VI SA/Wa 1940/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący R. D., reprezentowany przez M. M., wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. Sąd z pismem z dnia 2 września 2015 r. wezwał M. M. do wykazania, iż spełnia przesłanki zawarte w art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako "p.p.s.a."), a jeśli tak, do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (oryginału lub poświadczonej przez notariusza za zgodność z oryginałem kopii), w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie poinformowano pełnomocnika skarżącego o treści ww. przepisu. Wezwanie, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniu 4 września i 14 września 2015 r. z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, urząd pocztowy zwrócił w dniu 22 września 2015 r. do Sądu. Strona na wezwanie Sądu nie wykazała iż M. M. spełnia przesłanki zawarte w art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a., oraz nie złożyła pełnomocnictwa procesowego upoważniającego M. M. do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki lub jej organu nadrzędnego. Ponadto w myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 ww. ustawy) dołączyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Skarga R. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. została podpisana przez M. M. Do skargi nie załączono pełnomocnictwa potwierdzającego upoważnienie M. M. do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał M. M. do wykazania, iż spełnia przesłanki zawarte w art. 35 § 1 i 2 p.ps.a., a jeśli tak, do złożenia stosownego pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w wyżej wskazanym siedmiodniowym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (§ 3 ww. przepisu). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia ww. czternastodniowego okresu (§ 4 ww. przepisu). W niniejszej sprawie spełniono powyższy wymóg, bowiem przesyłka została dwukrotnie awizowana. Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi biegł od dnia 18 września 2015 r. i upłynął w dniu 25 września 2015 r. Należy również podkreślić, iż dla skuteczności doręczenia w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. niezbędne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił zawiadomienie dla adresata: w skrzynce na korespondencję, na drzwiach mieszkania, w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń czy na drzwiach biura lub innego pomieszczenia (tak Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 188, powołując się na wyrok SN z dnia 4 lipca 2002 r., I CKN 861/00, niepubl). Na gruncie niniejszej sprawy, jak wynika z adnotacji poczynionej przez osobę doręczającą przesyłkę na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru, zawiadomienie dla adresata zostało umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Tym samym uznać należy, iż doręczenie w trybie art. 73 p.p.s.a. wezwania Sądu z dnia 2 września 2015 r. do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi, nastąpiło z zachowaniem kryteriów, od których spełnienia uzależniona jest jego prawidłowość. Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi i dotyczących spełnienia przez osobę podpisującą skargę przesłanek z art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz przedłożenia stosownego pełnomocnictwa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.