II SPP/Po 21/19

SENTENCJA Dnia 22 marca 2019 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata ze skargi B. M. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku B.M. o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla B. M. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga UZASADNIENIE Skarżąca B. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o ustanowienie zawodowego pełnomocnika. W odpowiedzi na wezwanie Sądu B. M. przesłała wypełniony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że B.M. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, które jest utrzymywane z nieregularnych dochodów męża z tytułu umowy o dzieło (w 2018 roku uzyskał on z tego tytułu dochód w wysokości [...] zł). Wnioskodawczyni pozostaje natomiast bezrobotna bez prawa do pobierania zasiłku. Wnioskodawczyni ani jej mąż nie posiadają żadnych nieruchomości, oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej [...] zł. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 § 1 pkt 1 lit b P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu lub bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Stąd skarżąca wnosząc skargę w przedmiocie statusu bezrobotnego, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków (art. 211 – art. 213 P.p.s.a.). Wobec powyższego skarżąca zwolniona jest na mocy ustawy z obowiązku poniesienia wszystkich kosztów sądowych związanych z jego udziałem w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku skarżącej w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie umarza się (art. 249a P.p.s.a.). Skarżąca złożyła także wniosek o ustanowienie adwokata, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego jego utrzymania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że aktualnie B. M. wraz z mężem prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z nieregularnych dochodów męża wnioskodawczyni z tytułu umowy o dzieło. Wnioskodawczyni wraz mężem nie mają żadnego majątku, z którego można czerpać dodatkowe środki na swoje utrzymanie, a także nie dysponują żadnymi oszczędnościami. Przedstawiona przez wnioskodawczynię sytuacja finansowa pozwala na przyjęcie, że nie ma ona możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji jej wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu należy uznać za zasadny. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 249 a i art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga