II GZ 451/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Sz 232/22 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. S. na uchwałę Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach bez koncesji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE I M. S. (dalej jako: "skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2022 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach. Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 28 stycznia 2022 r. na adres Zakładu Karnego w G., w którym przebywała skarżąca (karta - 289 akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 232/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę z uwagi na wniesienie jej po przewidzianym w ustawie terminie. W piśmie z dnia 25 kwietnia 2022 r. (data złożenia pisma w administracji Zakładu Karnego – 28 kwietnia 2022 r.) skarżąca zawarła wniosek o ponowne rozpoznanie skargi. Sąd przyjął, że z treści powyższego pisma wynikało, że skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca wyjaśniła, że uznała, iż chodziło o 30 dni roboczych, a nie kalendarzowych, w związku z tym złożyła skargę z opóźnienie. Postanowieniem z dnia 10 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 232/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że zaistniały okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Taką okolicznością nie jest pomyłka skarżącej, która błędnie zinterpretowała termin na złożenie skargi. II Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Szczecinie, wnosząc o jego uchylenie. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy oraz przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08). Odnosząc się do argumentów powołanych przez skarżącą - błędnego obliczenia terminu, tj. uznania, że chodziło o 30 dni roboczych, a nie kalendarzowych, nie można kwalifikować jako brak winy. W zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył skarżącą, że na decyzję służy stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Podzielić zatem należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że argumenty wskazane we wniosku o przywrócenie terminu nie pozwalały na przyjęcie, iż został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu