II SA/Op 167/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. po rozpoznaniu w dniu 19 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. O. w sprawie ze skargi B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 17 marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Op 167/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną przez B. O. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 17 marca 2020 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Prudnika z dnia 17 stycznia 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Odpis ww. orzeczenia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o trybie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronom postępowania, w tym skarżącej w dniu 9 września 2020 r. (por.: k- 52 akt sądowych). Od powyższego wyroku skarżąca pismem procesowym z dnia 10 września 2020 r., wniosła skargę kasacyjną, którą podpisała osobiście (por.: k-56 akt sądowych). Następnie, pismem z dnia 11 września 2020 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy, który to wniosek został zarejestrowany w repertorium sądowym pod sygn. akt II SPP/Op 69/20. Na skutek rozpoznania wniosku, starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu postanowieniem z dnia 2 października 2020 r., sygn. akt II SPP/Op 69/20, ustanowił dla B. O. adwokata z urzędu oraz orzekł o umorzeniu postępowania z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez B. O., należało odrzucić. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna z dnia 10 września 2020 r. została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą. Z akt sprawy nie wynika, aby była ona adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a zastosowanie znajdzie przepis art. 178 p.p.s.a., w myśl którego w takim wypadku wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Podkreślenia wymaga, że wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącą z jednoczesnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, nie ma wpływu na ocenę dopuszczalności tej skargi. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest bowiem pogląd, zgodnie z którym sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA: z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 1209/18; z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 1029/19; obydwa orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, skarga taka podlega odrzuceniu bez wzywania do usunięcia braków, a odrzucenie skargi w opisanych okolicznościach sprawy, nie nosi znamion przedwczesności. Jednocześnie, co istotne, odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej przez stronę osobiście nie może być oceniane jako zamykające drogę do kwestionowania wyroku Sądu I instancji. W świetle bowiem art. 177 § 3 p.p.s.a., w przypadku ustanowienia w ramach prawa pomocy pełnomocnika z urzędu po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia - termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z przywołanych przepisów prawa wynika zatem jednoznacznie, że odrzucenie skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez podmiot nieuprawniony przed rozpoznaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie wpływa na ograniczenie prawa strony do zaskarżenia wyroku wydanego w sprawie. Warto jednocześnie odnotować, że doręczając korespondencję sądową zawierającą odpis zapadłego w niniejszej sprawie wyroku, pouczono skarżącą o trybie wniesienia skargi kasacyjnej i o obowiązku sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Pouczono także o treści zacytowanego wyżej przepisu art. 177 § 3 p.p.s.a. Na uwagę zasługuje także fakt, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 października 2020 r., skarżącej ustanowiono adwokata z urzędu. W sprawie ma zatem zastosowanie przywołany wyżej art. 177 § 3 p.p.s.a. i wynikające z niego regulacje dotyczące rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dla osoby, której ustanowiony został pełnomocnik z urzędu, po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji. W przywołanych okolicznościach sprawy, odrzucenie skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącą na obecnym etapie postępowania sądowego, nie spowoduje zatem ograniczenia jej praw procesowych. Ustanowiony bowiem w sprawie pełnomocnik z urzędu, wobec treści przytoczonego przepisu art. 177 § 3 p.p.s.a, ma możliwość wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od daty zawiadomienia go o wyznaczeniu, jako pełnomocnika skarżącej w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego, skargę kasacyjną B. O. należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić i stąd też Sąd działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.