IV SA/Wa 930/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Głównego Geodeta Kraju z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Głównego Geodeta Kraju na rzecz skarżącego T. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. postanowieniem z [...] grudnia 2008r. "uznał się niewłaściwym do rozpoznania" wniosku T. K. z 8 marca 2008r. m. in. w sprawie pozbawienia go działek nr [...] i [...] i zwrócił podanie zainteresowanemu. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z [...] kwietnia 2008r. odmówił T. K. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone wnioskodawcy 17 grudnia 2008r., z kolei termin do wniesienia środka zaskarżenia upłynął z dniem 24 grudnia 2008r. W dniu 10 stycznia 2009r. T. K. wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Pismem z 26 lutego 2009r. organ zwrócił się do strony o wskazanie chwili ustania przyczyny uchybienia terminu i uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W odpowiedzi strona poinformowała, iż mieszka sama, jest w podeszłym wieku i jej stan zdrowia jest ogólnie zły. Nadto nadesłała zaświadczenia lekarskie z 6 marca 2009r. (z którego wynika m. in. moment ustania przyczyny uchybienia terminu) i 16 maja 2007r. oraz skierowanie do szpitala z 7 stycznia 2009r. "zapowiadające operację tętniaka". Z pierwszego z wymienionych zaświadczeń wynika, iż od 5 grudnia 2008r. do 15 lutego 2009r. T. K. "pozostawał w intensywnym leczeniu z zaleceniem unikania wysiłku fizycznego i leżenia w łóżku". Należało zatem przyjąć, iż przyczyną uchybienia terminu był pogarszający się (gorszy od ogólnie złego) stan zdrowia. Przyczyna ta trwała w okresie wskazanym w zaświadczeniu. Niemniej jednak w trakcie trwania tej przyczyny, tj. 10 stycznia 2009r., strona złożyła zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zatem nie można było uznać, że pogorszony stan zdrowia, na którą to okoliczność powołuje się zainteresowany, był przyczyną uniemożliwiającą złożenie zażalenia, skoro w czasie jej trwania T. K. takie zażalenie złożył. W tej sytuacji organ uznał, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia nastąpiło bez jej winy. T. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Głównego Geodety Kraju z [...] kwietnia 2008r. Skarżący podniósł, iż organ w swoim rozstrzygnięciu "oparł się na krzywdzącym osądzie" i rzekomej ewidentnej jego winie w niedopełnieniu w terminie czynności procesowej polegającej na wniesieniu zażalenia. Główny Geodeta Kraju - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] kwietnia 2008r/. narusza prawo procesowe w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy skarżący na okoliczność uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy złożył zaświadczenie lekarskie z 6 marca 2009r. Z dokumentu tego wynika, iż w okresie od 5 grudnia 2008r. do 15 lutego 2009r. pozostawał w intensywnym leczeniu z zaleceniem unikania wysiłku fizycznego i leżenia w łóżku. Nadto w piśmie z 8 marca 2009r. podał, iż na uchybienie terminu do wniesienia zażalenia miał wpływ zły stan zdrowia, w tym zapowiedź operacji tętniaka (potwierdzona skierowaniem do szpitala z 7 stycznia 2009r.) oraz fakt, że mieszka samotnie, jest w wieku 84 lat, po przejściu siedmiu operacji chirurgicznych (w tym trzech na przestrzeni ostatnich dwóch lat, z których jedna to operacja polegająca na wymianie stawu biodrowego). Oznacza to, iż nie zawsze jest w stanie np. nadać list polecony w odległym urzędzie pocztowym, jak i uzyskać pomoc osób trzecich, które mogłyby wyręczyć go w dokonaniu powyższej czynności. W ocenie Sądu przytoczone okoliczności bezspornie dowodzą, iż skarżący w sposób wystarczający i przekonywujący uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy, zatem zaszła podstawa do przywrócenia terminu. Dowodzi to, iż Sąd nie podzielił twierdzenia organu jakoby wniesienie zażalenia w okresie intensywnego leczenia, który obejmowało zaświadczenie lekarskie z 6 marca 2009r., świadczyło o braku winy skarżącego. Wiadomym bowiem jest, iż przy leczeniu trwającym dłuższy okres czasu, jak w przypadku skarżącego ponad dwa miesiące, osoba chora może mieć okresy lepszego bądź gorszego samopoczucia, czyli okresy mniejszej bądź większej ogólnej sprawności w wykonywaniu czynności dnia codziennego i do załatwiania spraw urzędowych, czy sądowych. Zatem, w odniesieniu do skarżącego, chodzi również o możliwość dopełnienia czynności procesowej jaką było wniesienie w dniu 10 stycznia 2009r. przez skarżącego osobiście lub z pomocą osób trzecich zażalenia. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ wyda postanowienie o treści zgodnej z wytycznymi sformułowanymi w niniejszym orzeczeniu. Sąd wobec uznania, iż zaskarżone postanowienie narusza art. 58 § 1 K.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy – na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w punkcie I wyroku. O kosztach postępowania postanowiono w punkcie II na zasadzie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.