II SA/Wa 2796/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant referent stażysta Aneta Kardas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2020 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania nagrody rocznej oddala skargę UZASADNIENIE Komendant Główny Policji (organ/KGP) decyzją z [...] listopada 2019 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Pana J. K. (dalej skarżący) od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. (dalej organ I instancji/KWP) z [...] września 2019 r., nr [...], o odmowie przyznania nagrody rocznej za 2018 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Skarżący w dniu [...] kwietnia 2019 r. wystąpił do KWP, o wypłacenie przez Policję zaległej nagrody rocznej. Wskazał, że ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2019 r. poz. 161, z późn. zm.; dalej ustawa o Policji) wiąże nagrodę roczną z faktem służby w Policji. Podniósł, że stosownie do art. 110 ust. 3 ustawy o Policji nagroda roczna przysługuje, jeżeli policjant w danym roku kalendarzowym pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych. Wykazał, że pełnił służbę w Wydziale Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. w okresie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 30 czerwca 2018 r., czyli przez okres 6 miesięcy. Powołując się na przepis art. 110 ust. 1 ustawy o Policji wskazał, że przysługuje mu nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym. Jego zdaniem, w dniu ustania stosunku służbowego spełniał ten warunek przewidziany ww. przepisem, tj. był funkcjonariuszem Policji oraz pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy w danym roku kalendarzowym. W uzasadnieniu swego stanowiska powoływał się na pismo z dnia [...] marca 2019 r. nr [...], z którego wynikało, że ustawa o Policji wiąże nagrodę roczną z faktem służby, a więc służby w Policji. Stosownie do art. 110 ust. 3 ustawy o Policji nagroda roczna przysługuje, jeżeli policjant w danym roku kalendarzowym pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych. Podniósł, że w przedmiotowej opinii wskazano m.in., iż o ile były funkcjonariusz Policji nabył prawo do nagrody rocznej w pierwotnej formacji, to nagroda wypłacana jest w stosownej części za okres faktycznej służby w Policji przez właściwego przełożonego, w części związanej z faktyczną służbą w SOP przez Komendanta SOP. Wskazał, że stanowisko zawarte w przedmiotowej opinii zostało potwierdzone w piśmie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. skierowanym przez Sekretarza Stanu MSWiA do Komendanta Głównego Policji. Podniósł, że w odpowiedzi udzielonej w dniu [...] sierpnia 2019 r. przez Zastępcę Dyrektora Zarządu I SOP poinformowano, iż kwestia wskazania organu właściwego do wypłaty nagrody rocznej policjantom przeniesionym na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa była przedmiotem opinii prawnej Departamentu Prawnego MSWiA zawartej w piśmie z dnia [...] marca 2019 r., z której wynika, że organem właściwym do wypłaty zaległej części nagrody rocznej jest Policja. KWP decyzją z dnia [...] września 2019 r., nr [...], odmówił przyznania nagrody rocznej za okres pełnienia służby w Policji za rok 2018, tj. w okresie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 30 czerwca 2018 r. w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w bieżącym roku. Odwołanie od tej decyzji wniósł skarżący, zarzucając jej błędną interpretację przepisów prawa. Wniósł o jej uchylenie w całości i przyznanie mu nagrody rocznej za rok 2018. Po rozpoznaniu odwołania KGP zaskarżoną decyzją z dnia 4 listopada 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ wskazał, że argumenty skarżącego są niezasadne. Podniósł, że w dniu [...] czerwca 2018 r., pomiędzy Komendantem SOP a KGP, zawarte zostało porozumienie w sprawie przeniesienia skarżącego ze służby w Policji do służby w Służbie Ochrony Państwa. W porozumieniu tym wskazano, że służba w Policji wymienionego ustaje z dniem 30 czerwca 2018 r., a początkiem jego służby w Służbie Ochrony Państwa jest dzień 1 lipca 2018 r. Podniesiono, że skarżący został przeniesiony ze służby w Policji do służby w Służbie Ochrony Państwa, z zachowaniem ciągłości służby. Organ wyjaśnił, że wypłata nagrody rocznej, o której mowa w art. 110 ust. 9 i 10 ustawy o Policji, jest czynnością materialno-techniczną, a zatem nie wymaga wydania decyzji. Wskazał, że skarżący został przeniesiony ze służby w Policji do służby w Służbie Ochrony Państwa, z zachowaniem ciągłości służby. Wskazał, że instytucja przeniesienia funkcjonariusza innej służby do służby w Służbie Ochrony Państwa została zamieszczona w przepisie art. 70 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2019 r. poz. 828, ze zm.; dalej u.s.o.p). Podniósł, że przepis art. 70 ust. 2 u.s.o.p stanowi, że funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, do służby w Służbie Ochrony Państwa przenosi Komendant SOP w porozumieniu z komendantem albo szefem właściwej służby, z której dany funkcjonariusz ma zostać przeniesiony, za zgodą ministra właściwego do spraw wewnętrznych. W przedmiotowej sprawie przeniesienie do innej służby odbyło się na mocy porozumienia. Wskazał, że z treści przepisu art. 70 ust. 4 u.s.o.p wynika, że funkcjonariusz innej formacji przeniesiony do służby w Służbie Ochrony Państwa zachowuje ciągłość służby. Stosownie natomiast do art. 70 ust. 5 cytowanej ustawy funkcjonariuszowi przenoszonemu w trybie, o którym mowa w ust. 1 nie przysługuje odprawa ani inne należności przewidziane dla funkcjonariuszy odchodzących ze służby. Podniósł, że zasadą jest, iż wypłata nagrody rocznej następuje do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje nagroda (art. 110 ust. 9 cyt. ustawy), przy czym zgodnie z art. 110 ust. 10 ustawy o Policji policjantowi zwalnianemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się w terminie 14 dni od dnia zwolnienia. W tym przypadku zgodnie z treścią art. 70 ust. 5 u.s.o.p, nagroda roczna nie przysługuje policjantowi przenoszonemu w trybie art. 70 ust. 1 u.s.o.p. Jego zdaniem przełożony, o którym mowa w art. 110 ust. 13 ustawy o Policji, nie jest uprawniony do przyznania nagrody rocznej za okres pełnionej służby w Policji w roku kalendarzowym, w którym następuje przeniesienie funkcjonariusza Policji do SOP. Policjantowi przeniesionemu do służby w SOP przysługuje nagroda roczna za służbę pełnioną w roku kalendarzowym w SOP na podstawie art. 174 ust. 1 u.s.o.p., z uwzględnieniem okresu służby pełnionej w Policji. Funkcjonariusz ten zachowuje bowiem ciągłość służby, a zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie przenoszenia do służby w Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2019 r., poz. 111), Komendant SOP, określając okres służby i stażu funkcjonariusza, uznaje je za równorzędne i przyjmuje odpowiednio, że jeden dzień służby i stażu w Policji odpowiada jednemu dniowi służby i stażu w SOP. Zgodnie z § 13 wymienionego rozporządzenia, Komendant SOP, określając należności pieniężne o charakterze jednorazowym lub przysługujące za dany okres, uważa je za zrealizowane, jeżeli w czasie pełnienia służby w dotychczasowych jednostkach organizacyjnych funkcjonariusz otrzymał należności pieniężne przysługujące z tego samego tytułu. Uposażenie funkcjonariusza z tytułu służby w SOP oraz nagroda roczna podlegają odpowiedniemu zmniejszeniu, jeżeli za ten sam okres funkcjonariusz nabył prawo do uposażenia z tytułu służby w dotychczasowych jednostkach organizacyjnych. Wskazał, że prawo do nagrody rocznej materializuje się wobec policjanta z upływem roku, za który nagroda ta przysługuje, a zatem w przypadku przeniesienia do SOP w chwili, w której nie jest on już policjantem. Wobec tego, jeśli nie jest już policjantem, a jest funkcjonariuszem SOP, który w wyniku przeniesienia pomiędzy służbami zachowuje ciągłość służby, to jego służba w Policji jest równoważna ze służbą w SOP, a co za tym idzie przysługuje mu uprawnienie do nagrody rocznej za służbę pełnioną w SOP, za cały rok kalendarzowy, w którym nastąpiło przeniesienie, tj. z uwzględnieniem służby w Policji, jako równoważnej ze służbą w SOP. Uznał, iż w stosunku do skarżącego przeniesionego do pełnienia służby w SOP, KWP w Ł. zasadnie stwierdził, że nie jest organem właściwym do przyznania, w jakiejkolwiek części, nagrody rocznej za rok 2018 i wobec tego decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając błędną interpretację przepisów prawa materialnego. Podniósł, że kwestia wskazania organu właściwego do wypłaty nagrody rocznej policjantom przeniesionym na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa była przedmiotem rozważań Departamentu Prawnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wskazał, że z treści pisma z dnia[...] marca 2019 r. nr [...] oraz opinii nr [...] Departamentu Prawnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wynikało, że ustawa o Policji wiąże nagrodę roczną z faktem służby, a więc służby w Policji. Jego zdaniem zgodnie art. 110 ust. 3 ustawy o Policji nagroda roczna przysługuje, jeżeli policjant w danym roku kalendarzowym pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy kalendarzowych. Podał, że w opinii wskazano m.in., iż o ile były funkcjonariusz Policji nabył prawo do nagrody rocznej w pierwotnej formacji, to nagroda wypłacana jest w stosownej części za okres faktycznej służby w Policji przez właściwego przełożonego, w części związanej z faktyczną służbą w SOP przez Komendanta SOP. Stanowisko zawarte w przedmiotowej opinii zostało potwierdzone w piśmie nr [...] z [...] sierpnia 2019 r. skierowanym przez Sekretarza Stanu MSWiA Pana J. Z. do Pana Komendanta Głównego Policji. Wskazał, że bezpodstawnie odmówiono przyznania i wypłaty nagrody rocznej za 2018 r. a interpretacja przedstawiona zarówno przez organ, jak i organ I instancji jest błędna. W związku z powyższym wnosił o uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] listopada 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2019 r. o odmowie przyznania nagrody rocznej za 2018 r. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. W art. 70 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2019 r. poz. 828, ze zm., zwana dalej: u.s.o.p.) została przewidziana możliwość przeniesienia funkcjonariusza innej służby do służby w Służbie Ochrony Państwa Zgodnie z art. 70 ust. 1 u.s.o.p. funkcjonariusz Policji może być na własną prośbę przeniesiony do służby w SOP, jeżeli wykazuje predyspozycje do jej pełnienia. Przepis art. 70 ust. 2 u.s.o.p. stanowi, że funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, do służby w SOP przenosi Komendant SOP w porozumieniu z komendantem albo szefem właściwej służby, z której dany funkcjonariusz ma zostać przeniesiony, za zgodą ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Jednocześnie przeniesienie funkcjonariusza innej służby może nastąpić również w sytuacji braku takiego porozumienia, w przypadkach uzasadnionych potrzebami organizacyjnymi lub kadrowymi SOP. W takiej sytuacji o przeniesieniu decyduje minister właściwy do spraw wewnętrznych (art. 70 ust. 3 u.s.o.p.). Z treści przepisu art. 70 ust. 4 u.s.o.p. wynika, że funkcjonariusz innej formacji, przeniesiony do służby w SOP, zachowuje ciągłość służby. Z treści powyższych przepisów prawa wynika zatem, że w omawianym przypadku przeniesienia następuje rozwiązanie dotychczasowego stosunku służbowego, z jednoczesnym nawiązaniem nowego stosunku służbowego w Służbie Ochrony Państwa. Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie miało miejsce przeniesienie na mocy porozumienia. Stosownie do art. 70 ust. 5 u.s.o.p., funkcjonariuszowi przenoszonemu w trybie, o którym mowa w ust. 1 nie przysługuje odprawa ani inne należności, przewidziane dla funkcjonariuszy odchodzących ze służby. Zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje. Analogiczne rozwiązanie przewiduje art. 174 ust. 1 u.s.o.p. Wypłata nagrody rocznej następuje do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje nagroda (art. 110 ust. 9 u.s.o.p.). Zgodnie z art. 110 ust. 10 ustawy o Policji policjantowi zwalnianemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się w terminie 14 dni od dnia zwolnienia. W tym ostatnim przypadku nagroda roczna jest zatem, podobnie jak odprawa, należnością przewidzianą dla funkcjonariusza odchodzącego ze służby, a ta, zgodnie z treścią art. 70 ust. 5 u.s.o.p., nie przysługuje policjantowi przenoszonemu w trybie art. 70 ust. 1 u.s.o.p. Przełożony, o którym mowa w art. 110 ust. 13 ustawy o Policji, nie jest zatem uprawniony do przyznania nagrody rocznej za okres pełnionej służby w Policji w roku kalendarzowym, w którym następuje przeniesienie funkcjonariusza Policji do SOP. Policjantowi przeniesionemu do służby w SOP, przysługuje nagroda roczna za służbę pełnioną w roku kalendarzowym w SOP na podstawie art. 174 ust. 1 u.s.o.p., z uwzględnieniem okresu służby pełnionej w Policji. Funkcjonariusz ten zachowuje bowiem ciągłość służby, a ponadto zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie przenoszenia do służby w SOP (Dz. U. z 2019 r., poz. 111), Komendant SOP, określając okres służby i stażu funkcjonariusza, uznaje je za równorzędne i przyjmuje odpowiednio, że jeden dzień służby i stażu w Policji odpowiada jednemu dniowi służby i stażu w SOP. Wobec niespornej kwestii przeniesienia służbowego skarżącego w trakcie 2018 r. z zachowaniem ciągłości służby i treści art. 174 ust. 1 i ust. 2 u.s.o.p. nie budzi wątpliwości Sądu obowiązek organu SOP do wypłaty skarżącemu pełnej kwoty nagrody rocznej za 2018 r. Przeniesienie nastąpiło "z zachowaniem ciągłości służby" a to oznacza, że skarżący korzysta z uprawnień nabytych w SOP tak, jakby w tej służbie przepracował pełny rok 2018. Wypłata nagrody rocznej jest czynnością materialnotechniczną i nie może w jakikolwiek sposób kształtować, czy też wpływać na samo nabycie prawa do świadczenia. Podobnie jest z wymagalnością świadczenia. Prawo do świadczenia i prawo do jego wypłaty to z woli ustawodawcy dwie odrębne kwestie. Przeniesienie funkcjonariusza Policji do służby w Służbie Ochrony Państwa, czyli przeniesienie z jednej formacji do drugiej "z zachowaniem ciągłości służby" nie jest rozwiązaniem stosunku służbowego, a jedynie kończy wykonywanie obowiązków funkcjonariusza Policji – przerywa więź dotychczasowej podległości służbowej i automatycznie poddaje takiej podległości tego funkcjonariusza w innej formacji – w tym przypadku w SOP – w ramach jednak kontynuacji stosunku służbowego. Przeniesienie w trybie art. 70 u.s.o.p. jest więc instrumentem przechodzenia funkcjonariuszy pomiędzy formacjami. W związku z przeniesieniem skarżący niewątpliwie zachował ciągłość służby, z czego wynika, że nabył prawo do otrzymania nagrody rocznej za 2018 r. w pierwszym kwartale 2019 r., a nie otrzymawszy jej w tym terminie jego roszczenie o wypłatę nagrody rocznej stało się wymagalne w dniu 1 kwietnia 2019 r., a wiec 1 kwietnia następnego roku, za który przysługuje nagroda. Oznacza to, że roszczenie skarżącego nie stało się wymagalne jeszcze w czasie pełnienia służby w Policji, tj. do dnia 30 czerwca 2018 r. Tym samym, z uwagi na wymagalność tego świadczenia, które niewątpliwie przysługuje skarżącemu w roku następnym, organem właściwym do wypłaty nagrody rocznej w ocenie Sądu jest właściwy organ SOP. Zdaniem Sądu należy uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny a wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.