III FZ 690/21

SENTENCJA Dnia 23 listopada 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. [...] Sp. z o. o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 505/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. [...] Sp. z o. o. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 31 marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1.1. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 505/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. Sp. z o. o. z siedzibą w L. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 31 marca 2021 r. nr [...], w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. 1.2. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 czerwca 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki, tj. wyciągu z KRS – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, zarządzeniem z 16 czerwca 2021 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu 28 czerwca 2021 r. Termin na uiszczenie wpisu oraz uzupełniania braków upływał z dniem 5 lipca 2021 r. Spółka nie uiściła wpisu oraz nie uzupełniła pozostałych braków formalnych. 1.3. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2021 r. odrzucił skargę. 1.4. Na powyższe postanowienie skarżąca spółka złożyła zażalenie. Wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości. W uzasadnieniu zażalenia strona skarżąca podniosła, że działała bez profesjonalnego pełnomocnika i w związku z powyższym Sąd pierwszej instancji powinien ponownie ją wezwać do uiszczenia wpisu od skargi, po tym jak po wezwaniu doręczonym w dniu 28 czerwca 2021 r. tego wpisu nie uiściła. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. 2.2. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne). 2.3. Odwołując się jeszcze do art. 58 § 1 p.p.s.a., należy zauważyć, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 kontrola działalności administracji publicznej § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego lub jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. 2.4. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 czerwca 2021 r. skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki, tj. wyciągu z KRS – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zważając na to, że skarżąca spółka nie została zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi –miała ona obowiązek ten wpis uiścić. Zgodnie z datą na potwierdzeniu odbioru, odpis powyższego zarządzenia został skarżącej skutecznie doręczony w dniu 28 czerwca 2021 r. (k. 19 akt sądowych). Termin na uiszczenie wpisu oraz uzupełnienie pozostałych braków formalnych upływał z dniem 5 lipca 2021 r. Spółka wpisu nie opłaciła oraz nie uzupełniła braków formalnych pod postacią nadesłania wyciągu z KRS. 2.5. Skutkiem niewykonania w terminie lub nieprawidłowego wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi jest jej odrzucenie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę i nie był zobowiązany, jak sugeruje wnosząca zażalenie spółka, do ponownego wezwania Strony do uzupełnienia braków formalnych. Co prawda w orzecznictwie dopuszcza się wyjątkowo sytuacje, gdy konieczne jest ponowne wezwanie do uzupełnienia braków pisma. Przyjmuje się tak na przykład wówczas, kiedy wezwanie nie wyczerpywało wszystkich braków, bądź gdy skarżący błędnie odczytał jego treść. W niniejszej sprawie wezwanie było precyzyjne. Z racji tego, że skarżąca nie uzupełniła wszystkich błędów formalnych w ustawowym terminie, Sąd pierwszej instancji prawidłowo postąpił odrzucają skargę postanowieniem. 2.6. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji nie obowiązuje przymus zastępstwa stron przez profesjonalnych pełnomocników (tzw. przymus adwokacko-radcowski). W związku z powyższym, nie ulega wątpliwości, że Skarżąca nie potrzebowała profesjonalnego pełnomocnika do opłacenia wpisu od skargi. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu było klarowne i jego treść była zrozumiała nawet dla osób nie będących profesjonalnymi pełnomocnikami. W związku z powyższym, nie można uznać argumentacji skarżącej za zasadną. 2.7. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.