II SA/Po 272/20

SENTENCJA Dnia 16 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2020 roku sprawy ze skargi T. J. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...], decyzją z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], umorzył z urzędu postępowanie administracyjne o sygn. [...] w części dotyczącej rozbiórki elementów lewej oficyny budynku przy [...] w [...], wykonanych po doręczeniu inwestorowi postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] o wstrzymaniu robót budowlanych nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. sygn. [...] W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] nakazał Pani K. J. i Panu K. J. (dalej: skarżącemu), współwłaścicielom nieruchomości przy ul. [...] w [...], rozbiórkę części lewej oficyny budynku znajdującego się na wymienionej wyżej nieruchomości, wykonanych po doręczeniu inwestorowi postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] o wstrzymaniu robót budowlanych nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. sygn[...] Decyzja ta została wydana w trakcie postępowania administracyjnego w sprawie istotnego odstępstwa od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2005 r. ([...]). Odstępstwa od zatwierdzonego projektu (projekt mgr inż. L. K.) polegały na zwiększeniu wymiarów, a co za tym idzie powierzchni zabudowy i kubatury, lewej oficyny budynku przy [...]. Organ, działając na podstawie przepisów art. 50 i 51 Prawa budowlanego, postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., wstrzymał prowadzenie robót budowlanych w zakresie lewej oficyny budynku przy [...], a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. nałożył na skarżącego obowiązek sporządzenia i przedstawienia trzech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego rozbudowy i nadbudowy lewej oficyny wymienionego wyżej budynku, realizowanej w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego mgr inż. arch. L. K., zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2005 r. sygn. [...] Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. ([...]), utrzymał w mocy postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. ([...]) utrzymał w mocy decyzję o nałożeniu obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Wyrokiem z dnia [...] grudnia 2015 r. (sygn. akt II SA/Po 943/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na wymienioną wyżej decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, a wyrokiem z dnia [...] grudnia 2015 r. (sygn. akt II SA/Po 942/15) oddalił skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Organ wyjaśnił, że w toku postępowania w sprawie istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę, decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] odmówił zatwierdzenia dostarczonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego. Decyzja ta została uchylona decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. i sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia. Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] grudnia 2016 r. (sygn. akt II SA/Po 752/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na wymienioną wyżej decyzję złożoną przez współwłaściciela nieruchomości przy [...]. Organ wskazał następnie, że z porównania stanu zaawansowania robót udokumentowanych w trakcie kontroli z dnia [...] czerwca 2015 r. ze stanem stwierdzonym w trakcie kontroli z dnia [...] sierpnia 2016 r. wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że w przedziale czasu pomiędzy tymi kontrolami prowadzono roboty budowlane w zakresie lewej oficyny, które obejmowały: uzupełnienie żelbetowej płyty stropowej nad piwnicą i parterem; wykonania żelbetowych płyt stropowych nad pierwszym i drugim piętrem; dokończenie konstrukcji stalowej trzeciego piętra i wykonanie konstrukcji stalowej czwartego piętra, wykonanie płyty stropowej nad trzecim piętrem i wykonanie płyty dachowej nad czwartym piętrem. Ponadto wykonano klatkę schodową (ściany i biegi schodowe) do poziomu trzeciego piętra włącznie. Jest zatem oczywiste, że opisane wyżej roboty zostały wykonane po dacie doręczenia skarżącemu (w dniu [...] kwietnia 2015 r.) postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. W związku z tym, że opisane wyżej roboty wykonywane były w sposób przewidziany w projekcie budowlanym mgr. inż. arch. A. J. możliwe stało się ich jednoznaczne określenie, w sposób graficzny, na kopiach rysunków wchodzących w skład tego projektu. W związku z powyższym wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] nakazał aktualnym właścicielom nieruchomości przy ul. [...] w [...] rozbiórkę części lewej oficyny wykonanych po dostarczeniu inwestorowi postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Nakaz rozbiórki obejmował elementy konstrukcyjne (słupy i belki stalowe, stropy żelbetowe, ściany i biegi klatki schodowej) określone w załącznikach 1-6 do decyzji. W uzasadnieniu tej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] odniósł się do stanowiska skarżącego wyrażonego w piśmie z dnia [...] września 2016 r., w którym skarżący twierdzi, że prowadzenie robót budowlanych w zakresie lewej oficyny było efektem słusznej decyzji kierownika budowy, która zapobiegła katastrofie budowlanej. Wytyka także organowi nadzoru budowlanego, że nie uwzględnia on ekspertyz rzeczoznawców budowlanych, którzy zalecają jak najszybsze zakończenie robót budowlanych i wskazują, że wykonywane roboty mają charakter robót zabezpieczających. Zdaniem skarżącego, takie stanowisko organu nadzoru budowlanego zostało skrytykowane w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2016 r. sygn. akt II OZ 920/16. Organ uznał, że roboty budowlane prowadzone po dacie doręczenia skarżącemu postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych nie były robotami zabezpieczającymi lecz kontynuacją robót budowlanych polegających na wykonywaniu nowych elementów lewej oficyny budynku przy ul. [...] w [...] w formie konstrukcji stalowej, po dokonaniu rozbiórki istniejących wcześniej elementów o formie tradycyjnej (murowanej). Ponadto roboty te wykonywane były ewidentnie w sposób przewidziany w projekcie budowlanym mgr inż. arch. A. J. "Przebudowy, rozbudowy i nadbudowy budynku ...", dostarczonym przez skarżącego jako projekt budowlany zamienny, co przeczy twierdzeniu skarżącego jakoby były one robotami zabezpieczającymi. Ponadto organ zwrócił uwagę, że w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] ustalił wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń poprzez zabezpieczenie lewej oficyny przed dostępem osób postronnych. W zażaleniu na to postanowienie skarżący nie kwestionował tego sposobu zabezpieczenia, a postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych zostało w całości utrzymane w mocy postanowieniem Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. sygn. [...] Organ wskazał, że po rozpatrzeniu odwołań skarżącego i Pani K. J. oraz Pana K. J. Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. ([...]), uchylił w całości decyzję organu nadzoru I instancji o nakazie rozbiórki części lewej oficyny wykonanych po doręczeniu inwestorowi postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Na skutek przedmiotowej decyzji kasacyjnej, PINB dla Miasta [...] został zobowiązany do prowadzenia postępowania legalizacyjnego co do lewej oficyny. Wobec powyższego, organ zwrócił uwagę, że sprawa rozbiórki lewej oficyny budynku przy [...] nie została zakończona ostateczną decyzją administracyjną. Organ zaznaczył, że wiadome mu jest, że na wymienioną wyżej decyzję została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Nie zwalnia to jednak organu nadzoru budowlanego I instancji od zakończenia postępowania zarówno w wątku dotyczącym robót budowlanych wykonanych po dostarczeniu inwestorowi postanowienia o wstrzymaniu robót jak i wątku głównym dotyczącym istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę. Organ zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego, w przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2 (nakaz rozbiórki części obiektu wykonanego po doręczeniu postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych) decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie. W niniejszym przypadku prowadzenie robót budowlanych po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu robót zostało ujawnione po dacie wydania decyzji w sprawie projektu budowlanego zamiennego i po tej dacie została wydana, na podstawie art. 50a pkt 2 ww. ustawy, decyzja o nakazie rozbiórki części lewej oficyny. W związku z tym, że w myśl wskazanego wyżej przepisu art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego nie jest dopuszczalne wydanie decyzji w sprawie projektu budowlanego zamiennego w sytuacji wydania decyzji o nakazie rozbiórki (na podstawie art. 50a pkt 2), nie jest także dopuszczalne wydanie postanowienia w sprawie usunięcia nieprawidłowości w dostarczonym już projekcie zamiennym. W tej sytuacji nie może być obecnie zrealizowane zalecenie, zawarte w decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. ([...]), o prowadzeniu postępowania legalizacyjnego w sprawie lewej oficyny. Konieczne jest zatem zakończenie ostateczną decyzją wątku dotyczącego robót budowlanych wykonanych po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Decyzja w tym wątku została uchylona wskazaną wyżej decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. ([...]), a sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia. W wymienionej wyżej decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie podzielił stanowiska organu I instancji, w kwestii zakwalifikowania robót budowlanych wykonanych przez inwestora po dacie doręczenia mu postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, jako rozbudowy i nadbudowy budynku. Wyraził przy tym pogląd, że roboty te miały charakter niezbędnych zabezpieczeń i w sposób jednoznaczny zalecił dalsze prowadzenie postępowania w kierunku legalizacji istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę. Organ wskazał więc, że uznając za wiążące stanowisko wyrażone w wymienionej wyżej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. ([...]) w kwestii uznania wykonanych robót za niezbędne zabezpieczenia należy stwierdzić, że postępowania w sprawie robót wykonanych po doręczeniu inwestorowi postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych staje się bezprzedmiotowe. Pismem z dnia [...] maja 2017 r., odwołanie od decyzji organu I instancji złożyli M. M., E. M., M. M., M. M. i J. A.. Odwołujący zarzucili wydanej decyzji: 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanej decyzji poprzez błędne uznanie, że roboty budowlane wykonane przez inwestora po doręczeniu postanowienia z dnia [...] marca 2015 r Nr [...] (znak [...]) o wstrzymaniu robót budowalnych miały charakter niezbędnych zabezpieczeń, a w konsekwencji, że nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 50a pkt 2 ustawy Prawo Budowlane, podczas gdy roboty te ewidentnie stanowiły wykonanie niezatwierdzonego projektu budowlanego, miały charakter docelowy oraz nie były uzasadnione koniecznością zapewnienia sztywności konstrukcji budynku, 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej: k.p.a.) poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu sprawy poprzez: a) zaniechanie zbadania, czy prace wykonane przez inwestora po doręczeniu postanowienia z dnia [...] marca 2015 r Nr [...], były jedynymi możliwymi sposobami zabezpieczenia konstrukcji budynku i czy można było realizować je w inny sposób na przykład przez wykonanie stężeń z kształtowników stalowych dla wykonanej już części oficyny, b) pominięcie faktu, że roboty wykonane przez inwestora po doręczeniu postanowienia z dnia [...] marca 2015 r Nr [...] wykonane były w sposób przewidziany w projekcie budowlanym mgr inż. arch. A. J., przedłożonym przez inwestora jako projekt budowalny zamienny co przeczy twierdzeniu jakoby były one robotami zabezpieczającymi, 3) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 k.p.a. przez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący zebranego materiału dowodowego tj.: a) pominięcie wyników czynności kontrolnych wykonanych przez pracowników PINB dla Miasta [...] z których wynika, że roboty wykonane przez inwestora po doręczeniu postanowienia z dnia [...] marca 2015 r Nr [...] wykonane były w sposób przewidziany w projekcie budowlanym mgr inż. arch. A. J., przedłożonym przez inwestora jako projekt budowalny zamienny co przeczy twierdzeniu jakoby były one robotami zabezpieczającymi, b) nieuwzględnienie wyników czynności kontrolnych wykonanych przez pracowników PINB dla Miasta [...], w czasie których określono zakres robót budowlanych dokonanych po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu robót, w sytuacji gdy z charakteru tych czynności oraz ich skali (wykonanie wszystkich kondygnacji budynku) wynika, że były to roboty docelowe, 4) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 104 i 105 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie tj. umorzenie z urzędu postępowania administracyjnego o sygn. akt [...] w części dotyczącej rozbiórki elementów lewej oficyny budynku przy ul. [...] w [...], wykonanych po doręczeniu inwestorowi postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego dla Miasta [...] o wstrzymaniu robót budowalnych nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., sygn. akt [...], w sytuacji gdy brak jest przesłanek do jego umorzenia. Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji zmierzające do jej wydania. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że PINB decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] (znak [...]) nakazał współwłaścicielom nieruchomość przy ul. [...] w [...] - Pani K. J. i Panu K. J. - rozbiórkę części lewej oficyny budynku znajdującego się na ww. nieruchomości, wykonanych po doręczeniu inwestorowi postanowienia PINB z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] (znak [...]), wg załączników do decyzji nr [...]. WINB decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. (znak [...]) uchylił decyzję PINB z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] (znak [...]) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pan M. M. zaskarżył ww. decyzję WINB do WSA. Tymczasem działając na skutek ww. decyzji kasacyjnej WINB, PINB decyzją z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] (znak [...]) umorzył z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej rozbiórki lewej oficyny budynku przy [...] w [...], robót wykonanych po doręczeniu postanowienia PINB z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] (znak [...] [...]). Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że WSA wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Po 273/17 uchylił ww. decyzję kasacyjną WINB z [...] lutego 2016 r., zaś Naczelny Sad Administracyjny wyrokiem z dnia [...] października 2019 r., sygn. akt II OSK 2874/17 oddalił skargę kasacyjną. Na skutek wyroku WSA z dnia [...] czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Po 273/17, WINB załatwił sprawę z odwołania Pani K. J. i Pana T. J. oraz odwołania Pana K. J. od decyzji PINB z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] (znak [...]), tj. decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. (znak [...]) uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej adresata obowiązku i w tej części orzekł o nałożeniu obowiązku na skarżącego, w pozostałej części utrzymał zaskarżona decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z przedstawionego powyżej stanu faktycznego sprawy, zaskarżona decyzja PINB z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] będąca przedmiotem niniejszego postępowania odwoławczego wydana została w następstwie wyeliminowanej z obrotu prawnego decyzji kasacyjnej WINB z dnia [...] lutego 2017 r. (znak [...]). Tymczasem sprawa robót budowlanych wykonanych po doręczeniu postanowienia PINB z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] (znak [...]) wstrzymującego skarżącemu prowadzenie robót budowlanych polegających na rozbudowie i nadbudowie lewej oficyny budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] (działka nr [...] arkusz [...] obręb [...]) i nakazującego zabezpieczenie lewej oficyny budynku przed dostępem osób postronnych, została ostatecznie zakończona decyzją merytoryczną WINB z dnia [...] stycznia 2020 r. (znak [...]). Inne są zatem przesłanki umorzenia postępowania administracyjnego, tj. załatwienie sprawy inną decyzją administracyjną, a nie zaś uznanie wykonanych robót za roboty zabezpieczające. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, uzasadnione jest uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania organu I instancji zmierzającego do jej wydania (art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.). Skarżący, pismem z dnia [...] lutego 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargę na decyzję organu odwoławczego. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 104 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uchylenie decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej lewej oficyny budynku i umorzeniu postępowania organu I instancji zmierzającego do jej wydania w sytuacji gdy, decyzja WINB z dnia [...] stycznia 2020 r., sygn. akt: [...] na podstawie której została ona wydana jest niesłuszna, 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanej decyzji poprzez bezkrytyczne odniesienie się do ustaleń WINB zawartych w decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r., sygn. akt: [...] i błędne uznanie, że: a) roboty wykonywane przez inwestora po doręczeniu postanowienia z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] o wstrzymaniu robót budowlanych nie stanowiły robót zabezpieczających, a w konsekwencji zaszły okoliczności, o których mowa w art. 50a pkt 2 Prawo budowlane, b) błędne uznanie, że skoro prace zabezpieczające w zakresie konstrukcji pokrywały się z projektem budowlanym zamiennym autorstwa mgr inż. A. J., to należy uznać, że wykonywane w lewej oficynie prace z pewnością pracami zabezpieczającymi nie były, c) pominięcie etapu budowy, na którym dokonano wstrzymania robót budowlanych, d) pominięcie okoliczności, iż prace zabezpieczające były konieczne do wykonania, zaś o ich konieczności wykonania zadecydował nie inwestor, a kierownik budowy, e) dokonanie oceny odnośnie prowadzonych przez skarżącego prac bez odniesienia się do wiedzy specjalistycznej, na którą z kolei powoływał się skarżący- nawet jeśli były to ekspertyzy, czy opinie prywatne, f) przyznanie przez organ konieczności dokonania zabezpieczeń i jednoczesne kontestowanie wybranego przez skarżącego sposobu zabezpieczeń pomimo braku określenia sposobu zabezpieczeń w decyzji o wstrzymaniu robót, g) pominięcie charakteru budynku oraz jego konstrukcji stalowo-żelbetowej oraz konieczności zabezpieczenia konstrukcji całego budynku, h) błędne uznanie, że postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. zawierało informację o zabezpieczeniu, 3) naruszenie art. 50a pkt. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że jeśli prace podejmowane przez skarżącego pokrywają się z projektem budowlanym zamiennym nie ma możliwości, aby były pracami zabezpieczającymi, 4) naruszenie art. 50 ust. 1 pkt Prawa budowlanego poprzez błędne jego zastosowanie i przyjęcie, że wykonywanie prac zabezpieczających po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu robót budowalnych stanowi niezastosowanie się do tego postanowienia, 5) naruszenie art. 50 ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego poprzez irracjonalne stwierdzenie, że nakazanie zabezpieczenia budynku przez dostępem osób postronnych stanowi ustalenie wymagań dotyczących niezbędnych zabezpieczeń w rozumieniu tego przepisu, 6) naruszenie art. 50 ust. 2 prawo budowane poprzez uznanie, że zabezpieczenie lewej oficyny przed dostępem osób postronnych stanowi ustalenie wymagań dotyczących niezbędnych zabezpieczeń w rozumieniu tego przepisu. Skarżący wniósł o dopuszczenie na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej – p.p.s.a.) dowodów z dołączonych do skargi dokumentów. Inspektor Nadzoru Budowlanego, pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r., złożonym w odpowiedzi na skargę, wniósł jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, że decyzje organu I instancji z dnia [...] maja 2017 r. oraz organu II instancji z dnia [...] stycznia 2020 r. wydane zostały na skutek uchylenia przez WINB, decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., pierwotnie wydanej w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Organ I instancji, w swojej decyzji z dnia [...] maja 2017 r. uzasadnia wydane rozstrzygnięcie wytycznymi zawartymi w decyzji kasatoryjnej WINB z dnia [...] lutego 2017 r. Organ II instancji, w decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r. wskazuje natomiast na okoliczność rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem sprawy przez inną decyzję ostateczną. Wskazane rozstrzygnięcie WINB z dnia [...] lutego 2017 r., na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt: II SA/Po 273/17 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt: II OSK 2874/17, oddalającego wniesioną skargę kasacyjną, zostało prawomocnie wyeliminowane z obrotu prawnego. Wskutek powyższego, jako że postępowanie wróciło do organu I instancji sprawa robót budowlanych wykonanych po doręczeniu postanowienia PINB z dnia [...] marca 2015 r.- wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych polegających na rozbudowie i nadbudowie lewej oficyny budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy [...] w [...] (działka nr [...] arkusz [...], obręb [...]) i nakazującego zabezpieczenie lewej oficyny budynku przed dostępem osób postronnych, została ostatecznie zakończona decyzją merytoryczną WINB z dnia [...] stycznia 2020 r. (znak [...]). Na tle powyższego stwierdzić należy, że w sposób oczywisty sprawa zaczęła się toczyć niejako dwutorowo, w efekcie czego w obrocie prawnym jednocześnie była decyzja PINB z dnia [...] listopada 2016 r. oraz uchylająca ją częściowo, w tym zakresie orzekająca merytorycznie i w części utrzymująca ją w mocy decyzja WINB z dnia [...] stycznia 2020 r. (wydana ostatecznie po przejściu sprawy przez dwie instancje sądowoadministracyjne), a także decyzja PINB z dnia [...] maja 2017 r. wydana w związku z "czasowym" (na skutek uchylenia, a następnie uchylenia decyzji uchylającej) uchyleniem decyzji PINB z dnia [...] listopada 2016 r. W opisanej sytuacji, ponieważ przesłankami wydania decyzji PINB z dnia [...] maja 2017 r. - umarzającej postępowanie - było uznanie wykonanych robót za roboty zabezpieczające, nie zaś owa dwutorowość postępowania, organ odwoławczy, na skutek wniesienia środków zaskarżenia od decyzji PINB z dnia [...] maja 2017 r. uznał za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji PINB w całości i umorzenie postępowania organu I instancji zmierzającego do jej wydania (art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.) z uwagi na załatwienie sprawy inną decyzją administracyjną, tj. decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. Takie stanowisko i rozstrzygnięcie organu Sąd uznaje za słuszne i prawidłowe. Podzielając zatem ustalenia faktyczne poczynione przez WINB w kontrolowanej w niniejszym postępowaniu sądowym decyzji oraz przytoczoną argumentację, Sąd doszedł do przekonania, że decyzja ta jest nie tylko słuszna i prawidłowa, ale nadto ma istotne znaczenie porządkujące. Kończy bowiem niedopuszczalny stan, w którym w obrocie prawnym funkcjonują dwa rozstrzygnięcia tej samej materii. Jednocześnie, wskazać należy, że w ocenie Sądu, podniesione w skardze argumenty pozostają bez wpływu na wynik sprawy. W zasadniczej części skargi, skarżący obszernie wyjaśnia kwestię charakteru wykonanych robót budowlanych, wskazując że były to roboty zabezpieczające. Powyższe okoliczności nie są jednak przedmiotem niniejszej sprawy. Kwestia ta nie podlega więc badaniu przez Sąd. Sąd wskazuje również, że nie uwzględnił zgłoszonych przez skarżącego wniosków dowodowych. Zgodnie bowiem z art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zgłoszone wnioski dowodowe, zmierzające do wykazania charakteru wykonanych robót, nie mają znaczenia dla niniejszej sprawy, a tym samym, nie są niezbędne do jej wyjaśnienia. W opisanych okolicznościach, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.