II SAB/Kr 236/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi J. O. na bezczynność Wojewody Małopolskiego w przedmiocie bezczynności w załatwieniu sprawy wybudowania warstwy termoizolacji postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga J. O. na bezczynność Wojewody Małopolskiego w przedmiocie bezczynności w załatwieniu sprawy wybudowania warstwy termoizolacji. Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2022 r. (k. 10 sądowych akt sprawy) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Wezwanie to zostało doręczone dnia 18 listopada 2022 r. (k. 27 sądowych akt sprawy). Zatem 7-dniowy termin na uzupełnienie braku upływał dnia 25 listopada 2022 r. Do tego dnia brak ten nie został uzupełniony (k. 31 sądowych akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego, jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 46 i 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie, skarga zawierała braki formalne, opisane na wstępie, uniemożliwiające nadanie jej prawidłowego biegu. W stanie faktycznym sprawy ww. braki formalne skargi mogły zostać uzupełnione z upływem 25 listopada 2022 r., który nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Pomimo prawidłowego wezwania skarżącej do usunięcia wskazanych powyżej braków formalnych skargi, jak i pouczenia strony o skutkach niedokonania czynności w terminie, braki skargi nie zostały usunięte w ustawowym terminie. W konsekwencji powyższego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.