I OSK 1028/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Lu 522/10 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego stypendium dla bezrobotnych postanawia: 1. podjąć zawieszone postępowanie; 2. umorzyć postępowanie kasacyjne UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 522/10 oddalił skargę A. W. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego stypendium dla bezrobotnych. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła A. W. Przy piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącej kasacyjnie nadesłał odpis skrócony aktu zgonu, z treści którego wynika, że A. W. zmarła w dniu [...] czerwca 2011 r. W związku z zaistniałą sytuacją Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1028/11 zawiesił postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie. Dnia [...] września 2011 r. (data prezentaty sądu) do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika następcy prawnego zmarłej A. W. – jej ojca W. W. Pełnomocnik W. W. poinformował, że cofa skargę kasacyjną z dnia [...] kwietnia 2011 r. Ponadto podał, że Powiatowa Rada Zatrudnienia pozytywnie zaopiniowała wniosek z dnia [...] czerwca 2011 r. o umorzeniu kwoty 7650,40 zł orzeczonej decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] karta 34 i 35 akt sądowych). Wobec powyższego dalsze prowadzenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, a w szczególności w razie śmierci strony – od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo od dnia ustanowienia we właściwe drodze kuratora spadku. W związku z tym, że został wskazany następca prawny zmarłej A. W. – spadkobierca ustawowy ojciec W. W., ustała przyczyna zawieszenia postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z dyspozycją powyższego przepisu, sąd ma obowiązek podjąć zawieszone postępowanie. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz., 1270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzenie postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przepis art. 193 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Skarżący kasacyjnie (a w realiach przedmiotowej sprawy jego następca prawny) może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575; z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu. Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. Umorzenie postępowania powoduje więc jego zakończenie orzeczeniem, które nie rozstrzyga o istocie sprawy sądowoadministracyjnej. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.