IV SA/Wr 344/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2022 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją nr [..]z dnia [...]roku - po rozpatrzeniu odwołania skarżącego S. S. od rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w L. nr [...]z dnia [...] roku w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji tj. wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby - Komendant Wojewódzki Policji we W. utrzymał w mocy tenże rozkaz personalny. W uzasadnieniu organ II instancji między innymi podał, że Komendant Miejski Policji w L. orzeczeniem nr [...] z dnia [...]roku, uznał skarżącego funkcjonariusza winnym popełnienia zarzucanych mu przewinień dyscyplinarnych i wymierzył karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. Orzeczenie to zostało doręczone stronie w dniu 10 stycznia 2022 roku. Biorąc pod uwagę fakt, iż ukarany nie odwołał się w przewidzianym ustawowo dla tej czynności terminie, przedmiotowe orzeczenie zdaniem organu stało się ostateczne z dniem 18 stycznia 2022 roku. Następnie Komendant Miejski Policji w L. rozkazem personalnym nr [...]z dnia [...]roku, wydanym na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 134f i 135o ust. 4 ustawy o Policji, zwolnił skarżącego ze służby w Policji z dniem 25 lutego 2022 roku. Organ zauważył, że toczące się postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia nr 8 z dnia 30 grudnia 2021 roku Komendanta Miejskiego Policji w L., będące odrębnym postępowaniem, nie ma wpływu na postępowanie odwoławcze od rozkazu o zwolnieniu ze służby w Policji. W dniu zwolnienia strony ze służby istniało w obrocie prawnym prawomocne orzeczenie dyscyplinarne wymierzające karę wydalenia ze służby, istniała zatem przyczyna uzasadniająca zastosowanie obligatoryjnej przesłanki zwolnienia ze służby w Policji wynikającej z art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji. W skardze, domagając się uchylenia decyzji, skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji. Wniósł nadto o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w przedmiocie skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji numer [...] z dnia [...roku w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od zapadłego orzeczenia dyscyplinarnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego ze względów celowościowych. Zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna) musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Utrwalona praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w powołanym wyżej przepisie sformułowania "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Postępowanie sądowe w rozpatrywanej sprawie pozostaje w ścisłej korelacji z odrębnym postępowaniem sądowym w sprawie o sygnaturze akt II SA/Wa 1461/22, zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie ze skargi skarżącego, wywiedzionej na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...]nr[...], utrzymujące w mocy postanowienie nr [...] z dnia [...]o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia nr 8 Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia [...]o uznaniu skarżącego winnym popełnienia zarzucanych mu czynów i wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Wynik toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. będzie miał prejudycjalny charakter dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ewentualne bowiem uchylenie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia dyscyplinarnego będzie się wiązało z koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia nr [...] z dnia [....] wydanego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu - odmawiającego przyjęcia złożonego z uchybieniem terminu odwołania od orzeczenia dyscyplinarnego oraz będzie oznaczało rozpoznanie merytoryczne tego odwołania w drugiej instancji. Trzeba zaś zważyć na okoliczność, iż wynik postępowania dyscyplinarnego ma wpływ na zastosowanie normy z art. 41 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. z 2021 r. poz. 1882 ze zm.), który to przepis stanowi materialnoprawną podstawę wydania decyzji zaskarżonej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z tym przepisem "policjanta zwalnia się ze służby w Policji w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby". Zaskarżona decyzja została natomiast oparta na orzeczeniu dyscyplinarnym wydanym w pierwszej instancji – jako mającym według oceny organu Policji walor ostateczności (prawomocności). W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, celowe jest w rozpatrywanej sprawie zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego prowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie II SA/Wa 1461/22, rozstrzygającego w kwestii oceny zgodności z prawem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia dyscyplinarnego. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.