II OSK 2777/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku "P." Spółki Akcyjnej w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "P." Spółki Akcyjnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 650/12 w sprawie ze skargi "P." Spółki Akcyjnej w W. na decyzję Zachodniopomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 650/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę "P." Spółki Akcyjnej w W. na decyzję Zachodniopomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2012 r. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w D. z dnia [...] marca 2012 r., którą nakazano Spółce Akcyjnej "P." w W. dokonanie mineralizacji pasów przeciwpożarowych wzdłuż linii kolejowej nr [...] na obszarach leśnych Nadleśnictwa D. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku "P." Spółka Akcyjna w W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje poniesienie zbędnego wydatku o wartości szacunkowej 194.000 zł. Zdaniem Spółki jest to wydatek całkowicie zbędny i niecelowy. Spółka wskazała także, że w wyniku wykonania tej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, zważywszy na wysokość kosztów i późniejszych trudności ich odzyskania, tym bardziej, że osoba zobowiązana do poniesienia tego kosztu nie brała udziału w postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie natomiast z art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wnioskodawca nie wykazał w sposób wystarczający okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie zaskarżonego aktu. Skarżąca Spółka we wniosku o wstrzymanie wykonana decyzji nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządziłoby jej niepowetowaną szkodę. Zawarta w uzasadnieniu wniosku hipotetyczna szkoda i trudność odzyskania kosztów zabezpieczenia przeciwpożarowego uniemożliwia zweryfikowanie twierdzeń Spółki w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżąca nie przytoczy w tym zakresie żadnych konkretnych okoliczności. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji