p> <p> <strong> <!-- --> W świetle całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w niniejszej sprawie wina <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> i okoliczności popełnienia zarzucanego jej czynu nie budzą żadnych wątpliwości.</strong> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> nie skorzystała ze swojego prawa i nie złożyła wyjaśnień ani w podczas czynności wyjaśniających, ani przed Sądem.</p> <p>Zeznania świadków zdarzenia funkcjonariuszy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> Sąd uznał za logiczne i spójne. Świadkowie są osobami obcymi dla <span class="anon-block">(...)</span>, którzy powzięli informacje na temat zachowania <span class="anon-block">(...)</span>, w związku z wykonywanymi czynnościami służbowymi. Świadkowie Ci byli naocznymi świadkami zachowania <span class="anon-block">(...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> Ponadto świadkowie zeznali, że wobec <span class="anon-block">(...)</span> często prowadzone są interwencje. <span class="anon-block">(...)</span> znana z tego, że często widywana jest pod wpływem alkoholu i z tego, że kładzie się na ulicach, czy torach i swoim zachowaniem stwarza zagrożenie dla siebie i dla kierowców.</p> <p>Wobec wątpliwości co do stanu psychicznego <span class="anon-block">(...)</span> Sąd dołączył do niniejszej sprawy opinię sadowo – psychiatryczną sporządzaną przez biegłego psychiatrę do analogicznej sprawy o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> Opinia biegłego psychiatry jest rzetelna, jasna i logiczna, wnioski w niej zawarte zostały odpowiednio umotywowane.</p> <p>Sąd nie znalazł również podstaw, aby kwestionować wartość dowodową czy autentyczność dowodów ujawnionych bez odczytywania i zaliczonych w poczet materiału dowodowego. Sąd obdarzył wiarą te dowody, gdyż zostały zgromadzone zgodnie z obowiązującymi zasadami procesowymi, a na rozprawie nie kwestionowano ich wiarygodności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd dokonał następującej oceny prawnej czynów <span class="anon-block">(...)</span>: </strong> </p> <p>Reasumując, Sąd ustalił, iż przeprowadzone w sprawie dowody uznane za wiarygodne wzajemnie się uzupełniają i tworzą logiczną całość. Na ich podstawie ustalono, że obwiniona w dniu <span class="anon-block">(...)</span> około godz. <span class="anon-block">(...)</span> będąc w stanie po spożyciu alkoholu leżała na chodniku przy bloku <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> zakłócając swym czynem porządek publiczny, przy czym mając znacznie ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem.</p> <p>Zdaniem Sądu obwiniona swoim czynem wypełniła znamiona wykroczenia wskazanego w art. 51 § 2 k.w.</p> <p>Zgodnie z treścią art. 51 § 1 kw kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym podlega karze (…), a zgodnie z § 2 przedmiotowego artykułu jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 (…) dopuszcza się go będąc pod wpływem alkoholu (…) podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo aresztu.</p> <p>Istota „wybryku” uzależniona jest od szczególnych znamion strony podmiotowej, charakteryzującej się umyślnym okazaniem przez sprawcę lekceważenia dla norm zachowania się. W ujęciu normatywnym przyjętym przez ustawodawcę w przepisie art. 51 § 1 KW, wybryk, to zachowanie się, jakiego wśród konkretnych okoliczności czasu, miejsca i otoczenia ze względu na przyjęte zwyczajowo normy ludzkiego współżycia nie należało się spodziewać, które zatem wywołuje powszechne negatywne oceny społeczne i uczucia odrazy, gniewu, oburzenia. Wybryk charakteryzuje więc ostra sprzeczność z powszechnie akceptowanymi normami zachowania się. A contrario - nie może być uznany za "wybryk" czyn, który nie tylko, iż nie koliduje w rażący sposób z obowiązującymi w określonym kontekście sytuacyjnym normami zachowania się, ale wręcz wzbudza - w odbiorze powszechnym - oceny akceptacji, choćby milczącej zgody, aprobaty, podziwu lub uznania. Zakłócenie porządku publicznego, to wywołanie stanu, który w danym miejscu, czasie i okolicznościach, zgodnie z przyjętymi zwyczajami i obowiązującymi przepisami, uważa się za nienormalny i który, w obiektywnym odbiorze, odczuwany jest jako utrudnienie lub uniemożliwienie powszechnie akceptowanego sposobu zachowania się w miejscach dostępnych dla bliżej nieokreślonej liczby osób. Zakłócenie spokoju publicznego, to naruszenie równowagi psychicznej ludzi, powodujące negatywne przeżycia psychiczne nieoznaczonych osób, powstające z bezpośredniego oddziaływania na organy zmysłów.</p> <p>Taka sytuacja miała miejsce niewątpliwie w niniejszej sprawie. <span class="anon-block">(...)</span> będąc pod wpływem alkoholu i leżąc na chodniku przy bloku mieszkalnym bez wątpienia zachowała się w sposób odbiegający od powszechnie akceptowanego sposobu zachowania się i to w miejscu dostępnym dla nieokreślonej ilości osób. <span class="anon-block">(...)</span> czynu dopuściła się nie będąc w stanie znoszącym, ale jednak ograniczającym w stopniu znacznym możliwość rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem w rozumieniu art. 17 § 2 kw. <span class="anon-block">(...)</span> w czasie czynu i w toku postępowania miała znacznie ograniczoną poczytalność, co wynika z opinii biegłego wydanej do sprawy <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>W związku z powyższym Sąd zmienił kwalifikację prawną czynu zarzucanego <span class="anon-block">(...)</span>. Zdaniem Sądu obwiniona swoim zachowaniem tj. będąc po spożyciu alkoholu i leżąc na chodniku zakłócała porządek publiczny tj. popełniła wykroczenia z art. 51 § 2 k.w. w zw. z art. 17 § 2 kw.</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> jest osobą karaną wielokrotnie a dotychczas zapadające wobec niej wyroki nie wpłynęły na zmianę jej zachowania. Jest ona przy tym osobą upośledzoną umysłowo z zespołem zależności alkoholowej i jej stan psychiczny ograniczał w stopniu znacznym jej zdolność rozpoznawania znaczenia czynu oraz zdolność pokierowania swoim postępowaniem z uwagi na organiczne uszkodzenie <span class="anon-block"> (...)</span> oraz deficyt intelektualny. Okoliczności te wskazują, iż wobec wymienionej zachodzą przesłanki uzasadniające zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary. Orzeczenie bowiem w takim przypadku kary aresztu byłoby karą rażąco surową. Mimo, że obwiniona była w czasie czynu po spożyciu alkoholu to wobec jej deficytów intelektualnych i upośledzenia umysłowego w ocenie Sądu, mimo treści art. 17 § 3 kw, istniały przesłanki do zastosowania instytucji złagodzenia kary.</p> <table> <colgroup> <col width="6"/> <col width="6"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <p>Mając na uwadze powyższe, jak też przesłanki wymiaru kary z art. 33 k. w Sąd odstąpił od wymierzenia <span class="anon-block">(...)</span> kary.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 § 1 pkt 11 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> Sąd zasądził a z <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> kwotę 265,68 zł (, w tym kwotę 49,68 zł podatku od towarów i usług (VAT), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną <span class="anon-block">(...)</span> z urzędu.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a> Sąd zwolnił <span class="anon-block">(...)</span> w całości od zapłaty kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa,<br/>z uwagi na no, <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w wyroku.</p> </div>