VI SAB/Wa 69/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynności Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE R. P. (dalej jako "skarżący") złożył do Sądu skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego w 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że skarżący przez wiele lat składał dużą ilość pism procesowych, wszystkie były rozpoznawane i organ nie pozostaje w bezczynności. Zarządzeniem z 18 listopada 2020 r. Sąd wezwał organ do nadesłania informacji, czy skarżący skierował do organu ponaglenie. W odpowiedzi Minister Sprawiedliwości poinformował, że skarżący nie skierował do organu ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.- dalej - p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Takim środkiem zaskarżenia, stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, poz. 256) – dalej "k.p.a." jest ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 oraz ponaglenie jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie to strona składa do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu, do organu prowadzącego postępowanie. Z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wniósł ponaglenia do Ministra Sprawiedliwości. Równocześnie Sąd zarządzeniem z 9 października 2020 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – przez nadesłanie kopii ponaglenia wniesionego do właściwego organu. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 2 listopada 2020 r. (vide k. 23 akt sądowych). W konsekwencji, nie wykonanie powyższego zarządzenia oznacza, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, czyli nie wniósł ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do przyczyn tych zalicza się m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia. Dodatkowo należy podnieść, że także termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 9 listopada 2020 r., ponieważ wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, że przed zainicjowaniem postępowania sądowoadministracyjnego, wyczerpał tryb ponaglenia. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w tym zakresie również uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 14 lutego 2020 r. sygn. akt I OZ 33/20). Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.