I SAB/Wa 199/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 21 października 2008 r. R. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty [...] w rozpatrzeniu wniosku z dnia 30 czerwca 2006 r. w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy Al. [...]. Pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do poinformowania Sądu, czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty Powiatu w W. wyczerpał tryb z art. 37 § 1 kpa i wystąpił do organu administracji publicznej wyższego stopnia w stosunku do Starosty [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia 8 grudnia 2008 r. wyjaśnił, że nie składał do organu wyższego stopnia zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa, gdyż takie zażalenie mu nie przysługiwało. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie organem administracji publicznej wyższego stopnia nad Starostą [...] jest Wojewoda [...] i to do niego należało wnieść - przed złożeniem skargi do Sądu na bezczynność - zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę Powiatu w W. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty [...], skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.