Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Łd 1053/10

Sądy administracyjne2010-12-08
Sygnatura
II SA/Łd 1053/10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia
2010-12-08
Rodzaj
Wyrok WSA w Łodzi

Sędziowie

Barbara RymaszewskaJolanta RosińskaRenata Kubot-Szustowska

Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 8 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 roku sprawy ze skargi E. C. i A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją z dnia [...], nr [...], działając na podstawie art. 157 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 2k. W przeprowadzonym postępowaniu Kolegium ustaliło, że w/w Prezydent Miasta Ł. odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wskazanej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...], w obrębie [...], posiadającej urządzoną księgę wieczystą KW [...], stanowiącej własność Gminy Ł., a będącej w użytkowaniu wieczystym A. i E. małżonków C. W uzasadnieniu decyzji Kolegium stwierdziło, że wniosek złożony do Kolegium pochodzi od stron postępowania i oparty jest o przesłankę z art. 156 § 1 K.p.a., jednakże w niniejszej sprawie strony żądają stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] w stosunku, do której została wcześniej oddalona skarga prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjny w Łodzi z dnia 25 marca 2009 roku, w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 62/09. Kolegium dokonało wstępnej kwalifikacji złożonego przez strony żądania, uznając, że dokonując kontroli w/w decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w uzasadnieniu wskazanego wyroku z dnia 25 marca 2009 roku nie stwierdził naruszenia prawa, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd uznał, że przedmiotowa decyzja została wydana w oparciu o właściwą podstawę prawną, na podstawie szczegółowo ustalonego stanu faktycznego, z uwzględnieniem zasad procesowych określonych w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego. WSA stwierdził, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a przedstawiona przez organ argumentacja i wykładnia zastosowanych przepisów zasługuje na uwzględnienie. Wskazał również, że podnoszone w skardze uchybienia, (powtórzone de facto we wniosku o stwierdzenie nieważności, inicjującym postępowanie w niniejszej sprawie), nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, nie zachodzą także również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. A. i E. C. wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie podając żadnych argumentów uzasadniających złożony wniosek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art.138 § 1 pkt 1, w związku z art. 127 § 3 K.p.a. utrzymało w mocy w/w własną decyzję z dnia [...], podzielając pogląd wyrażony w kwestionowanej decyzji z dnia [...], nr [...]. Na powyższą decyzje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, złożyli E. i A. C., żądając jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi strony wskazały, iż zaskarżona decyzja narusza: - art. 156 K.p.a., poprzez odmowę uznania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], za nieważną; - art. 171 p.p.s.a., poprzez uznanie, że powaga rzeczy osądzonej wyłącza możliwość uznania rzeczy osądzonej za nieważną. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do uregulowania art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję tegoż organu odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 2k. Kluczowe znaczenie w rozpoznawanej sprawie ma fakt, iż prawomocnym wyrokiem z dnia 25 marca 2009 roku, wydanym w sprawie o sygnaturze akt II SA/Łd 62/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E. i A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...]. Ową decyzją Kolegium utrzymało bowiem w mocy w/w decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...]. Powyższe musi skutkować stwierdzeniem, że w przedmiotowej sprawie E. i A. C. żądają stwierdzenia nieważności decyzji, która była już przedmiotem rozpoznania przez WSA w Łodzi, a od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Wskazana sytuacja była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale siedmiu sędziów z dnia 7 grudnia 2009 roku, w sprawie o sygn. akt I OPS 6/09 (orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, iż żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.) wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie - z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu - przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym. W uzasadnieniu powyższej uchwały NSA wyjaśnił, iż zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu administracyjnego wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Związanie organu administracyjnego oceną prawną odnosi się do określonych elementów uzasadnienia zapadłego wyroku. Pomimo bowiem użycia w art. 153 p.p.s.a. pojęcia "orzeczenie", chodzi w nim nie tylko o sentencję, lecz także o uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia. To w uzasadnieniu przedstawione jest rozumowanie, które doprowadziło sąd do określonej konkluzji prawnej. Analiza treści uzasadnienia wyroku pozwala także na sprecyzowanie zakresu przedmiotowego ferowanych ocen, tj. ustalenie, co wziął pod uwagę sąd uwzględniając wniesioną skargę lub oddalając ją. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał ponadto, że wniesienie do organu administracji żądania stwierdzenia nieważności decyzji, od której skarga została wcześniej oddalona prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego rodzi konieczność wstępnego zbadania przez organ, czy nie zachodzi przedmiotowa przyczyna niedopuszczalności jego merytorycznego rozpoznania łącząca się z faktem sformułowania przez sąd zwrotu stosunkowego o zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Dokonanie takowego ustalenia wymaga zapoznania się z uzasadnieniem zapadłego wyroku, by stwierdzić czy składniki oceny prawnej sądu posiadającej przymiot powagi rzeczy osądzonej czynią żądanie niedopuszczalnym (stanowią przeszkodę prawną dla nadania mu dalszego biegu w celu podjęcia rozstrzygnięcia na podstawie art. 158 § 1 K.p.a.) W konkluzji Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, iż żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.) wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie – z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu – przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym. Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że WSA w Łodzi w konkluzji uzasadnienia wymienionego wcześniej prawomocnego wyroku z dnia 25 marca 2009 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 62/09 stwierdził, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 2k. jest prawidłowa, zaś podnoszone w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Nadto w ocenie Sądu nie zachodziły również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w myśl art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając na uwadze fakt, iż zarzuty strony skarżącej zawarte zarówno we wniosku o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...], odwołaniu, jak i w skierowanej do Sądu skardze są w zasadzie tożsame z argumentacją E. i A. C., wyrażoną w toku postępowania, zakończonego wyrokiem WSA w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 62/09, należało dojść do wniosku, iż zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. dokonało wstępnej kwalifikacji złożonego przez skarżących żądania, co skutkować musiało odmową wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...]. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w wyroku. m.o.