I OSK 1297/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. Ś. i A. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 97/10 w sprawie ze skargi J. Ś. i A. Ś. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: podjąć zawieszone postępowanie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1297/10 Naczelny Sąd Administracyjny, zawiesił na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." postępowanie ze skargi kasacyjnej J. Ś. i A. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 97/10, z uwagi na śmierć jednego z uczestników postępowania – W. G. W dniu 29 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Do wniosku pełnomocnik załączył odpis z księgi wieczystej [...], z którego wynika, że nieruchomość należąca do W. i K.G. została sprzedana małżonkom A. i E. U. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 124 § 1 pkt 1 w związku z art. 12 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony, uczestnika postępowania lub ich przedstawicieli ustawowych, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela. Naczelny Sąd Administracyjny wydając postanowienie z dnia 21 lipca 2011 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania miał za podstawę ten właśnie przepis, w związku z uzyskaniem informacji o śmierci jednego z dotychczasowych uczestników postępowania – W. G. Należy jednak wskazać, że w orzecznictwie utrwaliło się stanowisko, że sąd jest zobowiązany do podjęcia postępowania z urzędu nie tylko gdy ustaną przyczyny, dla których je zawieszono, ale także wówczas, gdy nie było podstaw do zawieszenia postępowania (zob. postanowienia SN: z dnia 7 października 1955 r., IV CZ 185/55, PiP 1957, z. 3, s. 649; z dnia 3 marca 1977 r., I CZ 20/77, OSNCP 1977, nr 12, poz. 238; uchwała z dnia 25 lutego 1985 r., III CZP 86/84, OSNC 1985, nr 11, poz. 168). Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie istniały podstawy do zawieszenia postępowania. Nieruchomość należąca do W. i K. G. została sprzedana małżonkom A. i E. U., co wynika z odpisu z księgi wieczystej [...]. Nabycie nieruchomości przez E. i A. U., powoduje skutek w postaci następstwa prawnego po W. i K. G. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 w związku z art. 131 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji