I SA/Ol 890/14

SENTENCJA Dnia 15 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia. UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie D.K., reprezentowany przez radcę prawnego R.K., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[....]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał na duże prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również stwierdził, że nagłe podjęcie czynności egzekucyjnych spowodowałoby znaczną szkodę majątkową, gdyż kwota prawie 35.000 zł z tytułu podatku akcyzowego z pewnością narazi skarżącego i jego rodzinę na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.) stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 1241556). Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika również, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Ponadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania ma charakter tymczasowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku w sprawie zaskarżonego aktu (art. 61 § 6 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, zaistnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z punktu widzenia strony rozstrzygnięcia w rozpoznawanym wniosku nie wykazano. Podkreślenia wymaga, iż wykonanie obowiązku – związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym – co do zasady ma charakter odwracalny. Wobec tego postępowanie egzekucyjne, samo w sobie, nie stanowi o wystąpieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie służy zabezpieczeniu przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego nie naprawiłoby (p. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 450/09, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać ponadto należy, że do zweryfikowania przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 17.732 zł (we wniosku wskazano błędnie kwotę niemal 35.000 zł) odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, niezbędne jest dysponowanie informacjami o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, uzyskiwanych dochodach, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Nie jest natomiast wystarczające wskazanie w sposób ogólnikowy na możliwość zaistnienia bliżej nieokreślonych nieodwracalnych skutków czy też szkody. W kwestii argumentacji strony wskazującej na duże prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, wyjaśnić należy, że niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. to dwie różne kwestie (postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a dopuszczenie możliwości oparcia wniosku o ochronę tymczasową na argumencie niezgodności decyzji z prawem prowadziłoby do zniweczenia kontroli sądowej legalności decyzji. Przy tym żadna z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 p.p.s.a. nie nawiązuje do niezgodności decyzji z prawem. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.