II SA/Bd 717/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. w przedmiocie zachowania funkcjonariusza postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę W. K. na zachowanie funkcjonariusza Kujawsko – Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w [...] z powodu braku właściwości rzeczowej sądu. W dniu [...] października 2008r. skarżąca złożyła wypełniony, urzędowy wniosek o przyznanie prawa pomocy (PPF), wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej "ppsa") prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Sytuacja taka ma miejsce w przypadku, gdy faktyczne i prawne okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują na brak możliwości uwzględnienia skargi w świetle obowiązujących przepisów prawa, bądź też zachodzą ewidentne przesłanki odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie skarga została odrzucona ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego, bowiem sprawa, będąca przedmiotem niniejszego postępowanie, nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 1 i 2 ppsa – stanowi natomiast skargę ujętą w art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego. Przyczyna, która spowodowała odrzucenie skargi, nie jest brakiem, który może zostać konwalidowany, w związku z czym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Zauważyć także należy, że w związku z faktem, iż z analizy treści skargi wynikało, że podlega ona odrzuceniu, stosownie do art. 222 ppsa, nie żądano od skarżącej uiszczenia wpisu sądowego, zatem na obecnym etapie postępowania nie powstał w stosunku do niej obowiązek ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Przedstawione powyżej okoliczności sprawiają, że wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest wnioskiem oczywiście bezzasadnym i jako taki nie może zostać uwzględniony. Stanowisko takie ugruntowane zostało w orzecznictwie sądów administracyjnych, w którym przyjęto, iż o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy nie ulega najmniejszej wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona, brak kognicji sądu z całą pewnością jest taką przyczyną (por. wyr. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2005r. sygn. akt III SA/Wa 2466/04). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.