II SA/Sz 1069/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka –Kleczaj (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 21 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Stefana Kłosowskiego od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego UZASADNIENIE Na rozprawie w dniu 17 września 2020 r. skarżący R. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego od rozpoznania sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego. W szczegółowym uzasadnieniu tego wniosku zawartym w piśmie z dnia 17 września 2020 r. skarżący jako podstawę do wyłączenia sędziego NSA Stefana Kłosowskiego wskazał "kierowanie się przez niego omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego, jakim był reżim komunistyczno-peerelowski i stosowanie metod, imponderabiliów i peerelowskiego pozytywizmu prawnego z okresu reżimu komunistyczno-peerelowskiego, w szczególności w sprawach o sygn. akt II SA/Sz 2337/02, SA/Sz 2847/02 i II SA/Sz 501/08". Skarżący dodał, że dotyczy to w szczególności protokołów jawnych posiedzeń Sądu w sprawach SA/Sz 2337/02 i II SA/Sz 501/08, których treść wspomniany sędzia tak konstruował, aby nie oddawały prawdziwego kontekstu sytuacyjnego zaistniałego na sali sądowej i aby fakty zaistniałe na sali sądowej były przedstawiane w treści protokołów w sposób fałszywy. Ponadto, w czasie rozprawy w dniu 11 lutego 2010 r. w sprawie II SA/Sz 501/08, w związku ze składanymi przez stronę wnioskami do protokołu, sędzia oświadczył, że "więcej takich Pana głupich wniosków Sąd nie będzie zapisywał". Natomiast w sprawie SA/Sz 2847/02 sędzia przyznał wynagrodzenie reprezentującemu skarżącego pełnomocnikowi, mimo tego, że adwokat nie poinformowała mocodawcy o terminie rozprawy, nie była obecna na rozprawie, nie podjęła żadnych czynności procesowych, do których zobligował ją mocodawca. Podstawą wyłączenia sędziego Stefana Kłosowskiego jest też jego stwierdzenie (dotyczące wniosku strony): "że się to Panu nie znudzi" w dniu 10 czerwca 2020 r. w sprawie II SA/Sz 1070/19. Sędzia NSA Stefan Kłosowski w dniu 18 września 2020 r. złożył do akt sprawy oświadczenie w którym wskazał, że nie zachodzą żadne podstawy określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., wyłączenia go od udziału w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1069/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", przewiduje w art. 18 możliwość wyłączenia sędziego z mocy prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. Z kolei art. 19 p.p.s.a., umożliwia wyłączenie sędziego na wniosek złożony przez sędziego lub stronę, gdy zachodzą w sprawie okoliczności, poza wymienionymi w art. 18 tej ustawy, a które wskazywałyby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przy czym chodzi tu o jakąkolwiek wątpliwość, ale z zastrzeżeniem, że musi ona uzasadniać wyłączenie sędziego, na podstawie wskazanego przepisu. W ocenie Sądu, okoliczności przedstawione we wniosku R. S. nie uzasadniają konieczności wyłączenia sędziego NSA Stefana Kłosowskiego od rozpoznania niniejszej sprawy. Argumentacja skarżącego wynika z jego subiektywnych przeświadczeń i ocen o braku obiektywizmu sędziego, z powodu niesatysfakcjonujących stronę czynności podejmowanych z udziałem sędziego w innych sprawach. Wniosek ten w żadnej mierze nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w przedmiotowej sprawie i czyni jego żądanie niezasadnym. Sędzia objęty wnioskiem złożył oświadczenie, że nie zachodzą okoliczności w rozumieniu ustawowym, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jego bezstronności. Oświadczenie i jego prawdziwość nie budzą wątpliwości, wobec czego należy uznać, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznawania w sprawie. Zdaniem Sądu, należy w pełni podzielić prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, zgodnie z którym, skoro sędzia, którego dotyczy wniosek, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w ww. przepisach, dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (vide: postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 896/10, postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 779/13 publikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo należy wskazać, że analogiczne argumenty skarżący podnosił już w swoich wnioskach o wyłączenie sędziego Stefana Kłosowskiego w sprawach o sygn. akt II SA/Sz 50/16, II SA/Sz 741/16,II SA/Sz 367/18 oraz II SA/Sz 417/19. Wydane po ich rozpoznaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, oddalające wspomniane wnioski były już kontrolowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który nie podzielił argumentacji strony, oddalając zażalenia na postanowienia Sądu w tym przedmiocie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt I OZ 732/18, z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 687/16, z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt I OZ 819/18, z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt I OZ1023/19). Reasumując, wywody R. S. nie uzasadniają wyłączenia sędziego z mocy prawa na podstawie art. 18 p.p.s.a. lub na wniosek (art. 19 p.p.s.a.). Sąd, w całokształcie akt postępowania sądowego, również nie dopatrzył się takich przyczyn. Z tych względów, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 18 i art. 19 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak na wstępie.