II SA/Gd 755/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Jolanta Górska asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2020 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2019 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę UZASADNIENIE Z. M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 25 września 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z 9 lipca 2019 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia polegającego na rozbudowie, przebudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w miejscowości B., gmina L. (działka nr [..]). Skarga została wniesiona w następującym stanie sprawy: Po rozpatrzeniu wniosku M. i K. K. Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie, przebudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w miejscowości B., gmina L. (działka nr [..]). Wobec odwołania wniesionego przez skarżącego organ odwoławczy ponownie rozpoznał wniosek wskazując, że postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie, prowadzone było na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwanej dalej u.p.z.p.. Zgodnie z przepisem art. 61 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 59 ust. 1 ww. w przypadku braku planu miejscowego zmiana zagospodarowania terenu polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia niżej wskazanych warunków (art. 61 ust. 1 w/w ustawy) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w rym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu (tzw. warunek dobrego sąsiedztwa); teren ma dostęp do drogi publicznej; istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa wart. 88 ust. 1; decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Szczegółowy sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy, na podstawie upoważnienia zawartego w art. 61 ust. 6 w/w ustawy, określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W pierwszej kolejności Kolegium wskazało, że zaskarżona decyzja zawiera załączniki w postaci kserokopii mapy z zaznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren projektowanej inwestycji (załącznik nr 1) oraz analizę funkcji i zagospodarowania terenu tj. część tekstową (załącznik nr 2.1) i graficzną (załącznik nr 2.2). Zgodnie z przepisami linie rozgraniczające teren inwestycji oraz obszar analizowany zostały wyznaczone na kopii mapy ewidencji gruntów i budynków - czyli mapy katastralnej, a załącznik graficzny analizy sporządzony został nadto w skali 1:1000. Zgodnie z § 3 ust. 2 wyżej powołanego rozporządzenia granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.. Dalej organ odwoławczy zaznaczył, że zgodnie natomiast z art. 52 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. wniosek o ustalenie warunków zabudowy inwestycji powinien zawierać m.in. określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawione na kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000. Oznacza to, iż w niniejszej sprawie linie rozgraniczające teren inwestycji oraz granice obszaru analizowanego zostały wyznaczone na mapie, która spełnia wymogi art. 52 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy. Odnosząc się do jednego z zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że mapa stanowiąca załącznik do decyzji o warunkach zabudowy nie jest "wytwarzana" - jak to wskazał odwołujący się na zlecenie organu gminy. Mapa ta jest mapą zasadniczą pobieraną z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego, w niniejszej sprawie, przez Starostę i zgodnie z pieczęcią znajdująca się na mapie jej kopia została wykonana w dniu 15 stycznia 2019 r. Kolegium stwierdziło, że rzeczywiście kształt i wielkość działki nr [..] jest inny na mapie stanowiącej załącznik do zaskarżonej decyzji i na mapie dołączonej do odwołania przez skarżącego. Uznało to jednak za okoliczność nie mającą wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia, bowiem decyzja o warunkach zabudowy stwierdza jedynie dopuszczalność, z punktu widzenia przepisów prawa, określonego zamierzenia inwestycyjnego na wskazanym we wniosku terenie. Wniosek o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy, może złożyć każdy podmiot, niezależnie od tego czy legitymuje się tytułem prawnym do nieruchomości, na której ma zamiar zrealizować swoje przedsięwzięcie. Wynika to z przepisu art. 63 ust. 2 u.p.z.p., zgodnie z którym decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. W związku z tym, wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie jest powiązany z posiadaniem praw rzeczowych do nieruchomości (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 21 września 2016r., sygn. akt II SAB/Bd 96/15). Tym samym inwestor nie musi uzyskiwać zgody właściciela terenu na wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Takie rozstrzygnięcie nie kreuje jednak obowiązku wykonania zamierzenia budowlanego (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 12 lipca 2017r., sygn. akt II SA/Po 977/16). Kolegium przyznało słuszność Wójtowi Gminy, który stwierdził, że nieścisłości co do przebiegu granicy należy rozstrzygnąć w drodze odrębnego postępowania administracyjnego, tj. rozgraniczenia nieruchomości, bądź wznowienia granic, o ile istnieje archiwalna dokumentacja potwierdzająca stan prawny granic. Kwestia ta nie jest zagadnieniem, które należy rozstrzygać na etapie decyzji o warunkach zabudowy, czy też odwołania od niej. Ponadto, w celu dokonania oceny łącznego spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., które umożliwiają wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy uprawniona osoba przeprowadziła analizę warunków i zasad zagospodarowania terenu, którego dotyczył wniosek. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [..] wyznaczono obszar analizowany i przeprowadzono na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w w/w art. 61 ust. 1 pkt 1 do 5 u.p.z.p.. Organ pierwszej instancji wyznaczył minimalny obszar analizowany w promieniu 162 metrów od granic działki objętej wnioskiem. Granice obszaru analizowanego wyznaczono na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, Przyjęty do analizy obszar odpowiada przepisom § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z powyższego, jednym z warunków wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy jest istnienie przynajmniej jednej zabudowanej działki sąsiedniej, dostępnej z tej samej drogi publicznej w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy (art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy). Warunkiem ustalenia, że zachodzą przesłanki do wydania decyzji o warunkach zabudowy jest dostęp zabudowanej działki sąsiedniej do tej samej drogi publicznej co działka objęta wnioskiem. Pojęcie dostępu do drogi publicznej zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 14 w/w ustawy. Z przeprowadzonej przez organ pierwszej instancji analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że kontynuacja funkcji mieszkalnej będzie zachowana. Wyniki analizy zostały przedstawione w załącznikach do spornej decyzji. Ponadto teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej, tj. drogi powiatowej na działce [..]. Istniejące oraz projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Działka nr [..] położona w obrębie B., gmina L., o powierzchni 0,15 ha oznaczona jest w ewidencji gruntów jako użytki: Br/RVI i S/RVI, a zatem nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych Żaden z przepisów odrębnych nie wprowadza zakazów lub ograniczeń w realizacji inwestycji objętej kwestionowaną decyzją. Co prawda teren objęty decyzją położony jest w Obszarze Chronionego Krajobrazu i w analizie wskazano na konieczność uzgodnienia z RDOŚ, jednakże Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska poinformował organ pierwszej instancji pismem z 11 czerwca 2019 r., że nie zajmie stanowiska w terminie 21 dni, więc wniosek należało uznać za uzgodniony bez uwag. Kwestionowaną decyzją dopuszczono rozbudowę budynku wnioskodawców od strony podwórka (na głębokość do 6m w kierunku północnym), o powierzchni zabudowy do około 30 m2, określono, że docelowo powstanie budynek mieszkalny z poddaszem użytkowym lub nieużytkowym, o wysokości do 8,5m (od poziomu terenu mierzonego od strony drogi publicznej powiatowej - z uwagi na ukształtowanie terenu/ do kalenicy), z dachem dwuspadowym, o symetrycznym nachyleniu głównych połaci dachowych pod kątem 25-45° (kryty dachówką lub materiałem dachówkopodobnym); kolory pokrycia dachowego: odcienie koloru ceglasto-brązowego (bez połysku); dopuszcza się doświetlenie poddasza (okna połaciowe, lukarny). Dalej z uwago na to, że decyzja odnosi się do istniejącego budynku nie ustalono nieprzekraczalnych linii zabudowy oraz wskaźnika powierzchni zabudowy terenu oraz szerokości elewacji frontowej. Ustalono, że ewentualne kolizje istniejącej infrastruktury technicznej należy eliminować za zgodą i na warunkach gestorów sieci. Poza powyższym, wydana decyzja o warunkach zabudowy zawiera szereg ustaleń dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Po przeanalizowaniu akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił zgodność planowanej inwestycji z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzenny. W ocenie Kolegium, analiza urbanistyczno-architektoniczna została w niniejszej sprawie wnikliwie przeprowadzona. Kolegium wyjaśnia także, że wydana w sprawie decyzja zawiera wymagane prawem załączniki; tj. załącznik graficzny określający linie rozgraniczające teren inwestycji oraz wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, a projekt decyzji sporządzony został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia (art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). We wniesionej skardze skarżący zarzucił naruszenie art. 52 ust.2 pkt. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędne "określenie granic terenu objętego wnioskiem" oraz art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie ustalenie lub błędne ustalenie stanu faktycznego w wyniku odstąpienia od weryfikacji zgodności z prawem dokumentów wystawionych przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego . Wadliwości skarżonej decyzji skarżący upatruje w dwóch aspektach. Pierwszy odnosi się do wadliwej jego zdaniem mapy zasadniczej dołączonej przez inwestorów do wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Załączył skarżący do odwołania mapę wystawioną przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w dniu 17 listopada 2011 r., gdzie przebieg granic jego działki i działki inwestorów jest inny niż na mapie załączonej przez inwestorów pozyskanej z tego samego organu. Domaga się skarżący przeprowadzenia weryfikacji i ustalenia powodów, z jakich ten sam ośrodek wystawia dwie różne mapy dla tego samego terenu. Drugi aspekt podkreślany przez skarżącego dotyczy frontu działki, który na obu mapach ma inną długość, a przełożyło się to na wadliwe wyznaczenie obszaru analizowanego na poziomie 162 metrów od działki inwestorów. Zdaniem skarżącego wadliwość mapy i wadliwość długości frontu działki przełożyło się na wadliwość dokonanych ustaleń w zakresie warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jako nieuzasadniona, została przez Sąd oddalona. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 365). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli jest decyzja wydana w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zgodnie z art 6 ust. 2 u.p.z.p.: Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich. Decyzja ustalająca warunki zabudowy jest decyzją związaną, co oznacza, że w przypadku, gdy zostaną spełnione przesłanki z art 61 u.p.z.p. organ ma obowiązek ustalić warunki zabudowy. Decyzja ta ma charakter promesy uprawniającej do późniejszego uzyskania pozwolenia na budowę na warunkach w niej określonych. Nie upoważnia do podjęcia i realizacji inwestycji. Stanowi podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę. Dopiero w tym postępowaniu organ architektoniczno-budowlany ustala szczegóły techniczne dotyczące planowanej inwestycji i ocenia, czy w świetle przepisów prawa budowlanego i przepisów wykonawczych do tego prawa możliwe jest udzielenie pozwolenia na realizację zamierzonej inwestycji. Postępowanie dotyczyło inwestycji pn.: "rozbudowa, przebudowa i nadbudowa jednorodzinnego budynku mieszkalnego" na działce [..] położonej w obrębie B., wszczętego na wniosek M. i K. K. Zgodnie z art 61 u.p.z.p.: wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. 2. Przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do inwestycji produkcyjnych lokalizowanych na terenach przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. 2a. (uchylony). 3. Przepisów ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do linii kolejowych, obiektów liniowych i urządzeń infrastruktury technicznej, a także instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. 4. Przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w przypadku gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. 5. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem. 6. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego. 7. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, należy określić wymagania dotyczące ustalania: 1) linii zabudowy; 2) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu; 3) szerokości elewacji frontowej; 4) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki; 5) geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych). Pierwszą przesłanką ustalenia warunków zabudowy jest zachowanie zasady dobrego sąsiedztwa, tj. zagwarantowanie zachowania ładu przestrzennego, zdefiniowanego w art 2 pkt 1 u.p.z.p., jako ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo – społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjna – estetyczne. Dla jej stwierdzenia konieczne jest ustalenie określonych ustawą oraz przepisami wykonawczymi wymagań, których niejako suma daje gwarancję jej zachowania. Podstawą jej ustalenia stanowi wyznaczony obszar analizowany, w obrębie którego inwestycja ma wpisywać się w ukształtowany już obraz architektoniczny. Ten został wyznaczony prawidłowo, zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzucił skarżący wadliwość mapy wykorzystanej do przeprowadzenia analizy i jednocześnie do odwołania załączył mapę ukazująca inny kształt i wielkość działki, która została objęta wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Jednak do wniosku inwestorzy dołączyli mapę pozyskaną z zasobów katastralnych Starosty, a zgodnie z przepisami taka mapa winna stanowić załącznik do wniosku. Natomiast nie jest rolą sądu kwestionowanie mapy dołączonej do wniosku w sytuacji, gdy ta mapa pochodzi z zasobów katastralnych. Natomiast ewentualna jej wadliwość co do powierzchni, jak i kształtu działki pozostaje bez wpływu na prawidłowość przeprowadzonej analizy, jak i wydanej decyzji. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wyznaczony obszar analizowany mógł stanowić podstawę ustalenia parametrów zabudowy wpisujących się w ład przestrzenny. Analizie poddane zostały wszystkie znajdujące się w obszarze budynki czyniąc ją wszechstronną i wyczerpującą. Również ocena wyników przyjęta dla poszczególnych wskaźników przyniosła wynik pozytywny. Ustalenia, jak i wnioski organów znajdują potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym i odpowiadają prawu. Przeprowadzona analiza wykazała, że inwestycja wpisuje się w okoliczną zabudowę wiejską, dosyć zagęszczoną. Należy podkreślić, że przy tej ocenie uwzględniono wszystkie istniejące zabudowania, które charakteryzują się dużą różnorodnością. Zarzuty sformułowane w skardze nie zdołały podważyć oceny Sądu o zgodności z prawem kontrolowanej decyzji. Wskazać należy, że mapa przedstawiona przez skarżącego wydana została w 2011 r., natomiast mapa załączona do wniosku o ustalenie warunków zabudowy została wydana w 2019 r. W organie wydającym winien skarżący zasięgnąć informacji czy na przestrzeni od 2011 do 2019 r. mapy były aktualizowane, czy też jest inny powód różnic w mapach tego samego terenu. Natomiast w kontrolowanej sprawie okoliczność ta pozostaje bez znaczenia. Także wskazywana możliwa różnica w długości frontu działki nie spowodowałaby wydania decyzji o innej treści, gdyż teren objęty wnioskiem zlokalizowany jest w zabudowanym obszarze wsi, co prowadzi do wniosku, że i tak decydujące znaczenie miały tutaj zabudowania położone najbliżej. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art 151 p.p.s.a..