II OZ 674/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 957/21 w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 czerwca 2021 r., znak: SKO.ZP/415/236/2021 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Uzasadnienie. Pełnomocnik skarżącej E. M. adw. A. B. otrzymała w dniu 15 marca 2022 r. odpis skargi kasacyjnej J. S. od wyroku z dnia 23 listopada 2021 r. (dowód doręczenia k. 91). Czternastodniowy termin do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał 29 marca 2022 r. Pismem z dnia 26 kwietnia 2022 r. adw. A. B. złożyła odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, wskazując na przebywanie na zwolnieniu lekarskim w dniach od 29 marca do 19 kwietnia 2022 r. w związku z kolizją drogową, załączając powyższe zaświadczenie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił termin do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Sąd uznał, że podana we wniosku okoliczność związana z przebywaniem na udokumentowanym zwolnieniu lekarskim w dniach od 29 marca do 19 kwietnia 2021 r., w związku z leczeniem po kolizji drogowej, wyłączają winę w niedochowaniu terminu. Była to bez wątpienia okoliczność obiektywna i niezależna od pełnomocnika i powodowała wobec tego niemożność zachowania terminu. Jednocześnie w terminie 7 dni od ustania przyczyny niedochowania terminu, a zatem od zakończenia okresu przebywania na zwolnieniu lekarskim, pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. S., reprezentowany przez adwokata wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę przywrócenia terminu. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wnoszącego zażalenie podniósł, że postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu zostało wydane 15 czerwca 2022 r., tj. po roku od dnia uchybienia terminu do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. WSA w Krakowie nie analizował dyspozycji art. 87 § 5 P.p.s.a – przepis ten został pominięty. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wskazano żadnej wyjątkowej okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu po upływie roku od kiedy mu uchybiono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazuje nieprawidłowe daty roczne, tj. rok 2021, zamiast roku 2022 - otrzymania przez pełnomocnika skarżącej E. M. odpisu skargi kasacyjnej, złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną, wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną, czy przebywania pełnomocnika skarżącej na zwolnieniu lekarskim. Podanie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia roku 2021 jest, w okolicznościach sprawy wynikających z akt sądowych, oczywistą omyłką. Z akt sprawy wynika bowiem, że wszystkie opisane zdarzenia miały miejsce w roku 2022. Nie jest to błąd, czy omyłka istotna, której dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Wada o charakterze oczywistej omyłki podlega usunięciu w trybie prostowania (rektyfikacji) a nie w trybie odwoławczym w postępowaniu administracyjnym, czy też kasacyjnym lub zażaleniowym w postępowaniu sądowym. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że brak złożenia przez pełnomocnika skarżącej odpowiedzi na skargę kasacyjną w terminie i okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu, wyłączają winę pełnomocnika skarżącej w niedochowaniu terminu. W złożonym zażaleniu nie podjęto natomiast próby podważenia tych okoliczności, dlatego też zażalenie jako nie posiadające usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a, postanowił, jak w sentencji.