II SA/Ol 859/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 listopada 2009r. sprawy ze skargi J. W. na działalność Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. w przedmiocie przyznania świadczeń z pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia "[...]" J.W. zwrócił się do Burmistrza Miasta S. o przyznanie pomocy materialnej m.in. na zakup okularów. Wniosek ten został przekazany do rozpoznania Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. Następnie w związku z wyłączeniem od udziału w tym postępowaniu wszystkich pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. na mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" wyznaczono do załatwienia tej sprawy Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" odmówiono J. W. przyznania zasiłku celowego na zakup okularów. Wskazano, iż wnioskodawca posiada własne zasoby pozwalające na finansowe uniezależnienie się od pomocy społecznej. Ponadto stwierdzono dysproporcję między wysokością dochodu udokumentowanego a rzeczywistymi środkami pozostającymi w dyspozycji wnioskodawcy. Podkreślono również brak starań wnioskodawcy w celu rozwiązania swojej trudnej sytuacji we własnym zakresie, jak również brak współpracy z organami pomocy społecznej. J. W. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, wskazując, iż jest ona dla niego krzywdząca i narusza przepisy prawa. Podkreślił, że jest osobą bezrobotną, znajdującą się w trudnej sytuacji finansowej. Decyzją z dnia "[...]" nr SKO "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Podkreślono, iż wnioski zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie znajdują poparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji nie udowodnił wystąpienia w sprawie okoliczności, które mogłyby świadczyć o zasadności odmowy przyznania wnioskodawcy świadczenia w postaci zasiłku celowego na zakup okularów. W dniu "[...]- J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. podając, że jest to skarga "na Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P.", dotycząca jej niewłaściwego zachowania i nieprawidłowości, związanych m.in. z niedopuszczaniem podległego pracownika socjalnego do przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, przez co uniemożliwiono skarżącemu otrzymanie świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący zażądał jej ukarania, przeszkolenia i przeegzaminowania w zakresie przydatności na stanowisku Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, a także wysłania na specjalistyczne badania lekarskie. Jednocześnie w innej skardze skierowanej do tut. Sądu, która została nadana w tej samej przesyłce pocztowej ze skargą aktualnie rozpoznawaną, J.W. wyjaśnił, że skargę na działalność Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. skierował za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., gdyż nie miał środków na opłacenie odrębnej przesyłki pocztowej. Wymieniając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr SKO "[...]" z dnia "[...]" wskazał, że jest ona słuszna jako przekazująca sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Uwierzytelniona kopia skargi zawierającej to oświadczenie została dołączona do akt niniejszej sprawy (karta 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Należy zaznaczyć, iż merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy albo ich pracowników (tak m.in. w postanowieniu NSA z dnia 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, niepublik.). Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi J. W. jest nienależyte wykonywanie zadań z zakresu pomocy społecznej przez Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Zatem biorąc pod uwagę wskazane wyżej regulacje organem właściwym do jej rozpoznania stosownie do treści art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego jest Rada Miejska w P., nie zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. W związku z powyższym na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.