II OZ 1333/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. i B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 791/07 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. i B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego z wniosku o wznowienie postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. po rozpoznaniu wniosku skarżących K. i B. J. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego z wniosku o wznowienie. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony. Ponadto Sąd stwierdził, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie nadaje się do wykonania, a zatem nie może zostać wstrzymana. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący K. i B. J.. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że w niniejszej sprawie nie występują skutki określone w art. 61 § 3 ppsa. Ponadto w świetle faktu, że zaskarżona decyzja umarzająca postępowanie administracyjne nie podlega, ani nie wymaga wykonania, uznać należy, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.