II SA/Sz 640/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 27 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. A. na działanie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie leczenia sanatoryjnego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE J. A., dalej zwany jako "skarżący", pismem z dnia 6 czerwca 2022 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na "działanie NFZ S." w sprawie nadzoru nad sanatorium "[...]" w K.. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący opisał swoje zastrzeżenia dotyczące między innymi wyżywienia, warunków pobytu, kompetencji lekarzy, a także zleconych zabiegów w Sanatorium Uzdrowiskowym "[...]" S. A. Ośrodek [...] w K. podczas jego pobytu w okresie od [...] stycznia 2020 r. do [...] stycznia 2020 r. Skarżący zażądał zadośćuczynienia od Narodowego Funduszu Zdrowia w formie wyjazdu do sanatorium nad morzem, ale tylko w miesiącu maju lub we wrześniu. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o oddalenie skargi i wskazał między innymi, że ww. sprawa rozpatrywana była w trybie skargowym przez Sekcję Skarg i Wniosków Wydziału Spraw Świadczeniobiorców w [...] Oddziale Wojewódzkim pod numerem sprawy: [...] Odpowiedź na powyższe zarzuty oraz na zarzuty podniesione w kolejnych pismach udzielona została skarżącemu pismami z dnia: 20 kwietnia 2020 r., 15 lipca 2020 r., 22 września 2020 r. oraz z dnia 10 grudnia 2020 r. Postanowieniem z dnia 16 września 2022 r. sygn. akt II SPP/Sz 102/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.- dalej "P.p.s.a."), odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 28 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735,1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540,1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz.422), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wyraził swoje niezadowolenie z pobytu w sanatorium. Powodu takiej sytuacji upatruje w działaniu czy też zaniechaniu działania Narodowego Funduszu Zdrowia. W ocenie Sądu, złożona skarga nie dotyczy żadnej z czynności wymienionych w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania niniejszej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Treść powołanego przepisu wskazuje, że czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu i czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienia lub obowiązki. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest żaden akt administracyjny wymieniony w cytowanych wyżej przepisach. Nie jest to zatem sprawa sądowoadministracyjna, a tym samym nie może zostać rozpoznana na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Z wyjaśnień organu wynika natomiast, że ww. skarga została wniesiona w tzw. trybie skargowym, uregulowanym Dziale VIII K.p.a. Przedmiotem takiej skargi (wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a.) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Załatwienie zaś takiej skargi następuje na podstawie art. 238 § 1 K.p.a. poprzez zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi. Prawidłowość rozpoznania pism wniesionych w trybie skargowym również nie podlega właściwości sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.