III SAB/Wa 37/22

SENTENCJA Warszawa, dnia 13 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie skargi na działania urzędników w zakresie księgowania wpłat w podatku rolnym postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE K.P. (Skarżący, Strona) pismem z dnia 25 lipca 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na działanie urzędników z działu finansowego gminy Nadarzyn (...). Skarga związana jest z nieksięgowaniem wpłat podatku i m.in. egzekucją za (nie)zapłacone podatki.". W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie wskazując, że w dacie wpływu skargi na bezczynność (17 sierpnia 2022 r.) postępowanie było zakończone już decyzją ostateczną. W uzasadnieniu stwierdzono, że po przeprowadzeniu wstępnego badania zażalenia K.P. na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] maja 2021 r. o sposobie zarachowania wpłaty, SKO postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2022 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Pismem z 27 lipca 2022 r. zwrócono się do Skarżącego o sprecyzowanie skargi poprzez wskazanie, w jakim celu skarga została nadesłana do tut. Sądu, w szczególności wskazanie, czy pismo to stanowi skargę na działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracji (jeżeli tak to należało wskazać nazwę organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi). Odpowiadając na ww. pismo Strona wskazała, że "skarga dotyczy przewlekłości postępowania w gminie Nadarzyn i SKO. Nie wiem bowiem, który z nich zwyczajnie kłamie. Czy gmina, że akta przesłała czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że ich nie otrzymało. Skarżę obie instytucje.". Zarządzeniem z 9 listopada 2022 r. wezwano Skarżącego do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wskazując, że zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W odpowiedzi,w piśmie z dnia 19 listopada 2022 r. Strona wskazała, że "przynaglenie składałem ustnie, jak już pisałem, kilkukrotnie telefonowałem do SKO. Trudno jednak było przesłać pismo nie mając sygnatury.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie Sąd wskazuje, że z urzędu jest mu wiadomym, że w tut. sądzie toczy się sprawa ze skargi Strony na postanowienie SKO w W. z [...] sierpnia 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie o sposobie zarachowania wpłaty w podatku rolnym.(sygn. akt III SAB 48/22). Na moment wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, zażalenie Skarżącego na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] maja 2021 r. o sposobie zarachowania wpłaty, nie było jeszcze rozpoznane. Należy zaznaczyć, że choć Strona nie określiła precyzyjnie, czego dotyczy skarga na przewlekłość, to mając na uwadze akta niniejszej sprawy, jak również wiedzę o toczącym się ww. postępowaniu należało przyjąć, że złożona w dniu 25 lipca 2022 r. skarga dotyczy przewlekłości postępowania w sprawie dotyczącej rozpoznania zażalenia na postanowienie o sposobie zarachowania wpłaty w podatku rolnym. Na tle powyższego należy zaznaczyć, że badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 ww. przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Jak stanowi art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U z 2020 r, poz. 1325), na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Wskazuje na to w szczególności użyty w art. 53 § 2b p.p.s.a. zwrot "skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść (...) po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu", który należy rozumieć jako samoistny warunek dopuszczalności skargi, który trzeba spełnić, aby prawnie dopuszczalne stało się wniesienie takiego środka ochrony sądowej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd wskazuje, że zarówno z akt sprawy przekazanych przez organ, odpowiedzi na skargę oraz wyjaśnień składanych przez Stronę w toku postępowania nie wynika, aby złożenie przedmiotowej skargi było poprzedzone ponagleniem, o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej, a które według art. 52 § 2 p.p.s.a. jest obligatoryjne. Nie można uznać za prawnie skuteczne złożenie ponaglenia droga telefoniczną, jak wskazywał Skarżący. Zgodnie z art. 168 . § 1 Ordynacji podatkowej, ponaglenie jest podaniem, a podania mogą być wnoszone pisemnie lub ustnie do protokołu, także za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczna skrzynkę podawczą. Wobec powyższego, brak złożenia ponaglenia oznacza, że nie zostały w sprawie wyczerpane środki zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przytoczonych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.