II SA/Wa 1588/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej I. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2012 r. odrzucającego skargę I. N. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 570/10 odrzucającym skargę I. N. na Wojewodę [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia - odrzucić skargę kasacyjną - UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1588/12 odrzucił skargę I. N. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 570/10 odrzucającym skargę I. N. na Wojewodę [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 5 listopada 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 24 akt sądowych). W dniu 7 listopada 2012 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia 6 listopada 2012 r. zatytułowane "zażalenie", w którym wyraziła swoje niezadowolenie ze wyżej wskazanego postanowienia. Pismo z dnia 6 listopada 2012 r. zostało sporządzone osobiście przez I. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zaskarżone przez I. N. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2012 r. o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie. W związku z tym, od postanowienia tego przysługuje środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej. Mając na uwadze, iż złożone przez skarżącą pismo zatytułowane "zażalenie" zostało wniesione w terminie przysługującym do złożenia skargi kasacyjnej, jak również fakt, że o charakterze pisma decyduje jego treść, nie zaś tytuł, Sąd uznał powyższe pismo za skargę kasacyjną od wymienionego postanowienia z dnia 30 października 2012 r. Zgodnie z art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). W myśl zaś art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2012 r., pomimo tzw. przymusu adwokackiego, czyli obowiązku jej sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w art. 175 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, została sporządzona przez skarżącą osobiście. Wobec powyższego stwierdzić należy, że nie spełnia ona wymogu określonego we wskazanym przepisie i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. sygn. akt FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.